John & Sandra, a Love Story

Gestart door Jnusch, 10 mei 2010, 23:57:42

Vorige topic - Volgende topic

Jnusch

Dit "verhaal" was een briefwisseling tussen een vriendin en mij, waarbij ik John was en zij Sandra.
John is arts in het leger, Sandra is zijn vrouw vriendin, die thuis is gebleven. Het speelt zich ergens in de toekomst af, en er is een oorlog ... ergens. :P


Edje: oh, het is een soort wereldoorlog ofzo. En thuis is Engeland blijkbaar :P Sandra is verpleegster

Oh, en het verhaal is een piepklein beetje dubieus :P

Jnusch

Lieve Sandra,

Constant komen er mensen binnen die ledematen missen, of die bijna dode kinderen naar me toe dragen. Het is zo zwaar, telkens proberen de juiste keuze te maken. Ik kan gewoon niet iedereen redden, al lijkt iedereen te denken van wel. Het breekt me op. Was jij maar hier lieve Sandra, dan zou alles zoveel beter zijn. Niemand heeft enig idee hoe lang dit nog duurt en aflossing komt maar niet in zicht. Gelukkig zijn de omstandigheden sinds mijn vorige brief wel verbeterd. We liggen niet meer constant onder vuur, dat geeft me hoop. Ook alle mensen hier, vooral de verpleegsters, zijn super behulpzaam. We houden elkaar 's nachts gezelschap, dat is prettig, vooral als ik jou erg mis. Nu moet ik weer afscheid nemen, het is al laat.

Voor altijd de jouwe,
John.

Jnusch

Lieve John,

Ik leef erg met je mee, want ik weet hoe je je voelt. Ik werk hier in een ziekenhuis, en zoals je weet wordt Engeland ook gebombardeerd, dus we krijgen veel gewonde kinderen binnen. Ik heb gelukkig veel aardige collega's die 's avonds nog even langskomen. Zo wordt al dat leed me niet te veel en kan ik de volgende dag weer verder. Ik kan echt mijn behoeftes bij hun kwijt. Maar, John, ik mis je heel erg. Soms is het zo erg dat mezelf van de Dover Cliffs in zee wil storten. Gelukkig is het daar afgesloten zodat ik er niet bij kan. Oh, daar zijn m'n collega's al. Ik moet gaan,

Veel liefs en kusjes,
Sandra

Jnusch

Sandratje,

Ik ben blij dat je zo goed met ze op kan schieten, het zou me erg veel pijn doen als je eenzaam was. Het doet mij altijd aan thuis denken als we even een 'group hug' doen. Gisteren zijn er erg veel gewonden binnengebracht, er zit overal nog steeds bloed. De schoonmaaksters doen hun best, maar ze hebben het erg druk, ook met hun andere taakjes. Oh wacht, er wordt op de deur geklopt, ik schrijf je snel weer!

Liefs,
John

Jnusch

Allerliefste John,

Volgens mij zijn die zusters echt aardig! Je zou ze later een keer uit kunnen nodigen bij ons thuis. We zouden zo'n leuk feestje kunnen geven, ik ben de naam even kwijt. Vandaag kwam een gewonde man binnen. Hij had erg veel pijn aan z'n "jeweetwel" hihi! Maar ik heb hem verzorgt, en daarna ging het een stuk beter, ook met mij. Met je ouders gaat trouwens alles goed, ik ben vandaag de bloemen gaan verwisselen en ik heb de steen opgepoetst.
Lieve John, ik mis je nog steeds met heel mijn hart.

xxx van Sandra

Jnusch

Lieve, gekke Sandra,

Wat een goed idee! Dan moet jij je collega's ook vragen, hoe meer zielen, hoe meer vreugd! Dat doet me erg denken aan een boek dat ik pas gelezen heb, 'The world according to Garp'. Erg onderhoudend, een vriendelijke collega-dokter raadde het me aan. Daarin wordt de hoofdpersoon door zijn moeder, een verpleegster, verwekt bij een bijna dode soldaat. Ik ben nog niet toe aan kids, dus met zulke dingen moeten we goed oppassen, haha!
Ik ben blij dat mijn ouders in zulke kundige handen zijn, niemand vertrouw ik meer dan jij. Nu zit de hoofddokter tegen me te zeuren.

Doei, kusjes!
John

Jnusch

Lieve John,

Sorry dat het zo lang duurde voordat ik deze brief kon schrijven, maar ik heb een nervous breakdown gehad. Mijn collega's hebben alles geprobeerd, en dan bedoel ik ook ALLES, maar niets hielp. Ik ben nu weer wat opgeknapt, dus daarom schrijf ik je nu. Werken lukt me niet meer, ik kan niet tegen zoveel leed. Oh, John, was je maar hier, dan zou het leven weer wat beter worden. Zucht.

Alle liefde van de wereld is voor jou, van mij,
Altijd jouw Sandra

Jnusch

Oh arme Sandra,

Mijn schatje, wat erg dat ik er nu niet voor je ben. Ik vertrouw erop dat je collega's echt álles doen om je te redden. Als het kon zou ik zelf terugkomen, dan nam ik meteen alle geweldige zusters mee. Zij zouden non-stop voor je kunnen zorgen. Gisteren hebben we wederom gevraagd wanneer we afgelost zullen worden, een antwoord krijgen we zo snel mogelijk. Hopelijk kan ik in mijn volgende brief mijn terugkeer naar jou aankondigen...

X John

Jnusch

John,

Ik heb een goed idee! We gaan na de oorlog gelijk trouwen. En in de huwelijksnacht verwekken we ons eerste kindje. Weet jij nog leuke namen? Ik ben inspiratieloos op dit moment, want de stad wordt een dievenstad en er is nergens meer voedsel te vinden. Ik ben aan het vermageren, maar ik houd het nog wel even uit. Toch zou ik graag willen dat jij weer thuiskwam, en dat we een "happy family" worden.

Ik denk aan je,
Sandra

Jnusch

Mooie, lieve Sandra,

Wat ben je toch slim! Je ideeën zijn altijd zo geweldig, ik ben blij dat we bij elkaar horen. Ik ben al aan het sparen voor een ring, alleen het beste is goed genoeg voor jou. Jack en Serena lijken mij wel mooi, wat vind jij? het liefst zou ik al mijn eten naar je toe sturen, ál het eten. Maar ik ben bang dat die lieve zusters dat niet goed vinden. Hou je sterk, ik weet dat je het kunt. Binnenkort worden wij een "happy family"! Hier is één van de zusters in blijde verwachting. Gezellig, maar niet handig. Ze is wel verdrietig, ze heeft geen idee wie de vader is. Ach ja, ik kan het niet zijn, ze was altijd te sletterig naar mijn smaak. Nee, jij hebt het beter getroffen!

Altijd ben je in mijn gedachten,
John

Jnusch

Handsome John,

Oh, dat zijn prachtige namen! Wat ben je daar toch goed in, maar ach, eigenlijk ben je overal goed in. Ik ben zo blij met jou als vriend. En... ik heb nieuws! Ik ben zwanger! Al zes maanden. Ik kwam erachter toen ik merkte dat ik wel al heel lang niet meer ongesteld ben geweest. Eerst dat ik dat het kwam doordat ik niet veel meer eet tegenwoordig, maar de dokter heeft me onderzocht en ik ben dus zwanger! Het is een jongetje en ik zal hem Jack noemen. Ik hoop dat je snel weer thuiskomt, zodat je bij de bevalling kan zijn. Ik heb nog steeds niet veel te eten, maar dat komt wel goed. Met jou in m'n buik heb ik bijna geen honger. Oh, ik ben zo opgewonden door m'n zwangerschap! Is alles nog goed bij jou?

xxx en schopjes van de kleine Jack,
Sandra

Jnusch

Pretty Sandra,

Dankje, maar jij bent minstens net zo goed! En zwanger! Wat een nieuws, heb je wel al een DNA test laten doen? Ik zat trouwens te denken, misschien is John jr. toch ook wel een leuke naam...
Hier is alles goed, de zuster is ondertussen bevallen van een prachtig meisje. De vader is nog steeds niet gevonden, nu heeft ze dus meer dan 10 liefhebbende ooms. Hierdoor voel ik echt dat ik aan het vaderschap toe ben.

Jij zult altijd mijn ware zijn,
John.

Jnusch

Handsome John,

Om zwanger te zijn, dat is geweldig! Maar ik voel me wel de hele tijd heel slap, omdat ik niks te eten heb. Ik hoop niet dat de gezondheid van Jack eronder lijdt, ik maak me grote zorgen John. Was jij maar hier om me gerust te stellen, ik mis je erg. Gelukkig zijn mijn liefdevolle collega's er nog, dat stelt je vast gerust. Je hoeft niet te deken dat ik ook maar iets tekort kom. Sorry als m'n handschrift wat bibberig is, maar ik heb echt honger.
Oh John, ik wou dat ik je alles kon vertellen maar op dit moment kan dat nog niet.

x Sandra and little Jack

Jnusch

Honey Sandra (and little John Jr.),

Het valt je vast op dat deze brief niet meer met mijn bloed geschreven is, het verzwakt me namelijk te veel. Houd je sterk Sandra, verlies de moed niet! Ik mis jou ook, ik denk (bijna) de hele tijd aan je.
Eindelijk kan ik je nu melden wanneer ik thuiskom. Vlak voor de geboorte van ons kind als alles volgens plan verloopt. Gelukkig kan ik je dan steunen!
Wat zou je me willen vertellen? Ik dacht dat we beloofd hadden altijd eerlijk te zijn... over alles. Gaat dit soms over Johnny? Moet ik eigenlijk wel naar huis komen?

Van jou houd ik het meest, voor altijd.
Doe me geen pijn,
John (sr.)

Jnusch

Sweet John,

Als je dit leest ben je gelukkig nog in leven en ben je ook thuis, samen met de kleine Jack. John, ik moet je iets vertellen, iets dat niemand nog weet, behalve dan mijn geweldige collega's. Ik zit namelijk bij het verzet. Deze brief heb ik speciaal geschreven voor als ik gepakt zou worden. In mijn brieven aan jou kon ik je niets vertellen, in case that ze onderschept zouden worden. Ik had niet, zoals je dacht, niets te eten. Eigenlijk had ik bij mijn collega's altijd genoeg te eten, maar als de brieven onderschept waren zou dat nógal verdacht overkomen, snap je? Maar, ik ben dus gepakt en gevangen genomen. Ik kan je er niet veel over vertellen, omdat ik op dit punt nog niet gepkt ben. (Snap je het nog?) Waarschijnlijk worden we met z'n allen slecht behandeld. Ik hoorde laatst dat gevangenen altijd met z'n tweeën, altijd een man en een vrouw, in een kleine cel worden gestopt, en dat de temperatuur dan wordt opgevoerd. Gelukkig zit ik er dan met m'n collega's. Lieve John, zorg alsjeblieft goed voor kleine Jack. Ik kom terug, dat beloof ik.

Alle kusjes van de wereld voor jou en Jack,
Sandra