Witte kerst

[davidv1992]

Sneeuw kwam naar beneden, de straten waren al bijna wit. Het zou voor het eerst in 20 jaar weer een witte kerst worden. Vertwijfeld stond Willem voor het huis. De gordijnen waren dicht, maar daarachter brandde duidelijk licht. Hij probeerde al zijn moed bij elkaar te rapen, maar het lukte niet. Uiteindelijk liep hij in slakkengang terug naar zijn huis, over zichzelf balend.
Waarom had hij het lef niet gehad, zo moeilijk was het toch niet, aanbellen en vragen of Maike er was. Bij zijn vrienden deed hij het zo makkelijk. Het was wel waar dat hij Maike nog niet zo lang kende. Hij zuchtte, ooit zou hij het waarschijnlijk toch wel openlijk moeten zeggen tegen haar, wat hij werkelijk voelde.

Thuis aangekomen maakte hij een lekkere kop warme chocomelk voor zichzelf klaar, installeerde zichzelf op de bank en zette een film aan. Even wat afleiding, dat wou hij hebben. Toch duurde het niet lang voor zijn gedachte weer afdwaalde richting haar. Bijna een half jaar terug had hij Maike leren kennen. Nu hij in de 4e van het VWO zat had hij een profiel gekozen, en had nu voor t eerst lessen samen met mensen uit de paralelklassen. Wiskunde was het vak wat hij samen met Maike had. Morgen, dan stond het weer op het rooster. Altijd ging het samen met dubbelzinnige gevoelens. Na een flinke teug ging was de chocomelk op en hij focuste zich weer op de film.

*Had zin om een verhaal te gaan schrijven, opbouwende kritiek is altijd welkom, als jullie het leuk vinden schrijf ik mischien nog een stuk vanavond*

[davidv1992]

TRIIIING. Die verdomde schoolbel ook weer, met een slakkengang ging het op de gang weer richting het wiskunde lokaal.  Hij stapte het lokaal binnen en ging in een van de lege banken zitten.Het was een van de weinige waar een paar muren nog van baksteen waren, en dat was zo ongeveer de enige variatie. De leraar wiskunde die dit als zijn 'eigen' lokaal had hield duidelijk van een sobere stijl. Even later werd hij vergezeld door Maike, wat zag ze er toch weer fantastisch uit in die simpele jurk. Na elkaar kort te hebben gegroet begon de wiskundeleraar over differentieren. Saai vond hij het maar, zeker toen uit de klas voor de 10e keer vrijwel dezelfde vraag was gekomen. Hij kon het niet laten af en toe een blik opzij, richting Maike, te werpen. Die leek even verveeld richting het bord te kijken. Even dacht hij vanuit zijn ooghoeken te zien dat zij ook af en toe naar hem keek. Hij moest er maar niet te veel aan denken.

Toen de leraar eindelijk klaar was met uitleggen en enkele vragen had afgekapt met "ik kom het je zo wel even persoonlijk uitleggen" knoopte Willem een conversatie aan met Maike. Na wat gepraat over de vakantie, ze waren tot de conclusie gekomen dat geen van hen weg ging, kwam Maike opeens met een voor Willem veel onverwachtere vraag: "Hej, heb jij toevallig zin om mee te gaan naar die nieuwe film, Bee Movie. De meeste van mn vriendinnen vinden hem kinderachtig, maar ik wil er wel heen, en wil eigenlijk niet alleen." Een beetje overvallen door deze vraag was hij even stil en ging Maike maar verder. "Ik snap het best hoor als" Verder kwam ze niet omdat Willem haar onderbrak. "Ik zou het heel gezellig vinden hoor." "Komende zaterdag?" Stelde maike voor. "Ja is goed, ik regel de kaartjes wel." Was het antwoord wat Willem gaf. "Doe maar de late voorstelling, die van negen uur. Kom je dan om acht uur naar mijn huis, dan hebben we rustig de tijd om richting de bioscoop te gaan." Willem was het er mee eens en dat was afgesproken.

De rest van die dag liep hij met zijn hoofd in de wolken, en toen hij thuiskwam liep hij pardoes tegen de deur van de woonkamer aan, welke die ochtend toevallig door iemand was dicht gedaan. Gellukig was er niemand thuis en na een vloek begon hij maar eens eten klaar te maken, t was zijn beurt om te koken die avond.

*even wat spelfouten eruit gehaald, en wat kleine dingen aangepast in alinea 4 (zinnen toegevoegd), verhaallijn is hetzelfde gebleven, maar dit houdt de schrijfstijl wat regelmatiger, ook met het volgende stuk wat ik nu aan t typen ben.*


*edit: verhaal in de prullenbak gekieperd, loop gewoon vast en heb een veel prettiger schrijvend verhaal begonnen, waar ik hoop binnenkort voldoende te hebben om te posten*