John & Sandra, a Love Story

Gestart door Jnusch, 10 mei 2010, 23:57:42

Vorige topic - Volgende topic

Jnusch

#15
Lovely Sandra,

Ik mis je zo, zo veel. Jij bent het beste wat me ooit is overkomen. Nu ik terug ben mis ik je meer dan ooit. Kleine Serena herinnert me gelukkig constant aan je, ze lijkt sprekend op je. Een engeltje, ze huilt nooit, ik zie wel dat ze je mist. Net als ik.
Ik ben nog steeds geschokt, mijn lieve, mooie, slimme, leuke Sandra, jij in het verzet!? Zoiets had ik niet verwacht. natuurlijk snap ik dat je me niets kon vertellen, toch voel ik me verraden. Vooral omdat ik nu onmogelijk met je in contact kan komen. Ik zal proberen via het verzet aan je verblijfplaats te komen. Hopelijk nemen ze contact met me op. Al vraag ik me nog steeds af waartegen jullie je verzetten, lopen we gevaar?
Ik probeer je zo snel mogelijk te bereiken! Nu knalt m'n hoofd zo ongeveer uit elkaar. Gelukkig is je moeder hier om te helpen.

xxx John en Serena

Jnusch

Honey Sandra,

Eindelijk weet ik nu dat je nog leeft! Ik kan je eindelijk schrijven. Het do me pijn dat je de erste 4 maanden van Serena's leven hebt moeten missen. Ze is een prachtig kindje, altijd vrolijk, ze heeft nog nooit gehuild. Toch weet ik zeker dat ze je mist, ik zie het in haar ogen. Jouw ogen. Als ik in haar ogen kijk is het een beetje of je toch hier bent. We missen je allebei heel erg. Gelukkig is je zus nu hier om ons te helpen. Redden bijna, since we're falling apart without you here. Ze is zo'n schat, heeft alles voor ons over. Natuurlijk kan ze nooit jouw plaats innemen, maar ze doet haar best. Kom snel bij me terug.

Eeuwig de jouwe,
John

Jnusch

Lieve John en Serena!

JA IK LEEF! We zijn gevlucht van het kampterrein waar we gevangen gehouden werden en leven nu in een bos. We eten vooral bessen en drinken uit riviertjes. We zijn met z'n vijven; ik, en nog 4 andere mannelijke collega's. Ik ben wel bijna doodgegaan bij het vluchten! Ik werd namelijk geraakt door een kogel op een plek die allee jij ooit gezien hebt. Dus toen m'n collega's mijn schotwond moesten verzorgen voelde ik me wel embarassed. Maar nu is alles weer goed. We proberen naar een bos te gaan dicht bij ons huis. Dan kan ik je eindelijk weer zien en ook Serena. Ik mis jullie echt heel erg.

Xxx Sandra

PS: deze brief wordt per duif vervoerd, want met de normale post wordt 'ie onderschept denk ik.

Jnusch

Allermooiste Sandra,

Ik ben zo blij at van je te horen! Ik vroeg me eerst nog af wat die duif wilde, ik had 'm al bijna afgeschoten. Pas toen hij op m'n hoofd landde zag ik je brief. Ik schrok wel heel erg toen ik dat van die schotwond las, gaat het nu echt weer goed? Je zus is nu net Serena in bed aan het leggen, daarom heb ik niet veel tijd om je te schrijven. Sandy is zo'n hulp voor ons, ik wil haar niet jaloers maken door open en bloot naar je te schrijven. Sinds Jack dood is, is ze niet meer dezelfde. Ze is een goede surrogaatmoeder, al weet ik zeker dat jij het nog 1000x beter zou doen. Laat me zo snel mogelijk weten wanneer je bij ons in de buurt bent. Ik mis je nu al veel te lang, een week samen na al die tijd was lang niet genoeg. Ik heb je nodig, wij hebben je nodig.

Liefs,
John

Jnusch

Lieve John,

ik ben op dit moment bij het bos bij ons huis! Zo gauw je deze brief ontvangt moet je naar het bos komen, daar zal ik op je wachten. Wil je alsjeblieft wat kleren en eten voor me meenemen? Vooral truien want ik ben nu eigenlijk praktisch naakt, maar de winter komt eraan dus het wordt wel koud. Wil je ook het draadloze scheerapparaat meenemen, want ik lijk wel en aap. Neem Serena maar niet mee, dat is te riskant. Dat doet pijn in mijn hart, maar het kan niet anders. John, ik verlang naar je, kom snel!

Love,
Sandra

Jnusch

Allergeweldigste Sandra,

Het was zo lekker om je weer te zien! Jammer dat kleine Serena niet mee kon, maar het was inderdaad beter. Hopelijk heb je iets aan de truien en het ondergoed. Het eten viel geloof ik wel in goede aarde... :) Volgende keer zal ik meer meeemen, hebben jij en je vrienden nog voorkeuren? Het scheerapparaat zal ik ook menemen, sorry dat ik het vergeten was, je bent inderdaad wel toe aan een beurt. Nog steeds ben je net zo perfect als toen ik je nog maar net kende!

Ik hou van je,
John

Jnusch

Dear John,

Oh, het was zo fijn om weer met je te worden herenigd. Ik ben lang niet meer zo gelukkig geweest. Maar jij weet altijd precies hoe je me blij moet maken, gelukkig was Serena er niet bij ;). Maar goed, zodra je deze brief ontvangt kun je weer naar het bos komen. Zou je deze keer Serene mee kunnen nemen? Het is misschien riskant, maar ik heb het er voor over om eindelijk Serena voor de tweede keer te zien. Wat zal ze groot geworden zijn!

Tot ziens,
Sandra

Jnusch

Lieve, mooie Sandra,

Als ik bij je be voel ik me één met je, 2 zielen, 1 lichaam. Ik zal Serena meenemen, ze zal vast blij zijn je weer te zien! Ik natuurlijk ook, Sandy is fijn gezelschap, maar niets vergeleken bij jou... Serena is inderdaad veel gegroeid, je herkent haar bijna niet terug. Natuurlijk is ze no net zo'n engeltje, ze is zo knap. Ze wordt later vast model of zoiets!
Ik kom snel, voor deze brief kon het niet, ik heb het gevoel dat we in de gaten worden gehouden...

Kijk goed uit,
John

Jnusch

John,

Kijk jij ook maar goed uit! Als je denkt dat het te gevaarlijk is om Serena mee te nemen moet je het niet doen, alles voor haar veiligheid. Ik zou zo graag bij haar zijn, want als dit lang zo doorgaat zal ze mij nooit als moeder zien, en dat doet me pijn. Veel pijn. Denk je volgende keer als je komt ook nog aan het scheerapparaat en aan kleren? Ik wil nog graag m'n sexy ondergoed zodat m'n collega's tevreden blijven; ze zijn er chagrijnig omdat er niet veel te eten is. Neem ook wat eten mee alsjeblieft. Ik zal nog wel een tijdje in dit bos blijven, dus ik kan je af en toe nog zien. Ik ben bang voor de dag dat ik hier weg moet voor het dreigende gevaar. Ik hou van je.

xxxx Sandra

Jnusch

Oh Sandra,

Het was zo fijn om je weer te zien. Niet alleen ons, maar ook Serena heeft het veel goed gedaan. Vervelend dat ze nu niets meer met Sandy te maken wilde hebben. Die is dus maar naar huis gegaan, dat is jammer, ik sta er nu zo'n beetje alleen voor. Ik vraag me af of we ooit weer samen zullen zijn, samen voor altijd, met Serena. Het is pijnlijk dat ik één van die mannen ben die zelf, in z'n eentje, voor zichzelf en z'n kind moet zorgen. Gelukkig help je me wel, in m'n gedachten steun je me altijd.
Waren je collega's blij met alle spullen die ik had meegebracht? Ik heb er m'n best voor gedaan, zo veel meegenomen als maar kon. Het scheerapparaat heb ik moeten weggooien, het was helemaal verstopt. Gelukkig hebben we genoeg geld en heb ik als legerarts wel wat privileges. Als iemand wist dat we nog contact hebben zou ik m'n leven niet zeker zijn. Als Serena er niet was zou ik met je vluchten. Nu zullen we nog wel een paar jaar moeten wachten. Tot die tijd wacht ik vol smart op je.

Liefs,
John.

Jnusch

Allerhandsomeste John!

Ik ben weer zwanger. Onze korte ontmoetinkjes waren blijkbaar genoeg. We are so meant to be! Ik weet alleen niet of ik nu blij moet zijn of niet, want ik zal in m'n eentje in een bos de baby moeten verzorgen. In het begin is het niet zo'n probleem, want dan is borstvoeding genoeg, maar hoe moet ik aan babyvoeding komen? Maar nu het goede nieuws: na die scheerbeurt voelde ik me als herboren en ik heb nieuwe kracht om verder te gaan. Kom je nog een keer langs?

xxx Sandra

PS: mijn collega's waren erg blij, ja.

Jnusch

Sandra love,

Weer zwanger, mijn God, wij zijn zeker bedoeld te zijn! Met zo'n geschenk moet je zeker blij zijn. Neem onze Serena, zij is bijna het beste wat er is. John jr. zal net zo welkom zijn als zij. Over de opvoeding hoef je je geen zorgen te maken, die kan ik wel op me nemen. Daar hoef ik alleen een goede dekmantel voor te verzinnen, een verklaring voor een extra kind.
Ik ben blij dat je nieuwe kracht gevonden hebt. Als jij gelukkig bent, ben ik het ook. Zonde dat we niet met z'n tweetjes al het blije nieuws kunnen vieren. Mijn lichaam hunkert naar je warmte. Binnenkort kom ik weer langs, met zoveel mogelijk eten. Nu je weer een vrucht van onze liefde draagt moet je wel genoeg kracht hebben om hem te voeden.

Alle liefde,
John en Serena.

Jnusch

Jolly John,

Nee, je hoeft toch de zorg voor het kind niet op je te nemen! Ik ben blij met wat verandering in mijn patroon. Ik hou het kind zelf wel, dat is geen moeite. Je moet alleen wel luiers brengen en babyvoer. I'll manage! Ik ben nu al 4 maanden in verwachting, dus het komt steeds dichterbij. Oh, John ik hoor schoten! Ik moet gaan, love you!

Xxx Sandra

Jnusch

Sunny Sandra,

Als dat is hoe jij het wenst, zal het zo gaan. Alles wat jij wilt. Jouw wens is mijn bevel! Heb je nog iets speciaals nodig? Morgen probeer ik weer langs te komen. Eten meebrengen wordt steeds lastiger, ze houden me weer in de gaten, zoveel eten valt op. Ook Serena meenemen is lastig, waarom met een kind de bossen ingaan...? Waarom überhaupt de bossen ingaan? Ik ben bang dat ik binnenkort niet meer langs kan komen... I dread that day.
Weet dat je mijn alles bent,

John.

Jnusch

Dearest jolly John,

Ik moet weg uit deze bossen, het wordt te gevaarlijk, je hebt gelijk. Ik doe het me pijn in m'n hart, ik kan jou niet missen. M'n zwangerschap vordert gestaag. Gelukkig heeft één van m'n collega's voor vroedman gestudeerd. Hij kan dus af en toe even inwendig voelen hoe de baby ligt. Ik moet gaan nu.

Luf ya,
Sandra