[Café] The Sound of Milford

[adriaan]

In het café kun je kletsen met je medereizigers en boodschappen achterlaten voor hen die daarna nog komen.

[himan]

Hoi schatjes ik ben hier helemaal alleen in mijn beschermde bubbel. Je kan me ook zegenen en beschermen, dat zou lief zijn.

[adriaan]

Welkom in Christchurch:

[Falsifica]

Hey Himan, hoe was het bier hier *burp* ik ben nog zat van de kroegentocht van gisteren.

[Falsifica]

Waar kan ik heen,
ik kan niet naar Duitsland
Ik kan niet naar Duitsland, daar zijn ze zo streng
Waar kan ik heen, ik kan niet naar Chili
Ik wil niet naar Chili, daar doen ze zo eng
Ik wil niet wonen in Koeweit
Want Koeweit dat is me te heet
En wat Amerika betreft
Dat land bestaat niet echt
Waar kan ik heen, ik kan niet naar Noord-Ierland
Niet naar Noord-Ierland, daar gaat alles stuk
Waar kan ik heen, ik kan niet naar China
Ik ga niet naar China, dat wordt me te druk
Ik wil niet wonen in Schotland
Want Schotland dat is me te nat
En de U.S.S.S.R. Dat gaat me net te ver

[Angelique]

In het café kun je kletsen met je medereizigers en boodschappen achterlaten voor hen die daarna nog komen.

Hier ben ik in het echt geweest... mooier dan op de foto!

Hi Murphy

[Murphy]

Polarsteps dag 3

Het was me het dagje wel. Om warm te worden besloten Waterwork en ik een sneeuwballengevecht te houden. Het begon vrij onschuldig, tot ik hem in zijn gezicht raakte. Dit leidde tot hij die op mijn hoofd mikte en 't ging van kwaad tot erger. Voor we het door hadden waren we allebei zeiknat en nog kouder dan voor het gevecht. Aan het eind van de dag zag ik er weer een boot aankomen, enthousiast riep ik Waterwork. Een boot betekende weg uit de sneeuw, weg van de kou, en daar hadden ze vast warme cabines! Waterwork antwoordde niet, tot m'n schrik zag ik dat die al dood was..

Terneergeslagen en me schuldig voelend stapte ik op de boot, als ik geen sneeuwballengevecht had voorgesteld had Waterwork tenslotte nog geleefd. Ross verdween echter achter me en ik besloot vooruit te kijken. De boot bracht me naar New Zealand South. Ook hier was ik niet alleen, ik had gezelschap van Angelique. Angelique kende ik nog niet zo goed, maar als we iemand in bescherming wilden nemen moesten we het wel eens worden. Wel had ik besloten niet nog een keer een sneeuwballengevecht te gaan houden, of waterpistoolgevecht, of wat voor gevecht dan ook. Zo komt het dat ik met Angelique gezellig New Zealand South verkend heb! Tijdens de lange wandelingen hebben we gebabbeld over de landsactie. Na lang wikken en wegen, waarbij we eigenlijk onszelf wilden beschermen, zijn we overeengekomen dat Sunny het verdiende om de nacht sowieso door te komen.

Vol spanning ging ik slapen. Ik wist al dat het een bewogen nacht zou worden. Zou ik mijn polarsteps opnieuw moeten beginnen of niet? Zouden de wolven me proberen converteren of niet? Zou ik gewelp worden? Op een andere manier een vroegtijdige dood sterven? De nacht zou het me leren, me hopelijk meer duidelijkheid geven en goed weer een stapje dichterbij de overwinning brengen.
New Zealand South zou ik achter me laten. We hadden hier een dagje langer gespendeerd dan de bedoeling was, maar morgen zouden we weer vertrekken. Waarheen? Wie zou het weten. Een ding wist ik zeker, ik zou hier niet blijven.

One does not simply walk into Mordor

[Ingrid1234]

Wat leuk om hier te zijn en te zien dat er al andere mensen hier genoten hebben. Op mijn eerdere bestemmingen was het nog aardig leeg.