Nieuws:

Welkom op het nieuwe locatie van het forum
Op dit moment wordt de .nl website doorgestuurd naar de .be website.

Hoofdmenu

Ronde 5: bekendmaking

Gestart door Beertyah, 16 maart 2009, 15:25:18

Vorige topic - Volgende topic

Beertyah

Ronde 5: Bekendmaking!

Het jureren voor ronde 5 is voorbij! De finalisten zijn bekend!

Zo meteen post ik de inzending van de ongelukkige die net de laatste rond moest afvallen, de inzendingen van winnaars blijven geheim tot na de finale of tot hun spel.

De lijst:

#NaamScore
3Jakarw63.33%
Finalisten:
2Germelia73%
1Naantje74%


Beertyah

Jakarw:

Lunches
Omdat elke rol anders is verdient elke rol een aparte doodsoorzaak, daarom heb ik al mijn lunches gekoppeld aan een rol. Als dus bijvoorbeeld de ziener (= angsthaas) sterft gebeurt er dit enz.

  • Ziener/angsthaas, midden in de nacht wordt iedereen gewekt door een ijzig gegil. Snel gaat iedereen kijken bij de tent van de ziener, maar zelf komt hij al naar buiten gestormd. Zijn hele lichaam is bedekt met gifslangen en na 2 meter ligt hij al creperend en in shock op de grond. Hij sterft 3 minuten later.
  • Ooggetuige/zorgenmaker, 's ochtends wordt iedereen gewekt: er is een leider weg! Een lange zoektocht levert niets op, maar als de vergadering toch maar begint vinden ze het lijk: hangend in het midden van de tent, de ogen missend...
  • Cupido/grappenmaker, 's ochtends verschijnt hij niet bij de vergadering en al snel komt het bericht dat hij dood gevonden is, althans slechts zijn hoofd. Zijn gezicht vertoont een angstaanjagende glimlach: zijn mondhoeken zijn ingesneden...
  • Burger/agressieve heerser, 's ochtends wordt er bij een nabij gelegen bosje het lijk van de leider gevonden. De wonden over zijn hele lichaam wijzen op het hevige verzet dat hij heeft geboden, maar helaas heeft het niet gebaat.
  • Mythomaan/zwakke heerser, de vorige avond heeft deze leider nog wat gedronken en van heel wat mensen drankjes aangenomen. Die nacht sterft hij echter in zijn slaap: een van zijn drankjes was vergiftigd.

Lynches
Ook hier geldt dat elke rol een aparte doodsoorzaak krijgt.

  • Mythomaan/slijmbal, je voelt al de hele dag dat niemand je meer vertrouwd en radeloos wend je je tot Vertigorn om te smeken dat hij je levend laat gaan. Je weet hem bijna over te halen totdat Anwell (broer) tussen beiden komt en bruut een zwaard tussen je ribben steekt.
  • Weerwolf/verslaafde, de vorige nacht heeft iemand je betrapt met je opium en vandaag is aan het licht gekomen dat je waarschijnlijk bent omgekocht. De meesten willen jou dood hebben, maar Vertigorn besluit je te laten gaan, zonder bezit, zonder waardigheid in je eentje de uitgestrekte vlakte op.
  • Gokker/geldwolf, jouw focus op geld heeft de rest doen denken dat je omgekocht bent door Gwår. Als ze je er 's avonds op wijzen kun je geen verdediging bedenken en midden in het tentenkamp wordt je onthoofd.
  • Apostaat/visionair, alles loopt fout, alle plannen ontglippen je en iedereen verdenkt jou er nu van de boel te saboteren. Je besluit te vluchten maar het is al te laat. Je wordt met paarden achtervolgd en geveld door een pijl in je rug.
  • Sjamaan/gnuiperd, een van de leiders betrapt jou 's nachts in zijn tent. Luid schreeuwend wekt hij de rest, maar voordat ze iets konden doen heeft hij je al vermoord. Iedereen vond je verdacht dus niemand veroordeelt de actie.

Het gemarkeerde wordt gebruikt in mijn beschreven nacht.

Voor de duidelijkheid:
Baltazar is de apostaat/visionair
N'Gomo is burger/agressieve leider
Christina is de zielsverwant van N'Gomo, maar dat weet niemand en dus lijkt het een willekeurige speler.
Vertigorn, Anwell en Deidre zijn NKC's, daar speel ik mee

Nacht
Gehaast greep Baltazar de papieren rollen, schrijfveren en andere voorwerpen van de tafel. Alles ging fout, iedereen had hem door, hij moest hier weg! Kletterend viel een van zijn zilveren bekers op de grond. Het geluid klonk ijzig door zijn getergde hoofd en tot overmaat van ramp kwam zijn minnares ook nog kijken wat er aan de hand was.
"Er is niets, helemaal niets, ga maar weg!" siste hij en met zijn armen vol spullen liep hij de tent uit. Verbaasd en beledigd kwam ze achter hem aan. Ze zag hoe hij de spullen in de tassen van zijn paard gooide en hoe hij met een rood hoofd op het edele dier sprong. Hij keek haar nog even aan met een gestoorde blik in zijn ogen, maar toen er geroep klonk van achter hem keek hij geschrokken om en zette hij zijn paard aan tot galop.
De minnares keek hem na en zag toen dat er nog meer mannen op hun paarden sprongen. Zij waren het geweest die geroepen hadden en nu zaten ze achter Baltazar aan. In stevige galop kwamen ze langs, stofwolken opwekkend die de minnares angstig terug de tent in dreven.

Op het zelfde moment sloot Vertigorn de hoofdtent af. De vergaderingen vlotten totaal niet door al de moorden van de afgelopen dagen. Niemand vertrouwde elkaar meer en de dreiging van Gwår werd steeds groter. Piekerend liep hij naar zijn eigen tent, op zoek naar de warmte van Deidre.
Eenmaal bij haar sloot hij haar in zijn armen en nam haar mee naar bed. Twee minuten later werden ze echter al gestoord. Het was Anwell.
"Baltazar is gepakt. Hij probeerde te vluchten, N'gomo heeft hem in zijn rug geschoten."
Vertigorn wist niet hoe hij moest reageren. Zijn emoties waren afgestompt en het enige wat hij kon doen was knikken. "Bedankt Anwell."
Snel haalde deze zijn ogen van het naakte lichaam van Deidre en keek zijn broer aan. Hij maakte een kleine buiging voor hem en draaide zich om. Wat verlangde hij toch naar haar...

Het was een rusteloze nacht voor beide broers. Vertigorn was bijna al zijn hoop verloren en maakte zich de hele nacht zorgen. Het prachtige lichaam van Deidre en de dood van bondgenoot Baltazar vochten om de aandacht in Anwells hoofd. De wraak was echter al gepland. Een kort samenzijn gister had er voor gezorgd dat de blikken in één richting stonden. En die richting was de dood van N'gomo. De grote donkere man was al lange tijd een dwarsligger voor hun plannen en na de moord op Baltazar was hij te ver gegaan.
Het was Christina de dikke vorstin uit de nabijgelegen bergen die het lijk de volgende ochtend vond. Al snel was iedereen er, de sfeer voor de dag was nu al bepaald. Moedeloos begaf Vertigorn zich naar de hoofdtent. Het grote lichaam van de donkere koning, vol wonden en beurse plekken wilde maar niet van zijn netvlies verdwijnen. Blijkbaar had deze altijd temperamentvolle leider zich hevig verzet tegen zijn aanvallers...