Meesterstrijd - Overlegtopic

[Yara]

Nee, het idee van de Meestertekens is dat ze niet vanaf de geboorte op je lichaam staat.
De koning markeert alle Meesters die hij kan vinden en plaats het Meestersymbool juist op hun hand zodat ze altijd herkenbaar zijn. Dus het is een soort tatoeage die een Meester alleen heeft als hij of zij al door de koning is gevonden. Daarom zal ook niet iedereen van ons een Meestersymbool hebben, dat is tegenwoordig niet bepaald iets om trots op te zijn. (Vroeger wel, toen het aangaf dat je bij een gilde zat).

[loetjef]

Oooh oke dat was mij niet helemaal duidelijk! Dat is cool ja! Maar de bloedband 'tatoeages' wel gewoon vanaf de geboorte doen denk ik? Dan kan de koning daar ook zijn inspiratie uit hebben gehaald om de tekens op de handen te zetten!

[Yara]

Wat vinden jullie hiervan als intro/proloog? (Ik ben trouwens niet zo goed in leuke namen bedenken, dus als jullie betere alternatieven hebben, laat maar horen)

Proloog

Devin keek met een ruk op van zijn perkamentrol. Hij sloop geruisloos als een kat naar het venster en tuurde de nacht in. Het maanlicht van de vreemde rode maan viel op de smalle dolk die plotseling in zijn hand was verschenen. Het was niet duidelijk wat zijn aandacht had getrokken. De stad die aan de voet van zijn Meestertoren lag was in stilte gehuld. Plots klonk in de verte het zachte geluid van klappende vleugels. Een steenvalk zweefde op de toren af, zijn donkerblauwe vleugels bijna onzichtbaar tegen de nachtelijke hemel. Toen de vogel dichterbij kwam stopte Devin zijn wapen weg. Op de witte borst van de vogel was met zwarte pek een Meestersymbool getekend. De steenvalk landde met uitgespreide vleugels op de vensterbank, waardoor Devin nog eens goed naar de zwarte pootafdruk op zijn borst kon kijken. Een vogel die midden in de nacht gezonden was door een Meestertemmer kon nooit goed nieuws brengen, zeker niet wanneer de maan rood kleurde. Devin knoopte voorzichtig het rode lint los van de vogelklauw. Er stond slechts één woord op.

Ayanna

Devin greep zijn mantel en daalde met twee treden tegelijk af naar de gildevertrekken beneden. Hij rende naar buiten en ging op weg naar de stal. Voor de deur stonden twee koninklijke wachters in het licht van een lantaarn te praten. Devin hulde zich in schaduwen en liep zonder geluid te maken langs hen heen. De wachters zouden natuurlijk meteen weten dat een Meesterdief een van hun paarden had gestolen en morgen zouden ze verhaal komen halen bij het gilde, maar dat nam Devin maar voor lief. Hij had geen tijd te verliezen. Zijn paard leek zijn haast te voelen en spoedde zich over de donkere wegen. Na ruim een uur in volle galop te hebben gereden bereikte Devin eindelijk een uitgestrekte woud. Hij liet zijn paard wat langzamer gaan nu het pad steeds onbegaanbaarder werd. Op de tak van een boom zat een bosuil, die hem volgde met zijn grote gele ogen. Met een zacht ruisen van vleugels steeg de vogel op om Rúnja, de Meestertemmer, te vertellen van zijn komst. Devin liet zijn paard achter bij de bosrand en liep alleen verder over het grote open veld dat midden in het bos lag. Bovenop de heuvel zag hij al andere Meesters verzameld, tussen de enorme stenen die daar in een cirkel trots omhoog staken. Toen hij dichterbij kwam kon hij de verschillende Meestertekens zien die daar in de steen waren gegrift, tussen de andere onverklaarbare symbolen. In het midden van de cirkel knielde een jong meisje in een zuiver wit gewaad, dat roze kleurde in het vreemde licht van de maan. Hoewel Devin geruisloos aan kwam lopen, richtte ze zich bij zijn nadering toch op. Vanachter haar lange blonde lokken keek Ayanna hem somber aan. Devin boog kort naar de Meesterziener als teken van zijn respect. Toen voegde hij zich bij de andere Meesters. Nog niet ieder gilde was vertegenwoordigd, dus ze wachtten nog een half uur op de andere leiders. Toen was de groep compleet. Vijftien verschillende Meesters stonden in een cirkel om Ayanna. Het meisje drukte haar handpalmen tegen de platte steen voor haar en sloot haar blauwe ogen. Een rilling trok door Devin heen toen het meisje met een veel te volwassen stem begon te spreken.

"Deze nacht zal de koning sterven. De kroonprins zal vallen en zijn broer zal de troon bestijgen. Meesters hoedt u, want vele donkere jaren zullen volgen. De gildes worden opgeheven en de Meesters vervolgd. Van de hier aanwezigen zullen er tien binnen de eerste drie jaar sterven. Vier zullen hun broederschap verraden en zich aansluiten bij de vijand. Maar de rode maan zal nieuws brengen, en dat nieuws zal de ommekeer inluiden. Ga nu, en vertel uw gildeleden dat ze onder moeten duiken om de nacht te overleven."

Ayanna snakte naar adem en liet zich achterover vallen, weg van de platte steen. De Meesters in de kring bleven doodstil staan. Toen slaakte Rúnja een kreet, waarop haar paard meteen kwam aanrennen. Dit was het sein voor de andere Meesters om ook te vertrekken. Devin had al enkele passen gezet toen Ayanna voor hem verscheen. Zonder iets te zeggen pakte ze zijn hand, die hij niet snel genoeg kon wegtrekken. Haar blik werd wazig toen ze zijn toekomst bekeek en Devin trok onbewust de schaduwen naar zich toe ter bescherming. Toen haar blik weer helder werd, zag Devin tranen in haar ogen. Ze hoefde niets te zeggen. Ze legde troostend haar hand op zijn pols, evenzeer voor zichzelf als voor hem, en streek over de boogvormige moedervlek die hun bloedband aangaf. Devin legde zijn vingers op de moedervlek op haar pols en glimlachte zwak.
"Hou je sterk, zusje, voor ons allemaal." Toen draaide hij zich om en ging op weg naar de stad, naar zijn Meestergilde. Als hij het nieuws snel genoeg wist te verspreiden onder de andere Meesterdieven, zouden veel van hen zich nog kunnen redden. Devin wierp nog een laatste blik over zijn schouder naar zijn zusje, die met hangende schouders alleen op de heuvel stond, haar witte gewaad roze in het licht van de bloedmaan. Hij zou haar nooit meer zien.

Vijfendertig jaar later
Een klein gezelschap van vier Meesters liep door het donkere bos. In hun midden liep een vrouw in een wit gewaad. Toen ze het bos uit kwamen en het veld op liepen, keek de vrouw omhoog. Het rode licht van de boedmaan bescheen haar gezicht en voerde haar terug in de tijd. Bijna onbewust streek ze over de boogvormige moedervlek op haar pols. Ze kon de pijn nog altijd voelen. Het maakte haar zwak. Ayanna keek met een ruk weer voor zich uit. Een Meesterziener hoorde zich niet met het verleden bezig te houden, dat was al voorbij. De toekomst was echter nog in de maak en had de macht om alles te veranderen. De Meesters om haar heen zwegen eerbiedig toen Ayanna tussen de enorme stenen doorliep en knielde bij de grote platte steen in het midden. Ze haalde eens diep adem en duwde toen haar handpalmen tegen de verassend warme steen. Een stoot energie trok door haar lichaam heen en Ayanna liet zich meevoeren met de stroom. Ver weg hoorde ze haar eigen stem vreemd afstandelijk bericht doen van de veranderingen die stonden te gebeuren. Tevergeefs probeerde ze zich te ontworstelen aan de stroom van de tijd, die haar steeds dieper de toekomst in trok. Eens was ze de machtigste Meesterziener ter wereld geweest, als enige in staat de toekomst op deze manier te schouwen. Maar nu was ze verzwakt en miste ze de wil. Haar stem haperde en het visioen viel uiteen. Het bericht was overgebracht, haar laatste voorspelling gedaan.
Devin, ik ben je niet vergeten, kom me halen.

De vier Meesters bleven een tijdlang stil na het horen van het visioen. Hoop die ze al zo lang niet hadden durven voelen stak plotseling weer de kop op. Een van hen liep naar de Meesterziener en tilde haar levenloze lichaam eerbiedig op. Net zo stil als ze waren gekomen, verdwenen ze weer in de nacht terwijl het licht van de bloedmaan langzaam afnam. De ommekeer was begonnen. Hun Meesterstrijd kon beginnen.

[Yara]

De persoon leest het en is holderdebolder verdwenen, net als meerdere mannen en vrouwen in het koninkrijk.

Holderdebolder verdwenen, haha, ik moest zo lachen toen ik dat las

[loetjef]

Wow. Geweldig die proloog!  Ik neem aan dat wij die vier Meesters zijn? 

[Yara]

Nah, ik weet niet, kan.
Maar misschien is het ook leuk als een deel van ons al wel bij het 'verzet' zit zegmaar, en we een deel nog moeten verzamelen.

Misschien moeten wij bijvoorbeeld ook niet allebei er al bij zitten, want dan hebben we elkaars bloedbandteken waarschijnlijk al gezien.
Trouwens, heb ik nog niet gezegd, maar JAAAAA SUPER COOL OM SAMEN EEN BLOEDBAND TE HEBBEN, IK BEN ZOOOOO VOOR
Waar zullen wij ons teken hebben? En wat is het?

Edit: Ik dacht ook dat we misschien uiteindelijk niet alleen als doel hebben om de koning te verslaan, maar ook om de gildes weer op te bouwen. En dat dan ieder van ons die mee gaat op de queste een nieuwe gildeleider wordt. Want we hebben allemaal andere Meestergaven, dus dan staan wij zegmaar voor de verschillende gildes. Ik weet niet of dat iets is voor erbij nog?

[loetjef]

JA daar ben ik voor, voor dat doel, superawesome! 

Ik denk inderdaad dat een deel van ons al bij het verzet zit en de anderen op en een andere manier er bij worden gehaald, misschien als ze op een gegeven moment tegen elkaar op lopen ofzo, bij wijze van.

Ons teken.. Hmm. Ik denk iets op onze rug ofzo, iets wat je alleen bij uitzondering ziet? En dan een halve maan (ik hou van manen xD) oid?

[Yara]

Halve maan is cool!

We kunnen doen dat een van ons gewond raakt en we het dan zien ofzo. Maar dat zien we later in het verhaal wel weer 

Wil jij al bij het verzet zitten of liever later worden gevonden? Ik heb niet echt een voorkeur, ik kan in beide gevallen wel iets bedenken.

[loetjef]

Ik denk dat ik voor later gevonden ga, want ik was de Meesterdief toch? Dan is het zo cool als ik zo'n onvindbaar type ben haha. Word jij trouwens een jongen of een meisje? En willen we zelfde geslacht of ander geslacht tweeling zijn, of maakt het niet uit?

Gewond lijkt me een supergoede optie ja! Alleen dan moeten we wel onthouden dat de ander ook die pijn voelt!

[loetjef]

Twisted little thought: Allebei ander geslacht, beginnen ze elkaar leuk te vinden, komen ze er net achter dat ze bloedband hebben?   

[Yara]

Oeh dat is ook wel heel erg cool 
En sneu... en raar... IK BEN VOOR
Beetje Kronieken van de Onderwerld achtig 

Ik had in mijn hoofd een meisje. Wel volwassen trouwens, of is tiener/jongere leuker? Vind jij het goed om dan jongen te zijn of liever meisje?

Ik ben dan al bij het verzet, super leuk, past ook wel bij het karakter dat ik in mijn hoofd heb namelijk

[loetjef]

AWESOME. We so terrible 

Ik zat te denken aan een jongen, een beetje shady, wat op zich ook wel bij zn Meesterschap past Maar dat komt dus goed uit

Verder, hoe volwassen zat je te denken? Ik denk dat zo begin twintig (vind ik ook al volwassen, puh) wel leuk is?

[Yara]

Ja begin twintig, in die tijd al behoorlijk volwassen denk ik

[loetjef]

Goed punt

[loetjef]

OH! ik zat nog even te denken, is het een idee als wij kinderen van Devin en Ayanna zijn, Flore? Aangezien mijn personage net als Devin een Meesterdief is met een bloedband.. Of wordt dat dan allemaal net iets te? :p