Martijn's Alternatieve Harry Potter (Engelstalig met Nederlandse Vertaling)

[Martinulus]

Okee, voordat jullie dit kunnen begrijpen moeten jullie eerst weten dat al deze verhalen over MSN zijn geschreven door mij en een online kennis uit Wales, met wie ik samen een Harry Potter RP speel, en niet zo maar eentje: nee, een Harry Potter RP waarin onze personages de rollen van personages uit het boek overnemen. Daarom moet ik jullie een kleine introductie geven over de belangrijkste personages.


Gilbert Potter
De Jongen die Bleef Leven. Grotendeels Harry.

Christine Knowleigh (Christine Kennaert)
Die kennen sommigen van jullie nog als een personage dat ik in een WvW-spel heb gebruikt. Speelt grotendeels de rol van Hermelien en is daar ook naar gevormd- ze ziet er zelfs hetzelfde uit. Niet dat er geen verschillen zijn: zo is ze de dochter van de Minister van Onderwijs (later Premier) van de Dreuzels.

Felix Lycaon
Lijkt in de verste verte niet op Ron, op het eerste gezicht, maar is wel degelijk Ron's vervanger. Het grootste verschil is dat hij op straat in de Wegisweg opgroeide, en dat hij een Weerwolf is. Toch is hij merkwaardig genoeg wel geschikt om Ron's rol over te nemen.

Audacius Umbridge (Audax Omber)
Audax is in grote lijnen Malfidus. Voor dit geval nemen we aan dat Omber een collaborateur was, die later met een vrijgesproken Dooddoener is getrouwd. Audacius is gemeen en manipulatief.

Ginny Lusway (Ginny Zonderkop)
Heet voluit Iphigenia maar wordt door haar pleegouders, de Wemels, gewoon Ginny genoemd. Hoe komt ze bij de Wemels terecht? Dat is heel simpel. Haar ouders waren Schouwers, maar werden op een missie voor de Orde van de Feniks gedood door de Dooddoener Ibriam Virael. Ginny en haar zus Antigone bleven alleen achter: Antigone werd door haar opa, Absentius Zonderkop, opgevoed, en Ginny ging naar haar Oom Arthur en Tante Molly. Ginny is de eerste Griffoendor in jaren uit de familie Zonderkop, en is een zeer getalenteerd violiste.

Terence Longbottom (Gijsbrecht Lubbermans)
Onze versie van Marcel. Lijkt veel op zijn tegenhanger uit het boek, maar heeft blond haar en een grote voorliefde voor Boterbier. (NOOT: Gijsbrecht duikt in sommige verhalen wel en in sommigen niet op... dat komt omdat hij toen nog niet gemaakt was).

[Martinulus]

English:

Buckbeak's Execution (or: Punch in your face, Audy!) (Year 3)

Buckbeak is going to be executed, despite all the help of Christine, Felix and Gilbert, and the trio is quite upset about it:

"Oh no! It's that time!" Christine said, utterly unwilling to mention the tragic event that lay ahead: the death of an innocent Hippogryph. "We should go... Hagrid needs us." The three of them walked through the ground's to Hagrid's cottage, but on their way there, they walked into Audacius Umbridge and co. "Well, well," Audacius said, mockingly. "Potterboy, Streetkid and Mudblood... come to see the show haven't we? I think that if I get the head, I'll donate it to the Gryffindor Common Room... generously." Dumz and Caldrie laughed, terribly pleased with themselves.

Lix grinned jovially "Nice to meet you to, Pantpisser" he smiled "I'd shake your hand, but Im scared as to whats on it... But if you feel like donating anything, feel free, but I doubt you could... I reckon even a severed head could outwit you three" he paused "Actually, I apologise, I was wrong. I am disgracign severed heads everywhere... I guess its cause you can onyl do well when you can buy em off eh? Oh if the dead wanted money..." he looked at Dumz and motioned to his shoulder, smiling as he checked to see what was on it "I reckon that puts being a Mudblood as better than Pureblood then, don't you?"

"Don't talk to me like that, streetkid!" Audacius snapped, then moved back into his mocking tone. "Don't you like my present? It'll be the only thing you possess, and only then jointly with the rest of your House... It does me great pain to part with it..." Before he could say anything, Christine darted forward without thinking, so appalled was she, drawing out her wand and holding it to Umbridge's throat. "You..." she shouted, drawing breath fast. "You foul, loathsome little cockroach!" She prepared to curse him. It would get her in trouble but it would give her a feeling of extreme satisfaction. Poor Buckbeak...

"Don't bother, Chris" Lix commented, perhaps a little casually, whether because he didnt care or because he doubted she would was unclear even to him "You can only knock sense in, and its more fun when he's an idiot"

Christine, still fuming with anger, withdrew her wand from Umbridge's neck, but just as he was starting to get pleased with himself, she took out her anger. She couldn't stand it, she had endured and ignored long enough, but now it was too much. She drew back her arm and punched Umbridge hard on the cheek. In pain, Umbridge ran away, and Dumz and Caldrie after him ("Umbridge! Wait for me!"). Regaining her calm, Christine said once the other two had rejoined her: "That felt good".

"Good?" Lix smiled "Finding a Sickle is good... That is..." he let out a low whistle "Blooming marvelous. I've wanted to do that for years..." he grinned uncontrolably "You have just made me the happiest little monster alive!"

"That's for Buckbeak," Christine muttered as they made their way down to the cottage.

---------

In the cottage, Felix finds back Scabbers but refuses to apologise to Christine when she asks him to. When Fudge enters, they quickly leave:

They'd hear Fudge pronounce the verdict, hurry out of the cottage after a few words of solace to Hagrid, and watch from a distance behind the large pumpkins on the field. Christine looked behind her when she heard a sound and thought she saw... "That looks like... oh, never mind." And now she had to wait.

Lix placed his hand gentely on her shoulder. "It's alright" he whispered, without much emotion, for it had all hidden deep inside him, like he used to every day before Hogwarts "Death is just part of life" he was unsure if he was conforting her or himself... He had seen someone die... And it terrefied him. Yes, it was for him. His stomach knotted up "We can do this"

"Felix..." Christine said softly. "The poor hippogryph... he..." Then her attention was drawn away by Fudge finishing the verdict, and her already worried expression clouded even more. Her eyes followed the blade of the axe in fear as it was swung up, and then... she looked away. Her expression was now one of sadness. Once she heard the thud of the axe being fully down, she turned away, crying and unable to look at the horror.

Lix pulled Chris a little closer to him, offering his shoulder "S'alright" he whispered, his voice identical to before "Was nothing that could be done"

Christine said nothing, but turned to Felix and cried on his shoulder, her hands around his neck. She felt Gilbert putting a hand on her back to reassure her as well, and was comforted by her friends.



De Executie van Scheurbek (of: klap in het gezicht van Audie!) (Jaar 3)

Scheurbek wordt terechtgesteld, ondanks alle hulp die het drietal aan Hagrid heeft gegeven, en ze zijn er niet blij mee:

"Oh nee! Het is tijd!" zei Christine, die absoluut niet de tragische gebeurtenis die voor hen lag wilde noemen: de dood van een onschuldige Hippogrief. "We moeten gaan... Hagrid heeft ons nodig." Met zijn drieën liepen ze over het terrain naar Hagrid's huisje, maar op weg daarnaartoe kregen ze een aanvaring met Audax Omber en kornuiten. "Kijk, kijk," zei Audax in een plagerig toontje. "Pottermans, Straatjoch en Modderbloedje... jullie komen om de show the zien, hè? Ik denk dat als ik dat hoofd krijg, ik het aan de leerlingenkamer van Griffoendor zal geven... heel vrijgevig." Domm en Ceetel brulden van het lachen, heel ingenomen met zichzelf.

Lix grijnsde vriendelijk. "Ook leuk om jou weer te zien, broekplasser." Hij glimlachte. "Ik zou je hand schudden, maar ik ben bang voor wat er op zit... maar als je iets wil doneren, doe maar, maar ik denk niet dat dat kan... ik denk dat zelfs een afgehakt hoofd jullie drie zou kunnen verslaan," hij pauzeerde, "Wacht even, sorry, ik had het mis. Ik beledig afgehakte hoofden overal ter wereld... ik denk dat dat is omdat je het alleen goed kan doen als je ze af kan kopen, hè? Oh, als de doden eens geld wilden zien..." hij keek naar Domm en gebaarde naar zijn schouder, glimlachend terwijl Domm keek wat erop zit. "Ik denk dat dat een modderbloedje beter maakt dan een volbloed, hè?"

"Sla niet zo'n toon tegen me aan, straatjoch!" snauwde Audax, en hij ging weer over op zijn plagerig toontje. "Vindt je mijn cadeautje niet mooi? Het zou het enige zijn wat je bezit, en dan alleen nog met de rest van je afdeling... weet je, het doet me pijn om ermee te scheiden..." Voordat hij ook maar een woord meer kon zeggen, sprong Christine naar voren zonder erover na te denken, zo verontwaardigd was ze. Ze trok haar toverstok en zette hem aan Omber's keel. "Jij..." schreeuwde ze, terwijl ze snel adem haalde. "Jij vuile, verachtelijke kleine kakkerlak!" Ze maakte zich klaar hem te vervloeken. Het zou haar in de problemen brengen maar het zou haar een geweldig voldaan gevoel geven. Arme Scheurbek...

"Doe geen moeite, Chris," zei Lix, misschien een beetje makkelijk, of het nu was of hij er niks om gaf of omdat hij twijfelde of ze het wel zou doen was zelfs hemzelf niet duidelijk. "Je kan er alleen wat gezond verstand inrammen, en het is leuker als hij een idioot is."

Christine, die nog steeds kookte van de woede, haalde haar toverstok van de keel van Omber af, maar net toen hij zelfvoldaan begon te lachen uitte ze alsnog haar woede. Ze kon het niet, ze had het te lang verdragen en genegeerd, maar nu was het te veel. Ze haalde uit met haar arm en sloeg Omber hard op zijn wang. Omber rende weg, schreeuwend van de pijn, en Domm en Ceetel renden achter hem aan ("Omber! Wacht op mij!"). Nadat ze weer tot rust gekomen was, zei Christine tegen de andere twee: "Dat voelde goed."

"Goed?" zei Lix en hij glimlachte. "Het is goed om een sikkel te vinden... Dat was..." hij floot laag. "Verdomde geweldig. Zoiets heb ik nou al jaren willen doen..." hij grijnsde ongecontroleerd. "Je hebt me zojuist het gelukkigste monstertje ter wereld gemaakt!"

"En die is voor Scheurbek," mompelde Christine terwijl ze naar de hut liepen.

---------

In de hut vindt Felix Schurfie terug maar weigert zijn excuses aan te bieden aan Christine als ze erom vraag. Als Droebel binnenkomt, gaan ze snel weg:

Zo gauw ze Droebel het vonnis hoorden uitspreken, haastten ze zich de hut uit nadat ze een paar troostende woorden tegen Hagrid hadden gezegd, en keken vanachter een van de grote pompoenen op het veld. Christine keek om toen ze een geluid hoorde en dacht dat ze... "Dat ziet eruit als... nou ja, geeft niks." En nu moest ze wachten.

Lix legde zijn hand zachtjes op haar schouder. "Het is oké," fluisterde hij, zonder veel emotie, want hij had het allemaal diep vanbinnen opgeborgen, zoals op elke dag voor Zweinstein. "Dood is een deel van het leven," – hij wist niet zeker wie hij nu troostte: haar of zichzelf... hij had iemand zien sterven... en het maakte hem doodsbang. Ja, het was voor hem. Zijn maag trok samen. "We kunnen het."

"Felix..." zei Christine zachtjes. "De arme hippogrief... hij..." Toen werd haar aandacht afgeleid doordat Droebel met het vonnis klaar was, en haar al bezorgde uitdrukking betrok meer en meer. Haar ogen volgden het blad van de bijl angstig toen de bijl werd opgeheven, en toen... ze keek weg. Haar uitdrukking was nu extreem verdrietig. Toen ze de doffe klap van de bijl op de grond hoorde, wendde ze zich huilend af, omdat ze niet naar het akelige tafereel wilde kijken.

Lix trok Chris nog iets dichter tegen zich aan, en bood haar zijn schouder aan. "'T is oké," fluisterde hij, zijn stem precies gelijk als daarnet. "Er was niks dat we konden doen."

Christine zei niks, maar draaide naar Felix toe en huilde uit op zijn schouder, haar handen om zijn nek heengeslagen. Ze voelde Gilbert een hand op haar rug leggen om haar te troosten, en ze werd getroost door haar vrienden.