Best Friends Forever!

[Sunny]

Hmmm er is helaas geen voorwerp dat zou kunnen verklaren waarom jullie niet samen kunnen winnen.
Ik denk dat je naar de rechtbank moet als het er op aankomt.

[Morana]

Ja, of jij moet claimen Mexi of Lynn als weerwolf te hebben gezien tegen andere mensen, dan zou dat meteen met de huidenverwissel verklaren waarom ik dan eventueel niet zou hebben kunnen winnen?

of werkt dat niet zo?

[Sunny]

Ik moet daar even over nadenken, want die huidenwissel vind ik altijd wel tricky.
Bovendien heb ik dan wel lang gewacht al.
En de mensen die een telefoon hebben bemachtigt zijn niet de minste spelers helaas.

Ik heb nu een post gemaakt, maar ik denk dat er nu een hele grote kans is dat ik vannacht met 1 van jullie bekeken ga worden.

[Morana]

Mooi verhaal wel

[Sunny]

Dank je 
Maar goed, met al die plusstemmen op je en de wolven die meegaan is het voor ons wel voorbij helaas.
Ik ben een meer sociale speler en wat ik zei in het DT meende ik ook, ik had nooit N2 jullie bekeken.
Maar na mijn post over jou kun je er donder op zeggen dat Semi mij en mala gaat bekijken dus hoe dan ook waren niet ver gekomen haha.
Rechtbank heeft ook geen zin, want ook al zouden er 2 mensen opstaan die met je meegaan, we vinden nu dus geen 5 juryleden die jou vrijspreken.

Dus helaas was het een korte verkering Morana 
Ik denk dat ik een dramatisch verhaaltje ga schrijven en die vlak voor de DL post.
Kom je het nog wel een keer weer proberen?

[Morana]

Haha ja 3 maal is scheepsrecht. Volgende spel wordt vast beter. Ik ga naar de begraafplaats voor een mooie afscheid tekst denk ik

[Sunny]

Ja

En word je daar dan weggesleept door de menigte naar het dorpsplein? Want dan kan ik mijn verhaal op jou afstemmen

[Morana]

Prima, laat je fantasie de vrije loop

[Sunny]

Ik zit al op 1200 woorden, die wordt een kort verhaal 

[Morana]

wajoo

[Morana]

plaats het vast hier, dan kan ik er een vervolgstukje op schrijven

[Sunny]

Nou eigenlijk ben ik het vervolg, want jij gaat eerst dood 

Maar ik zal het hier posten, dan kunnen we op elkaar afstemmen. Going out with a BANG 
Hopelijk gaan ze het ook lezen haha

[Sunny]

Ik zou zeggen, maak even een kopje thee 

PIEP PIEP PIEP PIEP, krijst mijn telefoon.
Nee, nee neeeeeee. Niet wakker worden nu ik eindelijk slaap. Ik wil me omdraaien en verder slapen want 6.00 is echt te vroeg na mijn avonddienst. Maar ik ben net wakker genoeg dat ik me herinner waarom ik de wekker zo vroeg had gezet, het UITZENDBUREAU!
Ik moet echt een andere baan vinden, met meer money en geen avonddiensten, zodat ik mijn nieuwe liefje vaker kan zien en eens kan trakteren op een romantisch weekje weg. Marc Waterwerk weet vast wel een fijn hotel, niet vergeten te vragen wanneer ik hem spreek.
Mijn telefoon geeft gelukkig geen nieuwe berichten aan met als onderwerp "Walgelijke Moord in Wakkerdam", hoewel in de loop van de dag er hoogstwaarschijnlijk nog wel enige zullen volgen om het nieuws over de arme Burgemeester nog meer uit te kauwen.
Omdat het gisteren toch wel goed is bevallen en ik, laat ik eerlijk zijn, ook wel goed in mijn vel wil zetten voor sexy times met mijn lief  ga ik weer hardlopen.
Vandaag is alles rustig, iedereen ligt nog op 1 oor zo te zien. Bij Burgemeester Lynn in de tuin hangen de slingers en ballonnen nog alles te versieren. Toen ik gisteren thuis kwam was het feest nog in volle gang, maar ik was echt te moe om me in het feestgedruis te storten.

Na het ontbijt, verander ik 1 actie met die van gisteren, ik stap in de auto en rij rechtstreeks naar het uitzendbureau. Ha, die fout maak ik niet nog een keer!
Op dit tijdstip kan ik zelfs gewoon voor de deur parkeren, wat een gelukje. Zou vandaag dan DE dag gaan zijn dat het gaat lukken een andere baan te vinden? Misschien wel in een hele andere richting zelfs? Bewaken is zoooo saaaaaiiiiii, helemaal niet spannend zoals op de tv en een Segway kreeg ik ook al niet.
Ik ga op de stoep voor de deur zitten wachten tot de deur opengaat. Ik moet aan gisteren denken toen die man met de grote grijns er met mijn bijna droombaan vandoor ging nadat ik niet eens naar binnen mocht. 
Uit mijn ooghoek zie ik het observatorium, die schijnt al open te zijn? Daar kan ik dan misschien even kijken terwijl ik wacht tot het uitzendbureau open gaat, veel leuker dan hier een beetje op een koud stoepje zitten. Terwijl ik er heen loop rent er een klein mannetje op een drafje aan me voorbij en met een eng zelfvoldaan lachje om zijn mond rent hij het observatorium binnen en roept "Sorry, not sorry! Er is maar plek voor 1 en dat ben ik dus gna gna!"
Verbouwereerd blijf ik staan en kijk naar de deur die voor mijn neus dicht wordt geslagen.
Wat een vreemd gedrag voor een volwassen man, denk ik, maar haal mijn schouders op en draai me weer om. Misschien heeft hij me een plezier gedaan, wat als ik de tijd uit het oog was verloren en er weer iemand voor mij in het uitzendbureau was geweest, net als gisteren? Brr niet aan denken.
Ik ga snel weer op het stoepje zitten.

Oh he, daar loopt Ria "Hoi Ria!"
Ze reageert niet en loopt me voorbij terwijl ze in zichzelf aan het praten is. Oma, weerwolven en Hanaya vang ik op. Ach arme Ria, het lijkt alsof de gebeurtenissen met de burgemeester een aardige tol van haar hebben geëist. Ik kijk haar na en mijn aandacht wordt getrokken door een man die luidkeels de beste plek in het restaurant eist voor ontbijt?  Haha wat een pipo.

Achter me hoor ik de deur openklikken en ik mag naar binnen, yes!
De meneer herkent mij van gisteren en krijgt een schuldbewuste blik. 
"Mevrouw, het spijt me zo dat we u gisteren niet binnen mochten laten. Het hoofdbureau had het ons verboden na wat er is gebeurd met de burgemeester. Ze belden ons net toen de eerste klant er al was, en die mochten we afhandelen, maar niet meer. We moesten dicht blijven tot nader order. Dus besloten we van het mooie lenteweer te genieten en even een lange strandwandeling te maken, om de zinnen te verzetten. Kom binnen, kom binnen! Wat kunnen we voor u doen vandaag?"
Nou die strandwandeling heeft hem duidelijk deugt gedaan, wat een verschil met gisteren!
Hij zet me aan een tafel en geeft een tablet waar ik alle beschikbare vacatures rustig kan bekijken onder het genot van een kopje lekkere hete Earl Grey.
De deur vliegt open en de pipo van het restaurant komt binnen stampen.
Hij gaat bij me aan tafel zitten en nu ik hem van dichtbij kan zien zie ik dat het de man is die gisteren in de enige van de 12 taxi's die bezet was zat. Maar waar ken ik hem toch van?
"Kennen wij elkaar?" vraag ik hem. "Er is iets bekends aan u"
Zijn neus gaat de hoogte in en zijn hooghartige blik wordt nog intenser.
"Vanzelfsprekend zou u mij moeten kennen, ik ben immers de Burgemeester van Slapperdam!"
De burgemeester van Slapperdam? Dat is toch de zoon van onze Burgemeester die net is vermoord? Vandaar dat ik iets bekends in hem zag. Maar wat doet ie dan hier nu? Hij kan niet hier wonen èn burgemeester van Slapperdam zijn. Oh! Daarom zoekt hij een nieuwe baan natuurlijk.
"Aha, ja ik begrijp nu waarom ik u herkende. Nuja, blijkbaar zitten we in hetzelfde schuitje. Mijn baan komt zo direct vrij, ik ben Bewaker. Misschien is het iets voor u? Het betaald best redelijk en je hoeft er weinig voor te doen.
Ik moet het toch even kwijt, weet u wat mij net overkwam?" En ik vertel hem het verhaal over het observatorium. Ik zie al gauw dat het hem totaal niet kan boeien, ik krijg de indruk dat deze John niets interesseert behalve hemzelf.
Ik ga weer verder met de vacatures en besluit uiteindelijk voor Jeugdhulpverlener te gaan, dat lijkt me best wel iets voor mij.
Ik voel me heel tevreden over mijn keuze en loop naar de balie om te zeggen dat ik mijn keuze heb gemaakt.
"".... dan weet ik de perfecte functie voor u! Jeugdhulpverlener! Niet alleen verdient u met dit een whopping 500 WD's, er woont ook amper jeugd in wakkerdam!"
Dat kan toch niet waar zijn? Die flapdrol krijgt mijn baan? Die arme kinderen.
Wat is hier eigenlijk allemaal gaande in de stad de laatste tijd? De meest vreemde dingen gebeuren en dat kan blijkbaar allemaal maar zo?
Niet meer, iemand moet hier een stokje voor steken! En die iemand ga ik dan zijn want ik zie de perfecte vacature voor mij. Redacteur bij de Wakkerdammer. Dat lijkt mij een prima opstapje om de rare dingen in de stad aan de kaak te stellen. Ze weten niet wat ze overkomt.
"Eh ja, ik heb mijn keuze gemaakt, ik ga voor de functie Redacteur"

Tevreden loop ik naar mijn auto, volgende week beginnen. Dat geeft me de tijd om alvast even na te denken over een paar onderwerpen.
Mijn telefoon blijft piepen. De ene na de andere WA komt binnen. Wat is er gaande?
Ik geef een beetje meer gas en vis zodra ik thuis ben mijn telefoon uit mijn tas en loop al lezend naar binnen.
Wat??? Dat kan toch niet waar zijn?
Ik val op de bank en lees alles nog eens aandachtig door.
Die ellendige John van de Zon heeft blijkbaar vannacht in het Observatorium geslapen en zegt nu verdachte dingen te hebben gezien. Wat er verdacht is schrijft hij er niet bij, maar op de een of andere manier heeft hij gezien dat er 2 mensen zijn die niet samen kunnen bestaan in deze stad?
Maar hij weet niet wie van de 2 het is en nu heeft hij mijn lieve Lars aangewezen als de persoon die het meest waarschijnlijk is van de 2 verdachten. Omdat hij zich heeft proberen te verdedigen en alternatieven heeft gezocht voor wat John zegt gezien te hebben.
Mijn Lars, dat is toch helemaal niet waar? Ik heb dan nog maar kort een relatie met hem, maar kan ik mij zo hebben vergist in hem? Nee, stop met die twijfels! Het is onzin. Waarom zou die Dixie niet de schuldige kunnen zijn? Wat is dit voor onzin?

Wanhopige WA's van Lars stromen binnen.
Mensen zijn naar hem op zoek dus hij is naar de begraafplaats gevlucht, naar het graf van zijn moeder.
Ik spring direct weer in de auto en race naar hem toe.
Ik zie een klein hoopje ellende zitten. Van mijn grote sterke man is niets meer over. Ik sla mijn armen om hem heen terwijl hij vertwijfeld uitroept dat ze niet naar hem willen luisteren. Dixie heeft iedereen er van overtuigd dat zij het niet is en nu zitten ze achter hem aan. Hij is bang voor zijn leven en wil met me vluchten. "Sun, kom met me mee. Alsjeblieft! Ondanks onze korte tijd samen heb ik me nog nooit zo gevoeld als bij jou. Jij maakt dat ik een betere  man wil zijn. Voor jou doe ik alles. Geef ons een kans en ga met me mee!", smeekt hij op zijn knieën, zijn armen krampachtig om mijn benen geslagen alsof hij me nooit meer wil loslaten.
Ik strijk over zijn hoofd, vlecht mijn vingers door zijn prachtige haren.
Kan ik dat?  Kan ik alles opgeven voor hem? Mijn heerlijke huisje, mijn familie, mijn nieuwe baan?
Hij heft zijn gezicht naar me op, kijkt me smekend aan met zijn hazelbruine ogen, oh die ogen!
Hoe kan ik nee zeggen tegen hem? Mijn hart breekt bij de gedachte dat ik hem nooit weer zou zien.
Ik ga mee!
"Lief, natuurlijk ga ik met je mee. Denk je dat we tijd hebben om nog wat belangrijke dingen op te halen?"

Terwijl ik het zeg hoor ik een mensenmenigte steeds dichterbij komen. Een boze, schreeuwende mensenmenigte. Oh nee, ze hebben hem gevonden. Hoe dan? Mijn oog valt op het observatorium en een zelfgenoegzaam gezicht gevolgd door een dichte deur duikt in mijn herinnering op. Ah, zo dus.
Wanhopig kijken we rond, maar er is geen andere uitgang en de menigte stroomt al binnen. We kunnen niet weg!
Paniek maakt zich van mij meester, maar bij Lars zie ik berusting.
"Sun, ik hou van je. Wat er ook gebeurd, wees daar zeker van."
"Ik ook van jou", huil ik, terwijl hij wordt afgesleept. Hij houdt zijn blik strak op mij gericht en blijft herhalen dat hij van me houdt.
Deze mensen zijn voor geen rede vatbaar. Misschien dat Lynn als burgemeester nog invloed uit kan oefenen?
"Hier is zijn liefje, grijp haar!" En ook ik wordt afgevoerd naar het dorpsplein.
Daar is Lynn! "Lynn Lynn, help ons!" schreeuw ik, maar ze hoort me niet door de mensenmenigte, of ze wil me niet horen.

Ik zie hoe de menigte Lars op een schavot met Galg duwt. Dat hebben ze snel voor elkaar?
Hadden ze dit allemaal al geregeld? Die lijkt toch wel verdacht veel op een set-up! Is Lars erin geluisd? Ik geloof in zijn onschuld, ik weet dat hij onschuldig is! Wat is hier gaande?!
Het touw wordt zonder pardon over zijn hoofd geduwd en schijnbaar zonder enig vorm van proces gaan ze hier mijn Lars vermoorden.
"Ik wil een rechtszaak!" schreeuw ik. "IK WIL EEN RECHTSZAAK!
"Liefjes van dat soort lui hebben niks te willen", gromt iemand naast me.
Lars zoekt mijn ogen weer op. Ik kan niet anders dan naar hem kijken, mijn lief. Het beste dat me ooit is overkomen. Ik kijk naar hem terwijl hij naar beneden valt en ik zijn nek hoor breken. En met dat geluid breekt ook mijn hart in duizend stukjes, het stopt met kloppen en ik fluister "Tot zo mijn lief"

[Sunny]

Ik zal hem nog een beetje aanpassen zodat het beter loopt, maar dit gaat het wel zijn.
Ik ga dit posten om 21.59.45 

[Morana]

ow i love it.. ik kan er niet echt meer iets aan toevoegen, maar dat vind ik prima