Nieuws:

Heb je problemen met het forum? Contacteer Shaddow, redeast of yasu.

Hoofdmenu

John & Sandra, a Love Story

Gestart door Jnusch, 10 mei 2010, 23:57:42

Vorige topic - Volgende topic

Jnusch

Sweetheart Sandra,

Met tranen in mijn ogen heb ik je brief gelezen. Natuurlijk wist ik dat deze dag ooit zou komen, toch doet het ongelofelijk veel pijn. Wanneer gaan jullie weg? Het is dat je collega's meegaan, anders zou ik gek worden van angst. Voor jou, maar ook voor John jr. Schrijf me zo snel mogelijk en beloof me dat je me altijd blijft schrijven! Met Serena gaat alles goed, ze begint al een beetje te praten en zingen. Ik had niet anders verwacht dan dat ze een gouden keeltje zou hebben. Ze is zo perfect!
Het is bijna ondraaglijk dat ik je alleen kan schrijven. Nu er niemand is om me hier te helpen voel meer dan ooit dat ik je mis. Wanneer zullen we weer samen zijn?

Liefs,
John

Jnusch

Jostiband John,

Ik ben nu weg, ik kan niet zeggen naar waar. Mijn hart doet vreselijk pijn nu ik jou niet meer kan zien. Het gaat goed met de baby volgens m'n collega's en m'n vliezen zijn gisteravond gebroken. Dus ik dacht: ik schrijf je tussen de weeën door een brief. Het lukt aardig. Het zal nog wel even duren voordat het kind echt geboren wordt, dus je zal pas over een tijdje het geslacht en de naam weten. Het spijt me. Echt. Geen grapje. Als het een jongetje wordt noem ik hem Johny. Oh, er komt weer een wee. Ik moet gaan.

Always your Sandra

Jnusch

Silly Sandra,

Johny, een perfecte naam! Net zo perfect als wij en onze liefde.
Het is verschrikkelijk om in deze onzekerheid te leven, niet te weten waar jij bent. Ik neem aan dat je nu bevallen bent, ging alles goed? Gelukkig waren er kundige collega's bij je om alles in goede banen te leiden. Hier is het ook niet allemaal perfect, Serena is namelijk ziek. Gisteren ben ik met haar naar een dokter geweest, het is nog niet zeker maar hij dacht aan TBC. Verschrikkelijk, ik ben bang om het toe te geven, maar ik geloof dat hij gelijk heeft. De laatste tijd is op meer plekken de tering uitgebroken. Met heel mijn hart hoop ik dat ze het overleeft. Om haar zo ziek te zien doet zo'n pijn. Hoe graag zou ik met haar van plaats ruilen!
Ik moet nu weer terug, ik kan Serena niet zo lang alleen laten. Al doet de thuisverpleegster haar werk uitstekend, ze let zelfs een beetje op mij. Laat me snel iets weten.

Geheel de uwe,
John.

Jnusch

Jackass John,

Oh nee! Serena mag niet doodgaan! Dat zou m'n hart breken.
De bevalling is verder goed verlopen en Johny ligt nu lekker te slapen. Hij ligt eigenlijk altijd te slapen, behalve als hij moet eten. Ik wou dat je hem kon zien! Over een maand ofzo gaan we weer proberen om naar het bos te gaan waar we eerst ook waren, zodat ik jullie af en toe weer kan zien. Zo kan Serena haar kleine broertje ook leren kennen. Ik kan niet wachten om je weer te zien John.
Oh, daar is mijn collega. Hij kan ook niet wachten om mij te zien. Hihi. Zorg goed voor Serena.

-xxx- Sandra

Jnusch

#34
Superscrew Sandra,

Serena’s gezondheid gaat snel achteruit, misschien overleeft ze het wel niet. De dokter kan geen uitslag geven, geen zekerheid. Ze begint nu ook bloed te hoesten. Gelukkig is John jr. wel gezond. Dan houden we in ieder geval één kindje over :). Kom maar snel terug, voor het geval John jr. ook wat overkomt. De dokter zegt dat ze een besmettelijke variant heeft trouwens, dus het is niet zo’n goed idee dat Serena en John jr. elkaar ontmoeten. Het is maar beter dat ik hier ben en niet jij. Ik overleef het wel.

Dag dag,
John.

Jnusch

Jingle bells John,

Ik zit nu lekker een potje te huilen. Het is ook allemaal zo vreselijk! Serena, misschien wel dood! Ik weet niet of ik het allemaal nog aankan...
Sorry trouwens dat ik zo lang niks heb geschreven, ik had het gewoon veel te druk met eten zoeken, Johny verzorgen en m'n collega's bezig te houden. Dat vergt heel veel van me. Kun je me nog wat nieuws over de oorlog vertellen? Wij weten hier niks, en volgens mij is het te gevaarlijk om deze schuilplaats te verlaten.

Kusjes voor Serena (als ze nog leeft) en ook kusjes voor jou!
Sandra

Jnusch

Sandra Pukebean,

Oogappeltje van me, maak je alsjeblieft geen zorgen. Ik snap dat het moeilijk is om te weten dat je er misschien niet zal zijn als je dochter haar laatste adem uitblaast, toch moet je je niet schuldig voelen. In deze tijden is het voor iedereen moeilijk een goede ouder te zijn. Maar goed, wat ik eigenlijk wilde zeggen, het gaat weer ietsje beter met ons engeltje! De dokter zegt dat ze een echte doorzetter is, een vechter, net als jij. Daardoor moest ik ook opeens weer denken aan een kaart die ik je jaren geleden stuurde. Toen we pas net iets hadden en ik op vakantie ging met Saul en Gabriël. Ik weet nog hoe ongerust je was dat ik stoute dingen zou doen. In ieder geval, ik heb 'm nu meegestuurd, zoals je waarschijnlijk al zag. [als ik de kaart nog kan vinden zal ik 'm overtikken :P] (Ik hoop dat de duif het een beetje overleefd heeft...)
Over de oorlog... tja, er is veel onduidelijkheid. Volgens mij heeft dat deels te maken met het feit dat er rebellen op de vlucht zijn, jullie dus. Het is verboden erover te praten. Er staat zelfs celstraf op, en zware ondervragingen heb ik gehoord. Beter nieuws is dat ik niet opnieuw uitgezonden ga worden. Voorlopig in ieder geval. Omdat Serena nog zo klein is, en een slechte gezondheid heeft. Ergens is het dus maar goed dat je er niet bent. Toch heb ik je liever hier, ik verveel me kapot.

Nouja, toedels!
John

PS: Ik hoop dat de kaart je wat steun geeft :) x

Jnusch

John!

Ik ben blij te horen dat alles goed gaat met Serena. Jammer genoeg gaat het met ons niet zo goed... ik heb geen pen om mee te schrijven, en zelf ben ik erg verzwakt. Daarom gebruik ik nu Johny's bloed en een veer. Met Johny gaat alles wel goed gelukkig. Alleen hij is nu aan het huilen. Waarom? Geen idee. Het zal vast wel weer goed komen. Ik hoop snel weer bij je te zijn, en je weer in m'n armen te kunnen houden.

Liefs,
Sandra "Rebel" Pukebean ;)

Jnusch

Lieve Sandra,

Je brief heeft me diep ontroerd! Ik zal hem altijd bewaren, het is zo mooi om op deze manier ook een stukje Johnny te hebben. Is het al een lekker ventje? Hij is vast al flink gegroeid. Zoals je ziet is deze brief ook met bloed geschreven. Serena’s bloed. Het verzwakt haar wel erg, maar ze overleeft het wel. Misschien ruikt deze brief een beetje naar alcohol, dat komt doordat ik het bloed daarmee moest mengen. Andes was de TBC namelijk nog besmettelijk, nu (hopelijk) niet meer.
Ik begin je steeds erger te missen Sandra. Elke dag vraag ik me af wanneer je weer thuis kan komen. Het is dat ik mijn lieve collega’s, die zoveel moois met mij doen, niet kan achterlaten. Als dat wel kon was ik meteen gekomen. De dokter zegt trouwens dat Serena weer bijna helemaal beter is! :) Misschien kan ze dan straks gewoon naar school enzo! Ik heb hier een baan gekregen in een ziekenhuis, dus ik hoef niet meer weg. Gelukkig maar. Nou ja, volgende keer meer!

Kusjes van John en Serena –xxx-

PS: die kusjes heeft Serena geschreven! Ze is zo slim. Omdat ze zoveel thuis is ben ik haar maar Mozart gaan leren spelen. Soms heeft ze geen zin, maar met een beetje aandringen gaat het wel :D.

Jnusch

Jukebox John,

Ik ben blij dat Serena zo slim is! Dat heeft ze zeker van mij. Ik heb zoals je ziet weer een pen en om de één of andere vage reden huilt Johny nu niet meer. En je schrijft Johny trouwens niet zoals jij doet met twee n'en. Wil je dat alsjeblieft niet meer doen, wat met twee n'en doet het me teveel aan "John en ny" denken, en ny lijkt op niet. Dat is dus zoiets als "John is er niet". Daar wil ik niet aan denken want ik mis je te erg.
Met mij gaat het verder uitstekend, we hebben weer volop te eten. En ik kom met m'n collega's, (waarvan er nu nog maar 2 leven) ook volledig aan m'n andere levensbehoeftes. John, geef maar een kusje van mij aan Serena.

Kusjes van Sandra en John (<-- zie je, maar 1 n)

Jnusch


Sauerkraut Sandra,

Het spijt me heel erg, ik was er moe toen ik de brief schreef en Serena's gehuil leidde me af. Ik verveel me hier echt te pletter, mijn favoriete verpleegstertje is een paar dagen [geleden] overleden en dat valt me erg zwaar. Daarom schrijf ik ook nu pas terug. Overleven jullie het wel met z'n drieën? Serena gaat echt met sprongen vooruit! En haar gezondheid is volgens mij ook al een stuk beter... Hoe gaat het met Johny? (<-- kijk, goed hè?) Is het al een grote jongen? Heeft 'ie iets van mijn very handsome, mannelijke looks geërfd? Oh, zorg je wel dat het geen watje wordt! Hij moet niet teveel met z'n vrouwelijke kan 'in touch' zijn natuurlijk.

Oké, LATERS
John.

Jnusch

Jägermeister John,

Ik ben zwanger! Geweldig hè? We krijgen nog een kindje!
Het is alleen een beetje raar, want ik heb je nu al een jaar ofzo niet meer gezien. Maar ach, het zal wel. Toen ik het m'n collega vertelde deed 'ie een beetje vreemd. Hij keek me heel raar aan en toen zei die (en ik citeer): "Maar dat is geweldig San!" en toen: "Maar laten we het niet aan John vertellen." Dat is toch raar!? Het is toch ons kindje John? Of niet dan? Ik ben alleen maar blij. We komen nu trouwens weer dicht bij jullie in de buurt. Misschien kunnen we elkaar binnenkort weer omhelzen!

Ik mis je! X Sandra Pregnandra ;)

Jnusch

Sukkeltje Sandra,

Het nieuws van je zwangerschap heeft me diep geschokt. Ik weet niet goed wat ik moet zeggen. De reactie van je collega verbaast me eerlijk gezegd niet, geloof ik.
Hoe is het met Johny? Heb je enig idee hoe lang je al zwanger bent? Met Serena gaat het heel goed.
Er is me een nieuwe baan aangeboden. Ik kan er weinig over zeggen, het is allemaal zeer geheim. Niet dat iemand weet waar je bent en of je überhaupt nog leeft. En het is natuurlijk ook niet zo dat jij in jouw situatie iets aan geheime info zou hebben, maar ja. Misschien vertel ik het je later nog wel eens.

Doei,
John.

Jnusch

Jupiter John,

Je brief komt nogal koel op me over. Dat snap ik niet, waarom ben je niet blij? Dit keer mag jij de naam bedenken, it's your turn! Ben je nu niet blij! Ik wel! Johny ook volgens mij en Hank (m'n collega) ook. We (we = Hank en ik) vieren het elke avond! Hank was eerst homo, maar toen hij mij zag is hij meteen bekeerd, (eigenlijk best logisch). Ik hoop dat ik je zo wat blijer heb gemaakt. En trouwens, om je vraag te beantwoorden, ik weet niet hoelang ik al zwanger ben. Het kind komt als het komt zeg ik maar. John, je weet dat ik van je hou!

Zoentjes van Sandra en een natte lebber van Johny!

Jnusch

Scheldwoord Sandra,

Het spijt me dat mijn brieven zo koel overkomen. Misschien maken we een moeilijke tijd door. Sheryk vind ik wel een leuke naam, Hank vast ook. Ik ben blij dat je niet naar mijn werk hebt gevraagd, dat is wel het beste. Wel kan ik zeggen dat ik de baan heb gekregen. Veel “blij” nieuws dus. Veel succes met je zwangerschap.

John

PS: mijn volgende brief laat waarschijnlijk wat lang op zich wachten. Ik ga namelijk op (zaken)reis met Bobi-Janna, een collegaatje, dat duurt zo’n 2 weken.