Weerwolven van Wakkerdam

Meesterstrijd
In een magische wereld worden sommige mensen geboren met gaven. Zij worden meesters genoemd, omdat ze buitengewoon goed in een bepaalde eigenschap zijn. Vroeger bestonden er meestersgilden, waar jonge meesters werden opgeleid in het gebruik van hun gaven. Mensen konden bij deze gilden terecht voor allerlei problemen en de meesters werden met respect behandeld. Maar de koning van het land heeft zodra hij aan de macht kwam, besloten dat alle meesters moeten worden opgespoord en gemerkt met een symbool op hun rechterhand. Iedere gaven heeft een ander symbool dat met zwarte inkt in de huid wordt geëtst. Zo zijn er meesterzieners, die met een aanraking iemands toekomst kunnen schouwen, die een oog de rug van hun hand hebben staan, meestersprekers, die mensen met hun woorden kunnen beïnvloeden, die drie steeds groter wordende ringen als symbool hebben, meesterschutters, die bovennatuurlijk goed kunnen boogschieten, meswerpen, etc. en als symbool een pijl dragen, en meesterspionnen, die andermans gezicht kunnen aannemen en als symbool een halve maan hebben, omdat ook het aangezicht van de maan steeds verandert. De koning laat meesters opsporen en oppakken om voor zijn eigen gewin te gebruiken.
Vijf (of vier) meesters, met ieder een andere specialiteit, bedenken een plan om in opstand te komen en zich te bevrijden van de onderdrukking. Dit kan op verschillende manieren worden ingevuld. Misschien moeten ze een belangrijk persoon uit de kerkers van de koning bevrijden, of een machtig artefact stelen. Of misschien zijn zij de vonk die een revolutie doen starten onder het volk.
Ieder karakter heeft een gaven. Je kunt kiezen of je al bent gevonden en dus al een symbool op je hand hebt gekregen, of nog niet en je gave dus niet te zien is voor anderen.

Naam	Gave	Symbool
Meesterziener	Toekomst van persoon zien bij aanraking	Oog
Meesterheler	Genezen met aanraking	Zon
Meesterschutter	Buitengewoon goed schieten, werpen, etc.	Pijl
Meesterstrijder	Bovennatuurlijk goed vechten	Zwaard
Meesterdief	Sluipen, vingervlugheid en vermogen om letterlijk op te gaan in schaduwen	Hand
Meesterspion	Vermogen om andermans gezicht aan te nemen	Halve maan in een cirkel (dus halve + hele maan eigenlijk)
Meesterspreker	Anderen kunnen beïnvloeden met wat je zegt	Drie golfjes op een rij die in elkaar haken
Meesterfolteraar	Anderen pijn doen bij aanraking	drie bliksemschichten in cirkel uit elkaar
Meesterzaaier	Vermogen om planten te laten groeien	Vier stippen die steeds groter worden op rij
Meesterkenner	Kan zien wie begaafd zijn en wat hun specialiteit is	Ster
Meesterspeurder	Kan mensen opsporen en volgen	Cirkel met punt in het midden
Meesterillusionist	Kan anderen dingen laten zien die er niet echt zijn	Ruit
Meestertemmer	Kan dieren laten doen wat hij wil	Pootafdruk
Meesterschild	Blokkeert meestergaven	Schild
Meestermorf	Kan een andere gedaante aannemen	Zwarte plus witte cirkel die in elkaar over lopen
Etc.	Etc.	Etc.

Deelnemer	Personage	Leeftijd	Gave
1. Loetjef	Joshua	22	Meesterdief
2. Yara	Rune	22	Meesterschutter
3. PiperWyatt	Nore	15	Meesterillusionist?
4. LittleMuppets	Daimy	27	Meestermorf
5. CriusXD?
6.

Ik heb alvast even na zitten denken en persoonlijk heb ik het meeste interesse in Meesterdief of Meesterschutter, die lijken mij het vetst.

Yara, heb jij al een voorkeur?

En lieve mensen, doe ook mee, want nu zijn we met weinig :'(

Ik vind de Meesterdief ook het meest cool  ::)
Anders misschien Meesterheler ofzo, of misschien Meesterstrijder, maar het liefst de dief  (A)

Ik wil wel een meisje of jongen zijn (ben ik nog niet helemaal uit) die als straatkind in een stad ondergedoken is en nog geen Meestersymbool heeft gekregen.

Hahahaha die ís ook gewoon het meest cool :P

Wat we eventueel zouden kunnen doen is dat we via een bloedband ofzo aan elkaar gelinkt zijn. Omdat het de 'redders' zijn die de meesters van de ondergang moeten redden, zouden die uitverkorenen ook 2 meestergaven kunnen hebben?

En dat mensen met een bloedband dan een gemeenschappelijke geboren gave hebben (bijv. Meesterdief), maar via opvoeding de andere gave op een andere manier hebben ontwikkeld, waardoor die ook anders uitkomt?

im in! ik vind de temmer, folteraar of illisionist wel heel cool!

Ik doe mee, moet wel zelf nog een personage maken, want wil sommige dingen combineren. Maar ik zal geen OP personage maken.

Ik denk wel dat het het leukste is om bij het idee van Meesters te blijven. Dus echt een specialisme op een specifiek vlak. Misschien is iets van een band wel cool, maar dubbele gave zou ik denk ik niet doen.
Loetje, jij mag wel dief zijn, dan ga ik denk ik toch voor schutter, die is ook wel.cool. Ik vind ze allemaal wel iets hebben, maar de een zie ik al meer een personage bij dan de ander :)

Willen we het verhaal, of in ieder geval waar we uiteindelijk naartoe willen, in grote lijnen al uitzetten, of laten we het groeien terwijl we schrijven?

Ah vet! Leuk dat jullie ook meedoen Crius en Piper!

Sure Yara? Ik vind het ook prima om het om te draaien, dus eerlijk zeggen. Ik ben wel super in voor een bloedband haha!

Het lijkt me wel handig om het enigszins vast te zetten, anders werk je nergens heen en dat is ook zuur..

Citaat van: Yara op  9 mei 2014, 22:42:41
Ik denk wel dat het het leukste is om bij het idee van Meesters te blijven. Dus echt een specialisme op een specifiek vlak. Misschien is iets van een band wel cool, maar dubbele gave zou ik denk ik niet doen.
Loetje, jij mag wel dief zijn, dan ga ik denk ik toch voor schutter, die is ook wel.cool. Ik vind ze allemaal wel iets hebben, maar de een zie ik al meer een personage bij dan de ander :)

Willen we het verhaal, of in ieder geval waar we uiteindelijk naartoe willen, in grote lijnen al uitzetten, of laten we het groeien terwijl we schrijven?

Dat doe ik ook. Het blijft een meester.

Citaat van: loetjef op 10 mei 2014, 00:14:42
Ah vet! Leuk dat jullie ook meedoen Crius en Piper!

Sure Yara? Ik vind het ook prima om het om te draaien, dus eerlijk zeggen. Ik ben wel super in voor een bloedband haha!

Het lijkt me wel handig om het enigszins vast te zetten, anders werk je nergens heen en dat is ook zuur..

Ja hoor, zoals ik al zei, ik vind alle Meesters wel iets hebben, ik moest er alleen nog een karakter bij zien en de ene is dan leuker om mee te schrijven dan de ander. Maar ik denk dat ik met een Meesterschutter ook veel leuke dingen kan, dus doe ik dat wel.

Kennen we elkaar al, of moeten we elkaar nog vinden?
Misschien een idee dat een deel van de groep al bij elkaar is en samenwerkt en dan eerst nog wat andere Meesters gaat rekruteren voordat ze de koning aan gaan pakken?

En hoe gaan we de koning eigenlijk aanpakken, want dat deel van het verhaal heb ik voor mezelf nooit duidelijk kunnen krijgen  ::) XD
Misschien hebben we eerst een voorwerp nodig? Of moeten we een speciale Meester bevrijden uit de kerkers van de koning die ons kan helpen? Of gaan we gewoon meteen vol de aanval in met de Meesters en soldaten van de koning?
Wat is eigenlijk ons doel? Ik denk gewoon vrij zijn van de koning, maar misschien hebben jullie een ander idee? Want wat ons doel is bepaalt ook hoe we het aanpakken. Als we alleen vrij willen zijn hoeft de koning niet per sé dood bijvoorbeeld, dan kunnen we ook het land verlaten ofzo en een nieuwe nederzetting starten, maar als we de rest van de bevolking ook willen bevrijden misschien wel.

Ik denk inderdaad dat het leuk is om inderdaad een deel al bij elkaar te hebben en dat er nog meer bij verzameld moeten worden. Wel een bepaalde groep mensen denk ik, wat dat betreft zou ik toch voor Uitverkorenen gaan (maar dan wel gewoon met maar 1 gave).

Wat mij betreft moeten we inderdaad wel iets nog vinden voordat we de strijd kunnen aanbinden, anders wordt het vrij simpel, maar als we eerst iets vinden kan er aan het einde een mega-battle plaatsvinden en dan voelt het ook nog speciaal. Een voorwerp kan prima, maar misschien is een speciale Meester bevrijden ook wel gaaf, hoewel er dan niemand met die Meester schrijft (denk ik?) en dat maakt het dan misschien minder?

Ik zou er voor kiezen dat we inderdaad de koning willen afzetten/vermoorden/watdanook, om het volk ook te bevrijden. Misschien sterven de Meesters onder het bewind van deze koning wel bijna uit en is het een koning die het volk onder zo'n zware druk zet dat er echt mensen aan hongersdood enzo sterven.

Nog een interessante: In welke tijd plaatsen we dit? Ik heb zelf wel het verleden  (a la Middeleeuwen ofzo) in mijn hoofd, maar het kan ipc ook gewoon in de toekomst zitten.

Ikzelf denk bij dit thema ook meer aan het verleden dan aan de toekomst, misschien ook omdat sommige gaven in een toekomstige wereld minder toevoegen dan in een soort middeleeuwse wereld het geval zijn.
Dan kun je ook doen dat de Meesters zich voor het bewind van de koning hadden verenigd in gildes, dat past ook meer bij de middeleeuwen dan de toekomst, en dat gewone mensen bij die gildes terecht konden met problemen. Dus dat de Meesters vroeger een gerespecteerde positie hadden en eigen zeggenschap onder hun gaven, terwijl ze nu worden gedwongen om bij de koning in dienst te zijn en ze allemaal worden gemerkt zodat mensen hen meteen herkennen. Dat kan ook iets doen met hun sociale positie, dat Meesters worden gemeden als ze door hun symbool worden herkend.
Zoiets had ik in gedachten  (A)

Bestaat onze groep Meesters die in verzet komen alleen uit ons vieren (of meer als meer mensen zich aanmelden), of zullen we er ook een stel NPCs bij gooien? Ik zou persoonlijk de groep wel wat groter maken, omdat meerdere Meesters wel in verzet zullen willen komen tegen de koning of zich voor bescherming onderling verenigen. Dan kunnen we nog doen dat wij bijvoorbeeld een bloedband hebben ofzo, maar dan hebben we een groter verzet om op terug te vallen. Bovendien kunnen dan ook meerdere soorten Meesters aan bod komen, zowel aan onze kant als bij de tegenstander, en das ook wel cool :)

Even een brainstorm:

Ik vind het idee van een bloedband wel leuk, dat Meesters allemaal familie zijn van elkaar op de één of andere manier (die zou de gaven dan ook erfelijk (kunnen) maken.)

Ivm de koning: wie weet heeft deze een trauma opgelopen in zijn jeugdjaren (zijn vader is bijvoorbeeld vermoord voor zijn ogen (ik zie de jongen al in een kast zitten) door iemand met een speciale gave) en daardoor heeft hij een afkeer maar vooral angst voor deze mensen. Hij houdt zijn volk onder de duim (hongersnood, wreedheden, ...) en vermoord de Meesters om hen alle schuld te kunnen geven en zo wraak te nemen voor zijn vader. Maar ook omdat iedereen hem zal vrezen en zich niet durven verzetten tegen hem, zoals een Meester bij zijn vader deed. (Die meester is natuurlijk al lang dood?)

Meesters worden vermeden en ingezet als slaven, maar ze mogen hun krachten natuurlijk niet gebruiken. ev. Kinderen van meesters worden aangespoord hun krachten te verbergen zodat ze niet gemerkt worden.

één iemand kan het niet aan en wil zich gaan verzetten tegen de koning zodat er weer vrede en orde is in het koninkrijk,  en dit kan alleen door de koning van de toon te stoten. Misschien is diegene ook wel wraakbelust omdat zijn familie door de koning werd vermoord omdat ze hun gaven gebruikt hadden. Hijzelf was bijvoorbeeld niet gemerkt (leuke plottwist :D) Hij wil de koning vermoorden.

Het idee voor een quest naar een voorwerp/persoon is een goed idee alleen heb ik geen idee hoe we dat zouden kunnen integreren/vormgeven.

Ik weet wel iemand die we als quest kunnen integreren.. How about de Meester die de vader van de koning heeft vermoord? Die is toen in een kerker gestopt, inmiddels al heel oud, maar nog steeds een krachtige meester?

Citaat van: loetjef op 12 mei 2014, 10:50:36
Ik weet wel iemand die we als quest kunnen integreren.. How about de Meester die de vader van de koning heeft vermoord? Die is toen in een kerker gestopt, inmiddels al heel oud, maar nog steeds een krachtige meester?

Heel heel vet!!! Maar dan moeten we wel even bedenken... Maakt dat deze Meester slecht? Hij heeft wel iemand vermoord... Of was de vader van de huidige koning (oftewel onze vorige koning dan waarschijnlijk) ook heel slecht?

Welke gave heeft die Meester die we moeten bevrijden dan? We moeten er iets aan hebben...

Wat nu als.... de koning stiekem ook een gave heeft, waar niemand vanaf weet, maar die hem ongelofelijk machtig maakt, net als zijn vader voor hem. En dat de Meester in de kerker een Meesterschild is en dus de gave van de koning kan blokkeren waardoor het een eerlijk gevecht wordt. Of wordt dat te ingewikkeld.... Want hoe weten wij daar dan vanaf? Meesterziener die het heeft voorzien ofzo?

Een paar ideetjes:

Als we onze koning geen meester maken, maar zijn vader misschien wel. Dan was dat een slechterik die zijn gave voor zichzelf gebruikte om anderen te misbruiken, hij kon bijvoorbeeld gedachten en personen manipuleren.
Onze Oppermeester heeft hem kunnen ontmaskeren en vermoord.
Huidige koning wist dit niet, maar zint wel op wraak en heeft de Oppermeester gevangen en opgesloten.

OF

Onze huidige koning en zijn vader hebben/hadden de kracht om andere hun krachten te absorberen. Daardoor zijn ze op macht belust en willen ze natuurlijk alle meesters kennen en markeren, omdat ze niet willen dat een andere meester hen van de troon stootte.
Onze OpperMeester is de enige andere die ook die kracht heeft of die op de een of andere manier een kracht heeft waardoor hij niet dood kan of waarom ze hem levend willen hebben. Een meesterschild is wel goed idee; ze kunnen hem niet raken maar ook niet laten rondlopen want dan kan er een opstand/revolutie komen.

En Ziener kan dat idd. ev. voorspeld hebben.

Dat Meesterschild vind ik echt een superoptie, ben ik helemaal voor! Ik denk dat wat Piper zegt over dat ie onsterfelijk is wel supergaaf is. Hij kan wel vermoord worden, maar op een manier waar de koningen nog niet vanaf weten?

Onze Meesterziener heeft dan het gevecht tussen de OpperMeester en de oude koning gezien, en gezien wat voor krachten de OpperMeester heeft. Daarnaast heeft hij ook gezien (of hier komen we op andere manier achter) dat de nieuwe koning dezelfde krachten als zijn vader bezit en dat ook hij vernietigd moet worden. We kunnen dat niet zomaar doen, daarvoor hebben we iemand nodig die sterk genoeg is: De OpperMeester zelf. Dit moet alleen geen makkelijke opgave zijn, want dan zijn we er zo doorheen :P

Meester(avatar) oid. Kan ik die zijn? als ik nog mee kan doen.
Meester(avatar, weet ff geen betere naam) Kan van 1 meester de gave kopiëren. Stel er zijn 5 meesters in bij de meester(avatar) Dan kan hij elke gave overnemen maar wel 1 tegelijk. Is dat een mogelijkheid?

Dat is echt heel cool vind ik LM. Meesterlener misschien, omdat je de krachten van andere Meesters leent?

Maar ik bedenk me net iets, we wilden de koning ook zo'n soort kracht geven toch... moeten we wel even kijken hoe we dat combineren. Maar ik vind het sowieso een coole gave! ;D

Dacht ik anders ben ik wel koning :P

Ehm, ik heb misschien een idee:

Een Meesterlener (of Meesterbruiklener, of iets anders, wat klinkt beter?) kan de kracht van andere Meesters 'lenen'. Dit houdt in dat deze Meester voor korte tijd een kracht van een Meester in de buurt kan overnemen. Dit kan maar bij één Meester tegelijkertijd. De Meester waarbij dit wordt gedaan verliest zijn/haar gave voor die tijd(?).

De koning is een Meesterlener, maar een bijzonder sterke. Hij kan de krachten van Meesters voor zeer lange tijd lenen en kan dit ook bij meerdere Meesters tegelijkertijd, iets wat uniek is. Hierdoor kunnen de Meesters niet tegen hem in verzet komen, want hij steelt gewoon hun gaven en wordt daardoor alleen maar sterker.

Sommige Meesters hebben echter een bloedband. Deze band zorgt vast voor een aantal coole dingen die we nog moeten bedenken. Maar het belangrijkste is dat een bloedband Meesters beschermt. Zolang beide Meesters nog in leven zijn kan hun kracht niet worden gestolen. Als een van hen sterft dan wordt de band verbroken.

We moeten dan alleen wel iets voor LittleMuppets bedenken, want het is ook niet leuk als hij een Meesterlener is en van niemand de kracht kan lenen...
Wat we misschien kunnen doen is dat niet iedereen een bloedband heeft, omdat sommige Meesters al zijn gestorven. Die Meesters gaan wel mee omdat ze hun gave kunnen gebruiken totdat ze bij de koning zijn. Als ze tegenover de koning komen te staan 'leent' LM hun kracht. LM heeft dan nog wel een bloedband met iemand, dus de koning kan de krachten niet zelf overnemen. Of wordt dat te ingewikkeld? Het is wel een coole gave, maar als we ons tegen de koning kunnen beschermen dan sluiten we LM daarmee ook meteen buiten.

Ik zou zeggen, maak de koning een soort avatar figuur die alle meester krachten beheerst.

De koning kan een meesterkracht per keer gebruiken en hoe meer hij gebruikt hoe vermoeider hij word.

De meesterwarlock(lener) kan de kracht overnemen van 1 meester in de omgeving. Is dit de koning kan hij alleen de kracht die de koning gebruikt overnemen.

LM, ik denk dat de koning op die manier te slap wordt. Het idee is juist dat hij super overpowered is en moeilijk te verslaan..

je kan de koning natuurlijk een groot uithoudingsvermogen geven ivm de andere meesters omdat normale meesters pas op hun 16 er achter komen dat ze meesterskrachten hebben en in een gilde gaan maar de koning wist het al vanaf zijn geboorte en is er op getrained vanaf zijn geboorte

Hmm, ik heb weer een idee, laat maar weten of het iets is.

Vroeger was het land in vrede, omdat de koning die aan de macht was een eerlijke, goede heerser was. Zoals gezegd werden Meesters gerespecteerd. De koning en koningin kregen twee zoons, een tweeling. Helaas stierf de koningin kort na hun geboorte aan een ziekte die zelfs de Meesterhelers van de koning niet konden genezen.
Beiden prinsen bleken op latere leeftijd Meesters te zijn, hun gaven precies het tegenovergestelde. De oudste, de kroonprins en troonopvolger, had de gave om alle Meestergaven buiten te houden en blokkeren. Hij was het krachtigste Meesterschild in het land. De jongere broer kon juist alle gaven in zich opnemen en voor zichzelf gebruiken, hij was de krachtigste Meesterlener ooit gezien. (Vrijwel niemand was ervan op de hoogte dat de prinsen Meesters waren?)
Jaren gingen voorbij en de prinsen groeiden op aan het hof terwijl de koning steeds ouder en zwakker werd. De Meesterhelers concludeerden dat hij spoedig zou sterven. De kroonprins zou uiteraard de troon erven, maar zijn jongere broer was vervuld van jaloezie. Ze scheelden slechts enkele minuten in leeftijd, maar dat was het verschil tussen een koninkrijk erven en met niets achterblijven. De jongere prins verzamelde getrouwen om zich heen en de avond dat de koning stierf pleegde hij een coup. Hij wist in een razendsnelle strijd, die niet eens een oorlog genoemd kon worden omdat het leger van de koning geen tijd had te reageren voordat ze werden verslagen, de macht over het land te veroveren. Men geloofde dat hij zijn oudere broer die avond had vermoord. Nadat de jongere prins zichzelf als koning kroonde, begon hij al snel grote veranderingen door te voeren. Meesters konden zich bij hem aansluiten en werden dan alleen nog voor zijn eigen gewin gebruikt in plaats van in dienst van het volk, of ze kozen ervoor de nieuwe koning niet te volgen en dan werden ze vermoord. Het land raakte in armoede en grote honger teisterde het volk. De hoop die de mensen koesterden verdween bij het sterven van hun kroonprins. De jongere prins is nu de enige wettige erfgenaam van de troon, de laatste van zijn bloed.

Nu, jaren later, is een groep Meesters die los staat van de controle van de Koning erachter gekomen dat de kroonprins nog in leven is. Ze hopen hem te kunnen bevrijden om de ware troonopvolger zijn troon terug te geven. (Als ze hem bevrijd hebben ontdekken ze van zijn gave als Meesterschild? Of weten ze dit al en is dit nóg een reden om hem te redden?)

Dan hebben we alleen nog een reden nodig waarom de koning het risico heeft genomen de wettige troonopvolger in leven te laten.
Misschien.... dat tweelingen een speciale band hebben als beiden Meesters zijn. Het feit dat ze een tweeling zijn versterkt hun band, waardoor ze sterkere Meesters zijn dan ze anders zouden zijn geweest. Maar als een helft van een tweeling sterft, dan verliest de andere helft ook zijn Meestergave. Dus daarom kan de koning zijn broer niet doden. Dat is misschien een verklaring voor het feit dat hij nog leeft?

Supervet Flore! Ik denk dat je het versterken door tweeling zijn ook nog zou kunnen terug brengen naar een bloedband in het algemeen, wat we al eerder hadden geconcludeerd zegmaar?

Het idee van een bloedband vind ik wel wat hebben, maar ik weet nog niet helemaal hoe ik dat voor me moet zien...

Hebben alle Meesters een bloedband?
Wat houdt die bloedband precies in?
Kun je ook ergens aan zien dat Meesters een bloedband hebben en met wie?
Wat bepaalt dat een Meester een bloedband krijgt en met wie?
Wat gebeurt er als degene waarmee een bloedband is gewond raakt/sterft/etc.?

Wat zijn jullie gedachten hierover?

ga er vanavond ff voor zitten ;)

Citaat van: Yara op 18 mei 2014, 17:07:24
Het idee van een bloedband vind ik wel wat hebben, maar ik weet nog niet helemaal hoe ik dat voor me moet zien...

Hebben alle Meesters een bloedband?
Wat houdt die bloedband precies in?
Kun je ook ergens aan zien dat Meesters een bloedband hebben en met wie?
Wat bepaalt dat een Meester een bloedband krijgt en met wie?
Wat gebeurt er als degene waarmee een bloedband is gewond raakt/sterft/etc.?

Wat zijn jullie gedachten hierover?

Nee, niet alle meesters hebben een bloedband. Ik stel me hier echt broers, zussen, vaders en moeders bij voor. Eersterangs bloedlijn zegmaar. Een wees bijvoorbeeld heeft geen bloedband.

Die bloedband houdt in dat je gave sterker is als je binnen een straal van bijv. 2 km bij elkaar bent. Ook daarbuiten heb je wel een voordeel aan je bloedband, maar niet zo sterk aan binnen die straal.

De bloedband wordt dus niet bepaald, maar heeft echt met familie te maken. Ook denk ik dat Meesterschap niet per se erfelijk is, dus lang niet alle Meesters met nog levende familie hebben een bloedband.

Als je bloedband sterft, word je dus zwakker (vandaar dat de koning zijn broer ook laat leven). Ook zou je er nog andere beperkingen aan kunnen leggen, zoals bijvoorbeeld elkaars pijn voelen. Op die manier geef je de bloedband ook echt nadelen, anders is dat zwaar overpowered.

Zo had ik mij dat voorgesteld.

Citaat van: loetjef op 18 mei 2014, 19:59:45
Nee, niet alle meesters hebben een bloedband. Ik stel me hier echt broers, zussen, vaders en moeders bij voor. Eersterangs bloedlijn zegmaar. Een wees bijvoorbeeld heeft geen bloedband.

Die bloedband houdt in dat je gave sterker is als je binnen een straal van bijv. 2 km bij elkaar bent. Ook daarbuiten heb je wel een voordeel aan je bloedband, maar niet zo sterk aan binnen die straal.

De bloedband wordt dus niet bepaald, maar heeft echt met familie te maken. Ook denk ik dat Meesterschap niet per se erfelijk is, dus lang niet alle Meesters met nog levende familie hebben een bloedband.

Als je bloedband sterft, word je dus zwakker (vandaar dat de koning zijn broer ook laat leven). Ook zou je er nog andere beperkingen aan kunnen leggen, zoals bijvoorbeeld elkaars pijn voelen. Op die manier geef je de bloedband ook echt nadelen, anders is dat zwaar overpowered.

Zo had ik mij dat voorgesteld.

Heel cool! ;D

Ik ben voor  O0

Edit: Als je bloedband sterft, word je dan zwakker of verdwijnt je gave helemaal?

bloedband is wat te makkelijk denk ik om mensen zwakker te maken, iedereen heeft ergens wel een bloedband toch

Niet als het alleen voor Meesters geldt... Dus je hebt alleen een bloedband als een direct familielid ook een Meester is...

Maar misschien heb je wel gelijk en is het dan nog steeds te veelvoorkomend...

Dan toch alleen bij tweelingen doen?

Alleen bij tweelingen kan ook prima!

Ik ben er wel alsnog voor om Meesterschap niet erfelijk te maken..

Lm, ik zag dat jij ook nog meedoet met HP, maar ik geloof dat je maar 1 verhaal mag doen (Yara?)

oooh echt :(((((

Ja geloof het wel. Omdat het idee is om ze uiteindelijk in elkaar te laten verwikkelen als je tegen je eigen personage moet schrijven is dat niet zo leuk denk ik? :p maar Yara weet dat beter!

aah shit  hopelijk niet en hoe in elk kaar te doen?

Het idee was in eerste instantie inderdaad meedoen met maar één verhaal. LM, lees het algemene verhaaltopic er maar even op na als je wil weten wat het plan is.

Maar momenteel twijfel ik of we dat nog wel moeten doen... De verhalen komen niet echt snel van de grond merk ik en er zijn maar weinig mensen die enthousiast zijn om te schrijven momenteel. Ook zijn er nu geloof ik al zes of zeven schrijvers voor Harry Potter, waardoor er maar heel weinig overblijven voor andere verhalen. Of er komen uiteindelijk maar twee á drie verhalen van de grond met ieder 6 schrijvers, dan valt het effect van het overkoepelende verhaal ook een beetje weg... Misschien moeten we gewoon iedereen vrij laten om mee te doen aan zo veel verhaal als ze willen, en dan het overkoepelende verhaal aanpassen? Ik zal dit ook even in het algemene verhaaltopic posten, dan kan de rest meedenken.

Oke ik heb een idee en ja het is een beetje gestolen.

Er zijn verschillende landen die gescheiden zijn door grenzen. Magische grenzen bewaakt door magische wezens. Niemand kon er door.
Er is het land zonder magie het is er vrij primitief, laten we zeggen zoals de hobbits leven in lotr. Weelde maakte niet echt uit het ging er om dat iedereen bijdroeg en er zo samen voor zorgde dat er genoeg te eten was voor iedereen.
Iedereen had zijn taak en ook hier en daar zat er wel een rotte appel tussen maar voor de rest was het land zonder magie een vredig oord.

Het tweede land is een land waarin na de grote oorlog de verliezers waren terecht gekomen. Niet perse slechte mensen maar het volk werd onderdrukt door een tiran. Er was vroeger namelijk al eens een meesterstijd geweest en heel veel meesters hebben daarin het leven verloren. Om de strijd te beslissen offerden de sterkste meesters van elke categorie zich op om de grenzen op te zetten.

De mensen met een hekel aan magie kwamen in het oostelijke land te wonen. De mensen met een liefde voor magie kwamen in het centrale land te wonen. De verliezers van de meesterstrijd kwamen in het westelijke land te wonen. Wat er verder in de wereld was daar bekommerden ze zich niet om want de grenzen zouden het voor eeuwig houden en elk land kon zijn eigen ding doen.

De meesters die zich hadden opgeofferd wisten dat er ooit een meester lener en een meester dromer geboren zouden worden.
Ze zouden de zelfde vader hebben maar een andere moeder.

In het westelijke land kwam een harde maar toch enigzinds eervolle meester aan de macht. Hij maakte van het land een land waarin millitaire training belangrijk was. De leider was dan ook een zwaarmeester.  Alles draaide om het leger, dit omdat in het westelijke land voor de komst van de verliezers al allemaal andere wezens leefden.

Elk gezien moest dan ook een zoon opgeven aan het leger tenzij zij een kind met een meesters gave kregen. Het leger was een eerlijk leger. Geen voortrekkerij je werd geselecteerd op je talent en kon je goed koken dan werd je kok, kon je goed leiden dan werd je officier.
Meesters werden vanaf de geboorte al weggehaald omdat de zwaardmeester ook andere meesters om zich heen had die konen zien waar en wanneer er een meester geboren zou worden. Dit waren de zogenaamde zienermeesters.

Op een dag stond de zwaardmeester op zijn bordes over het land heen te kijken, zijn paleis stond op een berg en het hele land was ook zo ingericht dat het met geen mogelijkheid door een ander leger ingenomen kon worden. Legers konden goed verplaatst worden door de goede wegen en het ging goed met het land. Er was al in geen jaren meer echt een aanval van de duistere wezens geweest en het leger ging er vaak genoeg op uit om het land overal veilig te houden. Alleen werden er relatief weinig meesters geboren.

Toen de zwaardmeester zo over het land keek zag hij iets waar hij nooit rekening mee had gehouden.
DRAKEN! De lucht boven het paleis kleurde donker het de regimenten in de stad kwamen van alle kanten aanzetten om het paleis met hand en tand te verdedigen. Maar wat begin je tegen draken, de meeste meesters waren jong, met zwaarden dode je geen draken en drakenmeesters waren al heel lang uitgestorven dacht men.
Ook pijlen en speren hadden weinig effect maar de zwaardmeester gaf niet zomaar op.

Hij klom op het paleis en pakte zijn zwaard en daar kwamen zijn zwaardmeester krachten naar boven, na al die jaren gooide hij alles in de strijd en trof doel. Ja hij raakte een draak en verwonde deze dodelijk, hij verloor hierbij zijn zwaard en zijn evenwicht.
Hij viel en raakte bewusteloos. Niemand wist wat er moest gebeuren en dus werd de stad geevacueerd. en men verspreide zich over het land. De stad was verloren aan de draken.

De meesterhelers die nog leefden lapten de zwaardmeester weer op, maar de zwaardmeester was zo verbitterd dat hij de stad terug wilde. Tot hij bedacht dat er helemaal geen draken leefden in het westelijke land.  Dat kon maar 1 ding betekeken, de grens werd zwakker.
En  in zijn wrok om de verloren stad, wilde hij wraak. Wraak op iedereen die hem naar het westelijke land had verbannen.
Hij bedacht een ingenieus plan om de grens op 1 punt zwakker te maken. Hij haalde de grens neer ten koste van veel levens maar zo kon het volk dat ten westen leefde door de grens naar het land vol magie. Daar begonnen de plunderingen hij nam het land in en de magie werd zwakker. De 3 sterkste meesters van het land zagen kans om te vluchten, maar 1 van deze meesters had een dochter, en deze dochter was gevangen genomen door de zwaardmeester. Maar de 3 meesters vonden het belangrijker om 1 van hen in veiligheid te brengen dan de dochter. zodoende werd de dochter verkracht en bijna vermoord. Maar een groepje derderangs meesters zagen kans ten koste van veel van hun eigenlevens haar te redden.


ze volgden hun sterkste meesters naar de grens met het land zonder magie en zo offerden 2 grootmeesters en de rest van de meesters zich op op die ene meester en zijn dochter te redden.  Dit ook omdat er een profetie bestond die de situatie beschreef.

En zo baarde de dochter die niks meer met haar vader te maken wilde hebben een kind in het land zonder magie, dit zou de meester lener worden.

Onder tussen was het land vol magie ingenomen door de zwaardmeester, die kreeg een dochter een meesterdromer en zij kon iedereen beheersen via haar dromen. en zo begon zij haar tiranie over het land vol magie dmv haar vader de zwaardmeester, de magie verdween steeds meer en het was de taak van de gevluchte meester om zijn kleinzoon op te leiden om zijn zus te verslaan.

Zo dacht ik het een beetje

Dat is heel wat om rekening mee te houden maar het lijkt me wel iets. Ik zal het nog wel een paar keer moeten lezen om het tot me te laten doordringen want ik vind het soms wel wat ingewikkeld met die landen, wraak en verbanningen xD Wat heeft de magie er dan juist mee te maken? Of was dat een deel van het met HP te laten verweven stuk?

Anders vind ik het idee van de tweelingen wel heel leuk. Alleen tweelingen zijn meesters en daarom kan de prins zijn oudere broer dus niet omleggen. Want dan is hij geen tweeling meer zeg maar, en is zijn gave weg. Ofzo. xD

Doordat magie onderdeel van het leven is en overal in verbonden is, en de dromenmeester magie kapot wil hebben omdat het haar niet beinvloed verdwijnt de magie geleidelijk. De meester die krachten kan lenen van elke andere meester behalve dus de dromenmeester moet magie terug gaan brengen en idd dit zorgt dan ook voor de mogelijkheid voor hp verhaal en zo zal morgen meer uitleggen.

Het klinkt wel cool, maar het is ook wel héél erg gejat van de wetten van de magie  ::)
Ik vind het cool, maar eerlijk gezegd wel te veel hetzelfde...
Persoonlijk denk ik dat we al een redelijke opzet hebben, met de koning die een slechte meester is en zijn oudere broer die we moeten gaan bevrijden. Dus we hebben al een doel en we hebben soortvan een einde in beeld; namelijk dat we de slechte koning verslaan en zijn broer diens rechtmatige troon teruggeven.

Ik denk dat we nog maar één ding moeten uitdenken, namelijk het begin, en dan kunnen we alvast starten met schrijven. De details volgen dan vanzelf wel denk ik. We kunnen tijdens het schrijven nog steeds blijven overleggen, maar als we het complete verhaal tot in detail uitgewerkt willen hebben duurt dat super lang en heeft straks niemand meer de puf om te gaan schrijven. Ik denk dat het achtergrondverhaal met de koning ook niet te ingewikkeld moet worden, want dan zijn we heel veel tijd kwijt om dat door de personages subtiel in het verhaal te laten uitleggen. Als we het simpel houden dan is er wel duidelijk een probleem, de personages hebben een doel, maar we kunnen het kort uitleggen en vrijwel meteen beginnen met het echte verhaal. Anders is de achtergrond van het land en de oorlog al een verhaal op zich en daar moet je mee oppassen, dat loopt gemakkelijk uit de hand zodat je straks een compleet boek hebt over de achtergrond.

Dus:
We hebben een achtergrond (koning is slecht, plus een Meester, hij onderdrukt zijn volk en andere Meesters)
We hebben een doel (broer bevrijden, koning verslaan, vrede in het land brengen)

We moeten nu alleen nog een begin hebben (groep Meesters komt bij elkaar, wie kennen elkaar al, hoe komen de andere Meesters bij de groep?)

Misschien kunnen we ook vast globaal de 'reis' uitdenken, (hoe komen we achter het bestaan van de prins (Meesterziener?), waar wordt hij gevangen gehouden, hoe gaan we hem bevrijden, hoe gaan we dan naar de koning, hoe verslaan we die (Awesome Meestergevecht  8) ) maar dat hoeft niet per sé.


Als we die laatste twee dingen globaal uitwerken en allemaal even een personage aanmaken, dan kunnen we volgens mij gewoon beginnen en dan zien we onderweg wel hoe we de details vorm gaan geven. Iedereen het daarmee eens?

Loetje, kun jij nog één keertje de bloedband beschrijven. Dus wat is het? wie hebben het? hoe weet je dat je het hebt? heeft iedere meester het? wat gebeurt er als de ander sterft? Volgens mij had je dat al heel goed op een rijtje, maar dan staat het hier nog een keer duidelijk en kunnen we het allemaal nog één keer kritisch overkijken of we het er zo mee eens zijn ;)

Wat dacht je van het begin:

Een persoon ligt in bed als er opeens getik op de raam is. Hij (of zij) kijkt om en ziet een duif. Niet zomaar een duif: een speciale duif met een buidel aan zijn poot. Die duif is een Meesterduif, die kan Meesters opsporen, want de Meesters zijn allemaal ondergedoken. In die buidel zit een brief. De persoon leest het en is holderdebolder verdwenen, net als meerdere mannen en vrouwen in het koninkrijk. Ze komen allemaal samen op een bepaalde plek, waar de Meesters vroeger ook samenkwamen. Daar zit een Meesterziener, die hen uitlegt dat hij de toekomst heeft gezien. Verdriet, verderf en oorlog als de koning ontdekt dat niet alle Meesters aan zijn kant staan of dood zijn. De Koning begint een heksenjacht. De meester overleggen wat ze kunnen doen. Sommigen willen vluchten, anderen willen vechten. Dan krijgt de Meesterziener weer een visioen. De koning, ... in een soort kerker, met een draak. Alleen, het is de koning niet, want die staat aan de deur. Er volgt een kort gesprek, waarin duidelijk wordt dat de prins opgesloten zit en waarom. De Meesters zijn het er dan over eens: ze prins moet bevrijdt worden. Ze keren weer naar huis en als men 's ochtends opstaat kondigt de koning aan dat er een verrader onder hen is en hangt hij een Meester op.

De bloedband

Niet alle meesters hebben een bloedband. Ik stel me hier echt broers, zussen, vaders en moeders bij voor. Eersterangs bloedlijn zegmaar. Een wees bijvoorbeeld heeft geen bloedband. Dan nog geldt dat lang niet alle eersterangs familieleden een bloedband hebben. Alleen mensen met echt sterke relaties (tweelingen, of broers en zussen die gewoon heel erg op elkaar lijken) kúnnen een bloedband hebben. Let wel: De bloedband is een uitzondering, geen regel!

De bloedband houdt in dat je gave sterker is als je binnen een straal van bijv. 2 km bij elkaar bent. Ook daarbuiten heb je wel een voordeel aan je bloedband, maar niet zo sterk aan binnen die straal. Als je bloedband sterft, word je dus zwakker (vandaar dat de koning zijn broer ook laat leven). Ook zou je er nog andere beperkingen aan kunnen leggen, zoals bijvoorbeeld elkaars pijn voelen. Op die manier geef je de bloedband ook echt nadelen, anders is dat zwaar overpowered.

Ik denk dat mensen met een bloedband dat weten doordat ze bijvoorbeeld, net als de Meester-tekens, ook een Bloedband-teken bezitten. Dit is bij iedere bloedband anders, bijvoorbeeld persoon A en B (bloedband 1) hebben een golfje op hun duim, persoon C en D (bloedband 2) een zon op hun schouder. Dat idee.

-----

Wat ik persoonlijk ook nog in gedachten had, was dat Flore en mijn personage een bloedband hadden. (Flore? ::) ). Wij hebben allebei dat teken, maar omdat we als baby's van elkaar gescheiden zijn, weten we niet wie onze bloedband is. Op een gegeven moment ziet een van ons het teken bij de ander en beseffen we dat wij elkaars 'wederhelft' zijn.

-----

Het begin van Piper vind ik echt supervet, dat lijkt mij echt een goede. Die bepaalde plek, misschien kunnen we daar zo'n oude menhirkring voor gebruiken, dat gedoe van druïdes, Stonehenge idee?

(http://www.b-write.nl/wp-content/uploads/2013/12/menhir.jpg)
(dit dus)

-----

Verder: Laatste voorbereidingspuntje nog, misschien is het een idee om nog even de karakters te ontwikkelen en aan elkaar te laten lezen, zodat we niet toch ineens 2 mensen hebben die te veel op elkaar lijken.

ik ga morgen denk ik even schrijven ben dan lekker vrij en ik schrijf sws al voor mijn vrije tijd :)

Wellicht dat ik ook wat ga bedenken maar daar kunnen jullie later wel op schieten dan

Goed idee Loetje! Ik vind de bloedband echt vet. Ik zou dan idd ook doen dat ze elkaar pijn kunnen voelen, alleen in mindere mate (maar wel goed voelbaar) Van die tekens vind ik ook leuk. Dus als je een bloedband hebt, dan ben je een sterkere meester dan wanneer je geen bloedband (meer) hebt?

Ik zou ook zeggen dat de tekens van de Meesters (bijv. het oog van de ziener) niet persee op de hand staan, maar overal op het lichaam kunnen staan. Anders kan de koning evengoed iedereens hand afgaan en de 'verborgen' Meesters ook doden, maar als je niet weet waar die tekens staan, kan je die ook gemakkelijker verbergen. Bijvoorbeeld onder de haarlijn, of het zit aan de onderkant van je voet. Sommigen hebben het ook in hun gezicht of op hun hand, maar die leven niet lang.

Nee, het idee van de Meestertekens is dat ze niet vanaf de geboorte op je lichaam staat.
De koning markeert alle Meesters die hij kan vinden en plaats het Meestersymbool juist op hun hand zodat ze altijd herkenbaar zijn. Dus het is een soort tatoeage die een Meester alleen heeft als hij of zij al door de koning is gevonden. Daarom zal ook niet iedereen van ons een Meestersymbool hebben, dat is tegenwoordig niet bepaald iets om trots op te zijn. (Vroeger wel, toen het aangaf dat je bij een gilde zat).

Oooh oke dat was mij niet helemaal duidelijk! Dat is cool ja! Maar de bloedband 'tatoeages' wel gewoon vanaf de geboorte doen denk ik? Dan kan de koning daar ook zijn inspiratie uit hebben gehaald om de tekens op de handen te zetten!

Wat vinden jullie hiervan als intro/proloog? (Ik ben trouwens niet zo goed in leuke namen bedenken, dus als jullie betere alternatieven hebben, laat maar horen)

Citeer
Proloog

Devin keek met een ruk op van zijn perkamentrol. Hij sloop geruisloos als een kat naar het venster en tuurde de nacht in. Het maanlicht van de vreemde rode maan viel op de smalle dolk die plotseling in zijn hand was verschenen. Het was niet duidelijk wat zijn aandacht had getrokken. De stad die aan de voet van zijn Meestertoren lag was in stilte gehuld. Plots klonk in de verte het zachte geluid van klappende vleugels. Een steenvalk zweefde op de toren af, zijn donkerblauwe vleugels bijna onzichtbaar tegen de nachtelijke hemel. Toen de vogel dichterbij kwam stopte Devin zijn wapen weg. Op de witte borst van de vogel was met zwarte pek een Meestersymbool getekend. De steenvalk landde met uitgespreide vleugels op de vensterbank, waardoor Devin nog eens goed naar de zwarte pootafdruk op zijn borst kon kijken. Een vogel die midden in de nacht gezonden was door een Meestertemmer kon nooit goed nieuws brengen, zeker niet wanneer de maan rood kleurde. Devin knoopte voorzichtig het rode lint los van de vogelklauw. Er stond slechts één woord op.

Ayanna

Devin greep zijn mantel en daalde met twee treden tegelijk af naar de gildevertrekken beneden. Hij rende naar buiten en ging op weg naar de stal. Voor de deur stonden twee koninklijke wachters in het licht van een lantaarn te praten. Devin hulde zich in schaduwen en liep zonder geluid te maken langs hen heen. De wachters zouden natuurlijk meteen weten dat een Meesterdief een van hun paarden had gestolen en morgen zouden ze verhaal komen halen bij het gilde, maar dat nam Devin maar voor lief. Hij had geen tijd te verliezen. Zijn paard leek zijn haast te voelen en spoedde zich over de donkere wegen. Na ruim een uur in volle galop te hebben gereden bereikte Devin eindelijk een uitgestrekte woud. Hij liet zijn paard wat langzamer gaan nu het pad steeds onbegaanbaarder werd. Op de tak van een boom zat een bosuil, die hem volgde met zijn grote gele ogen. Met een zacht ruisen van vleugels steeg de vogel op om Rúnja, de Meestertemmer, te vertellen van zijn komst. Devin liet zijn paard achter bij de bosrand en liep alleen verder over het grote open veld dat midden in het bos lag. Bovenop de heuvel zag hij al andere Meesters verzameld, tussen de enorme stenen die daar in een cirkel trots omhoog staken. Toen hij dichterbij kwam kon hij de verschillende Meestertekens zien die daar in de steen waren gegrift, tussen de andere onverklaarbare symbolen. In het midden van de cirkel knielde een jong meisje in een zuiver wit gewaad, dat roze kleurde in het vreemde licht van de maan. Hoewel Devin geruisloos aan kwam lopen, richtte ze zich bij zijn nadering toch op. Vanachter haar lange blonde lokken keek Ayanna hem somber aan. Devin boog kort naar de Meesterziener als teken van zijn respect. Toen voegde hij zich bij de andere Meesters. Nog niet ieder gilde was vertegenwoordigd, dus ze wachtten nog een half uur op de andere leiders. Toen was de groep compleet. Vijftien verschillende Meesters stonden in een cirkel om Ayanna. Het meisje drukte haar handpalmen tegen de platte steen voor haar en sloot haar blauwe ogen. Een rilling trok door Devin heen toen het meisje met een veel te volwassen stem begon te spreken.

"Deze nacht zal de koning sterven. De kroonprins zal vallen en zijn broer zal de troon bestijgen. Meesters hoedt u, want vele donkere jaren zullen volgen. De gildes worden opgeheven en de Meesters vervolgd. Van de hier aanwezigen zullen er tien binnen de eerste drie jaar sterven. Vier zullen hun broederschap verraden en zich aansluiten bij de vijand. Maar de rode maan zal nieuws brengen, en dat nieuws zal de ommekeer inluiden. Ga nu, en vertel uw gildeleden dat ze onder moeten duiken om de nacht te overleven."

Ayanna snakte naar adem en liet zich achterover vallen, weg van de platte steen. De Meesters in de kring bleven doodstil staan. Toen slaakte Rúnja een kreet, waarop haar paard meteen kwam aanrennen. Dit was het sein voor de andere Meesters om ook te vertrekken. Devin had al enkele passen gezet toen Ayanna voor hem verscheen. Zonder iets te zeggen pakte ze zijn hand, die hij niet snel genoeg kon wegtrekken. Haar blik werd wazig toen ze zijn toekomst bekeek en Devin trok onbewust de schaduwen naar zich toe ter bescherming. Toen haar blik weer helder werd, zag Devin tranen in haar ogen. Ze hoefde niets te zeggen. Ze legde troostend haar hand op zijn pols, evenzeer voor zichzelf als voor hem, en streek over de boogvormige moedervlek die hun bloedband aangaf. Devin legde zijn vingers op de moedervlek op haar pols en glimlachte zwak.
"Hou je sterk, zusje, voor ons allemaal." Toen draaide hij zich om en ging op weg naar de stad, naar zijn Meestergilde. Als hij het nieuws snel genoeg wist te verspreiden onder de andere Meesterdieven, zouden veel van hen zich nog kunnen redden. Devin wierp nog een laatste blik over zijn schouder naar zijn zusje, die met hangende schouders alleen op de heuvel stond, haar witte gewaad roze in het licht van de bloedmaan. Hij zou haar nooit meer zien.

Vijfendertig jaar later
Een klein gezelschap van vier Meesters liep door het donkere bos. In hun midden liep een vrouw in een wit gewaad. Toen ze het bos uit kwamen en het veld op liepen, keek de vrouw omhoog. Het rode licht van de boedmaan bescheen haar gezicht en voerde haar terug in de tijd. Bijna onbewust streek ze over de boogvormige moedervlek op haar pols. Ze kon de pijn nog altijd voelen. Het maakte haar zwak. Ayanna keek met een ruk weer voor zich uit. Een Meesterziener hoorde zich niet met het verleden bezig te houden, dat was al voorbij. De toekomst was echter nog in de maak en had de macht om alles te veranderen. De Meesters om haar heen zwegen eerbiedig toen Ayanna tussen de enorme stenen doorliep en knielde bij de grote platte steen in het midden. Ze haalde eens diep adem en duwde toen haar handpalmen tegen de verassend warme steen. Een stoot energie trok door haar lichaam heen en Ayanna liet zich meevoeren met de stroom. Ver weg hoorde ze haar eigen stem vreemd afstandelijk bericht doen van de veranderingen die stonden te gebeuren. Tevergeefs probeerde ze zich te ontworstelen aan de stroom van de tijd, die haar steeds dieper de toekomst in trok. Eens was ze de machtigste Meesterziener ter wereld geweest, als enige in staat de toekomst op deze manier te schouwen. Maar nu was ze verzwakt en miste ze de wil. Haar stem haperde en het visioen viel uiteen. Het bericht was overgebracht, haar laatste voorspelling gedaan.
Devin, ik ben je niet vergeten, kom me halen.

De vier Meesters bleven een tijdlang stil na het horen van het visioen. Hoop die ze al zo lang niet hadden durven voelen stak plotseling weer de kop op. Een van hen liep naar de Meesterziener en tilde haar levenloze lichaam eerbiedig op. Net zo stil als ze waren gekomen, verdwenen ze weer in de nacht terwijl het licht van de bloedmaan langzaam afnam. De ommekeer was begonnen. Hun Meesterstrijd kon beginnen.

Citaat van: PiperWyatt op 22 mei 2014, 11:52:00
De persoon leest het en is holderdebolder verdwenen, net als meerdere mannen en vrouwen in het koninkrijk.

Holderdebolder verdwenen, haha, ik moest zo lachen toen ik dat las XD

Wow. Geweldig die proloog!  Ik neem aan dat wij die vier Meesters zijn?  ::)

Nah, ik weet niet, kan.
Maar misschien is het ook leuk als een deel van ons al wel bij het 'verzet' zit zegmaar, en we een deel nog moeten verzamelen.

Misschien moeten wij bijvoorbeeld ook niet allebei er al bij zitten, want dan hebben we elkaars bloedbandteken waarschijnlijk al gezien.
Trouwens, heb ik nog niet gezegd, maar JAAAAA SUPER COOL OM SAMEN EEN BLOEDBAND TE HEBBEN, IK BEN ZOOOOO VOOR ;D ;D
Waar zullen wij ons teken hebben? En wat is het?

Edit: Ik dacht ook dat we misschien uiteindelijk niet alleen als doel hebben om de koning te verslaan, maar ook om de gildes weer op te bouwen. En dat dan ieder van ons die mee gaat op de queste een nieuwe gildeleider wordt. Want we hebben allemaal andere Meestergaven, dus dan staan wij zegmaar voor de verschillende gildes. Ik weet niet of dat iets is voor erbij nog?

JA daar ben ik voor, voor dat doel, superawesome!  :D

Ik denk inderdaad dat een deel van ons al bij het verzet zit en de anderen op en een andere manier er bij worden gehaald, misschien als ze op een gegeven moment tegen elkaar op lopen ofzo, bij wijze van.

Ons teken.. Hmm. Ik denk iets op onze rug ofzo, iets wat je alleen bij uitzondering ziet? En dan een halve maan (ik hou van manen xD) oid?

Halve maan is cool!

We kunnen doen dat een van ons gewond raakt en we het dan zien ofzo. Maar dat zien we later in het verhaal wel weer  (A)

Wil jij al bij het verzet zitten of liever later worden gevonden? Ik heb niet echt een voorkeur, ik kan in beide gevallen wel iets bedenken.

Ik denk dat ik voor later gevonden ga, want ik was de Meesterdief toch? Dan is het zo cool als ik zo'n onvindbaar type ben haha. Word jij trouwens een jongen of een meisje? En willen we zelfde geslacht of ander geslacht tweeling zijn, of maakt het niet uit?

Gewond lijkt me een supergoede optie ja! Alleen dan moeten we wel onthouden dat de ander ook die pijn voelt!

Twisted little thought: Allebei ander geslacht, beginnen ze elkaar leuk te vinden, komen ze er net achter dat ze bloedband hebben?  ::)  (A)

Oeh dat is ook wel heel erg cool  ::)
En sneu... en raar... IK BEN VOOR ;D
Beetje Kronieken van de Onderwerld achtig  ^-^

Ik had in mijn hoofd een meisje. Wel volwassen trouwens, of is tiener/jongere leuker? Vind jij het goed om dan jongen te zijn of liever meisje?

Ik ben dan al bij het verzet, super leuk, past ook wel bij het karakter dat ik in mijn hoofd heb namelijk :)

AWESOME. We so terrible  8)

Ik zat te denken aan een jongen, een beetje shady, wat op zich ook wel bij zn Meesterschap past XD Maar dat komt dus goed uit :D

Verder, hoe volwassen zat je te denken? Ik denk dat zo begin twintig (vind ik ook al volwassen, puh) wel leuk is?

Ja begin twintig, in die tijd al behoorlijk volwassen denk ik :)

Goed punt XD

OH! ik zat nog even te denken, is het een idee als wij kinderen van Devin en Ayanna zijn, Flore? Aangezien mijn personage net als Devin een Meesterdief is met een bloedband.. Of wordt dat dan allemaal net iets te? :p

Wel cool, maar ook nogal, ehm, incest XD
Aangezien Devin en Ayanna broer en zus waren en een bloedband hadden  ::)
Dus laten we dat toch maar niet doen XD

Oya goedemorgen dat wist ik. XD misschien dan alleen van Devin ofzo.

Haha ik zit mezelf hier echt uit te lachen :p

Loeka, help eens, ik ben slecht in namen... Ik wil een stoere korte meisjesnaam die het liefst ook past bij de naam van haar broer. Heb jij al iets?

Aangezien ik nog geen naam heb waar ik tevreden over ben, doe ik mijn karakterbeschrijving hier even in de ik-vorm.
Ik ben (Wat zullen we doen Loeka, 22 jaar oud? Of ouder, of jonger?). Ik heb lang, stijl blond haar en grijsblauwe ogen. Ik draag altijd een compleet wapenarsenaal bij me aan pijlen, werpmessen, gifpijltjes, werpsterren, etc.

(http://uploadenfoto.nl/pictures/83dabf4085fd0b408319c4fd036ec406.png)

Verder zit ik al enkele jaren bij het verzet, maar ik heb ook een tijd in het leger van de koning gediend. Ik ben een wees, ik weet niet wie mijn ouders zijn. Een tante die graag zelf een meisje wilde heeft me in huis genomen. Zij gebruikte me meer als hulp dan als dochter, maar omdat zij alles was wat ik had, trok ik toch heel erg naar haar toe. Toen ik ouder werd begon mijn Meestergave zich te openbaren en dumpte mijn tante me onmiddellijk bij soldaten van de Koning in ruil voor de beloning van het inleveren van een Meester. Ik heb op mijn elfde het teken op mijn hand gekregen en ben vanaf dat moment getraind om in dienst van de koning te werken. Ik ben vier jaar later, op mijn vijftiende, ontsnapt. Twee jaar lang heb ik ondergedoken geleefd en mijn diensten verhuurd in de onderwereld, waar Meesters nog werk kunnen vinden (hoewel het risico op uitlevering voor geld blijft bestaan). Zo ben ik uiteindelijk in contact gekomen met een groep Meesters en daar heb ik me bij aangesloten.
Ik vertrouw mensen niet snel en houd voor mijn eigen veiligheid mensen zo veel mogelijk op afstand. Ik hou mensen op afstand door afstandelijk te zijn, niet veel te zeggen, al heb ik wel mijn eigen mening over dingen, en sarcasme te gebruiken. Aan mijn gezicht kun je niet gemakkelijk afleiden wat ik denk aangezien ik nogal gesloten ben. Ik haat de koning en waar hij voor staat. Ik kan genieten van vechten en de kik die het geeft om in gevaar te zijn. Ik deins dan ook niet terug voor gevaar. Wanneer ik mensen binnen laat, ben ik wel trouw en zal ik eerder zelf sterven dan hen iets laten overkomen.

Zo, een beetje algemeen, maar dit is wat ik ongeveer voor ogen heb.



Trouwens, even iets heel anders. Ik wil een nieuw topic aanmaken voor ons eigenlijke verhaal, dan kunnen we binnenkort echt gaan beginnen :D
Maar vinden jullie het proloog zo al af, of moet er nog iets anders/iets uit/iets bij/etc.? Eerlijk zeggen, je hoeft me niet te sparen ofzo als je het niets vindt en het anders wil zien, het moet wel iets van ons allemaal worden namelijk. En ik hou juist wel van kritiek op mijn schrijven, dat helpt me weer beter te worden.
Wat me meteen naar het volgende punt brengt: Hoe vinden jullie het idee om voordat je iets post in het verhaal, je stuk eerst hier neer te zetten zodat de rest het over kan lezen? Zo kunnen we nog kleine aanpassingen meegeven voordat het in het echte verhaal komt, zoals situaties iets anders laten lopen, omgeving anders beschrijven, personages anders gebruiken, enz. Lijkt mij namelijk wel fijn om kritiek te krijgen voordat je het in het verhaal zet, maar ik weet niet hoe jullie dat zien?

Hahaha ik zat ook met de naam, maar gister popte de naam Joshua in me op, hoe vind je die? (Ik val gewoon op namen die met een J beginnen xD). Het eerste wat me voor jou te binnen schiet, is Mila, maar ik weet niet helemaal of dat wat is  :P

22 lijkt me een supermooie leeftijd!

Joshua heeft ook stijl haar, maar dan bruin, tot iets boven zijn schouders, hoewel dit vaak verscholen gaat onder zijn kap. Ook zijn ogen zijn grijsblauw. Over zijn rechteroog loopt een litteken, wat hij heeft opgelopen door de wachters van de koning.

(http://www.digitaltrends.com/wp-content/uploads/2013/04/2k13-apr-4-thief-screenshot-010.jpg)
(dit moet je je voorstellen bij de kap enzo)

Verder draagt Joshua altijd een dolk bij zich: Als Meester in de schaduwen is hij een perfecte assassin en zijn dolk is daar een uitgelezen wapen voor. Voor een op een gevechten heeft Joshua twee elbow blades: Messen die langs je onderarm lopen en op die manier een soort zwaard zijn.

(http://fc04.deviantart.net/fs71/f/2012/053/2/a/soul_calibur_iv_talim_render_by_vonman-d4qkbeb.png)
Hier een voorbeeld, alleen dan even op een meisje xD



Joshua is net als [insert Flore's personage XD ] opgegroeid als wees. Echter, waar zij in huis is genomen door een tante, heeft Joshua de eerste jaren van zijn leven onderdak gehad in een boerderij, waar hij, naarmate hij ouder werd, steeds harder moest werken. Hij heeft ook altijd geweten dat de boer niet zijn vader was en aangezien de boer hem flink mishandelde, is hij op een goede dag (toen hij 12 jaar was) weggelopen. Hij heeft een tijdje op straat rondgezworven tot hij op z'n veertiende onderdak vond bij een smidse, die hem onderdak aanbood in ruil voor het harde werken in een smederij. Daar heeft Joshua geleerd om met dolken en messen om te gaan, en daar vond hij ook zijn elbow blades. Het was ook hier dat ondertussen zijn Meestergave zich begon te ontwikkelen en toen het leven bij de smederij hem niet meer beviel, is hij er vandoor gegaan, met de elbow blades. Hij was toen 17 jaar. De smid kwam erachter dat Joshua vluchtte met gestolen goederen en hij heeft de wachters van de koning erachter aan gestuurd. Omdat Joshua nog niet goed genoeg om kon gaan met zijn wapens en zijn gave, heeft hij het gevecht verloren. Tijdens dit gevecht heeft hij ook zijn litteken opgelopen. De wachters van de koning brachten hem naar het kasteel, waar hij zijn markering kreeg. Hij heeft 2 jaar opgesloten gezeten in de kerkers, waar hij in contact kwam met een havik, die hem gezelschap leek te houden. Toen zijn gave maximaal ontwikkeld was, heeft hij een plan had bedacht om te ontsnappen, wat lukte. De havik is met hem meegekomen en sindsdien is hij zijn enige maatje. Vanaf zijn 20e heeft hij voor kleine bedragen moorden gepleegd. Van dit geld en van zijn gave om te stelen heeft hij geleefd, tot hij de brief kreeg.

Door zijn harde verleden is Joshua zelf ook een harde. Hij is het liefst zo veel mogelijk alleen, maar voor zijn havik (die hij Eye heeft genoemd) maakt hij een uitzondering.




Oké verder kom ik niet want ik moet oppassen xD Flore, het lijkt me een goed idee om inderdaad elkaars stukken nog te kunnen bekritiseren, zolang we dat maar niet in overdreven mate doen :P

Verder nog een vraagje: Schrijf we in 3e of 1e persoon? Het lijkt me wel dat we allemaal hetzelfde moeten doen, anders wordt het een beetje raar denk ik.

Jongens jongens jongens, ik heb een idee ;D
Ik zat op de fiets en kreeg ineens toch een openbaring  :o

Wat we nu doen, is de kroonprins zoeken en ten strijde trekken tegen de koning, waarbij de prins diens gave kan blokkeren. Maar... dan hebben we bijna geen awesome Meesters tegen superMeester gevecht, want de gave van de koning wordt geblokkeerd. Dussssss......  ^-^

Wat nu als we dit doen:
De Meesters verzamelen en besluiten dat het tijd is de koning van zijn troon te stoten. (Weten ze al dat hij een sterke Meester is?). Ze besluiten een deel van het verzet op te laten trekken tegen het leger van de koning als afleiding en een selecte groep te sturen om de koning te vermoorden. Die moeten natuurlijk wel het paleis in zien te komen, dus ze moeten eerst nog iemand zien te vinden die dat kan regelen. [insert Meesterdief]. Een Meesterdief weet een kleine groep Meesters het paleis in te smokkelen en ze vinden de koning en gaan het gevecht aan. Maar de koning blijkt veel te sterk en steelt hun gaven en ze worden nogal in de pan gehakt [insert awesome Meestergevecht]. De meeste Meesters worden gedood of gevangen genomen, slechts een paar weten te ontsnappen (Misschien doordat eerder genoemde Meesterdief hen in schaduwen hult en onzichtbaar maakt ofzo?)
Het deel wat ontsnapt maakt ruzie over wat nu te doen, aangezien een deel hun gevangen genomen strijdmakkers wil redden en een ander deel dat te gevaarlijk vindt. Uiteindelijk besluit een groepje te proberen ongezien naar de kerkers (of speciale gevangenis?) te gaan om de gevangen Meesters te bevrijden.
Ondertussen worden de gevangen Meesters opgesloten in de gevangenis (misschien wil de koning hen later ter dood laten brengen ofzo?). Daar zien ze een andere gevangene, ook een Meester. Na in gesprek te zijn gegaan blijkt dit al snel de kroonprins te zijn. De Meesters zeggen dat ze dachten dat hij dood was, en de prins vertelt dat zijn broer hem niet kan doden [insert uitleg bloedband]. Dan wordt de prins opgehaald om in een andere gevangenis te worden ondergebracht, maar hij weet een bericht achter te laten voor de andere Meesters. Daarin staat ofwel de gevangenis waar hij naartoe zal worden gebracht, ofwel een persoon die ze moeten zoeken en die hen kan helpen de prins terug te vinden. Misschien is dat laatste leuker, dan gaan we van queeste naar queeste zegmaar en kunnen we meer doen/reizen/enz.
De reddingsactie is inmiddels op touw gezet en de Meesters weten de kerker te bereiken en de anderen te bevrijden, die meteen het nieuws van de nog levende kroonprins delen, die ook nog eens een geweldige Meestergave heeft. Dus is de logische volgende stap om op zoek te gaan naar de kroonprins. [insert lange en gevaarlijke tocht]. Uiteindelijk wordt ook de prins bevrijd en wordt een nieuw plan bedacht om de koning te verslaan. Dan volgt natuurlijk nog een laatste Meesterstrijd en uiteindelijk wordt de koning verslagen, het land bevrijd, de ware koning gekroond en de Meesters tot leiders van de nieuwe Meestergilden aangewezen. THE END :D

Wat denken jullie hiervan?  (A)

Jaaa klinkt cool! Maar ik denk dat ik dan die Meesterdief ben? Anders hebben we er 1 in de proloog, 1 in het verhaal én nog Joshua o.o

Overigens, wat vond je van de karakterontwikkeling van Joshua? Ik ga zijn verleden nog wat aanpassen als we besluiten dat Joshua de Meesterdief is waar je het over hebt!

Ik zag jou als Meesterdief ja Loetje, leek me wel een goeie rol voor Joshua.  ;)
Het staat dan nog vrij hoe we uiteindelijk jou erbij betrekken, maar dit verklaart waarom het verzet je erbij wil terwijl jij er nog niet bij betrokken was.

Ik wil de andere Meesters ook wel in het verhaal verwerken met een specifiek doel zegmaar, maar ik heb geen idee wat voor Meesters Piper en LM nu uiteindelijk willen zijn  ::) En hebben jullie al een Meesterteken gekregen of hebben jullie je goed genoeg schuil weten te houden om dat te voorkomen?

Trouwens, als we dit idee doen moeten we misschien wel het proloog aanpassen. Want we komen nu op een heel andere manier achter de waarheid, dat kan niet door een Meesterziener zijn. Want als de Meesterziener heeft gezien dat de kroonprins nog leeft en de koning een te sterke Meestergave heeft, dan slaat het nergens op dat wij alsnog eerst gaan proberen de koning aan te vallen in plaats van meteen op zoek te gaan naar de prins. Dus dan valt de Meesterdief in het proloog helaas ook weg (of we moeten iets anders als proloog bedenken met wel die Meesterdief, kan ook, maar ik denk dat het stuk met de Meesterziener uiteindelijk er niet meer zo in past, hoewel ik het wel een cool idee vind).


Loetje, ik vond je karakterbeschrijving heel erg cool! Sowieso perfect voor een Meesterdief, tot en met die ontsnapping uit de gevangenis aan toe (wat later nog van pas zou kunnen komen als je ervaring hebt met ontsnappen uit kerkers enzo :P ) en Eye erbij is een heel leuk detail vind ik. Joshua vind ik trouwens echt een hele coole naam, jaloers, ik moet nog steeds een goeie zien te bedenken! Maar nu heb ik in ieder geval al de naam van mijn broer om het op aan te passen XD

Yay :D Aangezien ik in mijn verleden dus eerder opgesloten heb gezeten, ben ik misschien wel extra interessant als 'de' Meesterdief, aangezien ik daardoor enige kennis over het paleis heb?

Ik denk inderdaad dat het handig is om de proloog aan te passen, maar misschien kunnen we die wel pas aan het einde (of halverwege ofzo) schrijven? Dat klinkt superraar, maar wat je best vaak ziet is dat er in de proloog een stuk staat wat later in het verhaal exact hetzelfde terug komt. Dat zouden we best kunnen doen, maar dan moeten we wel al gewoon zijn begonnen met schrijven.

Piper, LM, aan jullie dus de vriendelijke maar gehaaste oproep: Welke Meesters willen jullie zijn? En kunnen jullie ook (een klein opzetje van) een personage geven?

Ik ben ondertussen nog verder aan het denken voor een naam voor jou xD Heb je voorkeur voor een beginletter? Dat had ik namelijk, en daar kwam de naam uit XD

Citaat van: loetjef op 28 mei 2014, 19:54:44
Ik denk inderdaad dat het handig is om de proloog aan te passen, maar misschien kunnen we die wel pas aan het einde (of halverwege ofzo) schrijven? Dat klinkt superraar, maar wat je best vaak ziet is dat er in de proloog een stuk staat wat later in het verhaal exact hetzelfde terug komt. Dat zouden we best kunnen doen, maar dan moeten we wel al gewoon zijn begonnen met schrijven.

Dat is echt een super gaaf idee!!!! Doen we ;D


Ik heb de beginpost trouwens aangepast, alleen Piper en LM moeten nog in het tabelletje erbij :)

Hey hey, beetje druk hierzo, vandaar dat ik niet elke dag in het verhalen deel kijk, sorry! Ga proberen erveranderingin te brengen! Dit weekend ben ik er druk, maar ik ga zo even kijken welke meester ik wil zijn enzo en dan pas ik deze postwel aan. Ik zit op de tbalet, dus het zal niet zo heel uitgebreid zijn.


Oh en Flore, ik vind dat je écht goed kan schrijven!!
-----
Ik HAAT de tablet, het typt zo ongelooflijk saai, open ik een nieuwe tab, hup alles weg :'( Ik had echt al wat getypt en weet niet of ik het nog exact zo kan typen :'(
----
OMG wat zijn de kansen? Ik wilde ook Rune gaan heten xD Aww :'( xD Anyways, ik weet zelf de naam nog niet echt, suggesties altijd welkom, voor nu ga ik haar Nore noemen, jup she's a girl!
PS, als je haar beschrijving leest, schrijf dat op welke meestergave in je hoofd opkomt, ik ben benieuwd :), ik heb het nog niet gespecificieerd in de tekst :)
PS2: ik heb de neiging om of heel lang te schrijven, of om net héél snel te gaan. Ik kan ook nogal chaotisch schrijven, dus als er iets niet duidelijk is of als je denkt dat iets beters/anders kan, let me know!
PS3: In de quotes staat wat meer achtergrond info want mijn personage dus niet weet.
PS4: ik vind tweelingen heel leuk, vandaar dat ik er ook één ben :)
----

Nore is een meisje, van nu 15 jaar oud. Ze heeft eigenlijk rood, sluik haar, maar haar haar is zo vuil dat het eerder bruin lijkt. Ze heeft mooie, heldere, groene ogen, waar je in zou verdrinken als ze niet zo vies was. Ze woont immers als jaren op straat, slaapt 's nacht op elke mogelijke plek die je je maar kan verzinnen. Ze is klein, omdat ze al jaren te weinig eten heeft. Ze eet wat ze kan vinden en meestal steelt. Door haar ondervoeding is ze erg mager en klein. Doordat ze zo klein is, is ze wel snel. Ze is sterk, niet qua fysiek, maar wel mentaal. Ze leeft immers al bijna 10 jaar op straat en dat is het hem. Ze lééft. Ze heeft 1 speciale plek, bij het riool. Ze heeft er plek, het is er droog, en kan er haar belangrijkste spullen kwijt: een paar kledingstukken die ze heeft gestolen, een deken, een medaillon en voedsel dat ze steelt.

Nore heeft een heftig verleden. Ze is de helft van een identieke tweeling. Hoe haar zus heet en of ze eigenlijk nog leeft, dat weet Nore niet. Het laatste wat ze zich van haar herinnerd is hoe ze 's avonds gingen slapen en ze 's ochtends weg was. Is ze ontvoerd? Nore weet het niet. Ze waren toen ongeveer 2 jaar. Ze hadden ook allebei precies dezelfde moedervlek onder hun pink. (Bij Nore haar rechterpink, bij haar zus haar linkerpink). Als je goed keek, leken het net een halve ster was. Als ze hun handen (naast) tegen elkaar hielden, was het een volledige ster. (Maar wel klein, als je er niet op lette, was het net een raar litteken of moedervlek).

CiteerNore's zus is eigenlijk verkocht of weggegeven, omdat haar ouders niet voor haar konden zorgen. Ze liet haar gave al snel zien. Nore's zus is denk ik een MeesterGenezer of Meesterfolteraar, die veilig bij het verzet is geraakt, doordat ze opgenomen werd door een Meesterkenner die bij het verzet hoorde en die dus kinderen weghaalde als hun ouders door kregen dat ze gaven hadden, of als hij ze tegenkwam en de ouders het zelf niet door hadden. De meesterkenner is helaas opgepakt geweest en vermoord.

Zelf is ze toen ze 5 was thuis weggegaan. Ze weet dat ze nog minstens 1 kleinere zus heeft en 1 kleinere broer. Het laatste wat ze zich van hen herinnert is hoe haar moeder beviel van haar broer, dat ze hem mocht vasthouden samen met haar kleine zus. Die avond is Nore 'weggegeven' aan een plaatselijke boer. Nore's vader was een paardentemmer van de koning maar hij verdiende amper om zijn familie te onderhouden. Een 4e mond erbij was te veel en dus moest Nore weg, hoeveel pijn het haar ouders ook deed. Ze kreeg een deken mee met een pootafdruk op en het medaillon van haar moeder. Dat had haar vader haar ook verteld.

CiteerNore, grote meid. Nu je kleine broer er is, kan papa niet genoeg eten kopen. Jij bent al een grote meid, schat. Mama en ik zien je doodgraag, maar je moet met deze meneer mee. Hij zal goed voor je zorgen. Hij kan je genoeg eten geven zodat je een grote, sterke jongedame wordt. Beloof je dat? Dat je groot en sterk wordt, en dat je ons komt bezoeken?'

Ze dacht dat ze bij een lieve meneer terecht kwam, maar niets was minder waar. Nore moest hard werken. Ze moest hem én zijn 'vrienden' plezieren. Ze moest haar jonge lijf verkopen voor kost en inwoon. Dat vond ze maar niets. Op dat moment ontluikte haar gave zich meer dan eerst.

CiteerHet was ook zo dat haar ouders zich Nore (en hun andere kinderen) niet konden veroorloven. Maar Nore haar gave kwam door, en dat konden haar ouders niet hebben. Ze trommelden een Meesterkenner op, om te kijken of Nore een meester zou worden, net als haar tweelingzus (die ze om diezelfde reden op haar 3 jaar hadden weggegeven. De meesterkenner van toen was inmiddels overleden.) Ze dachten dat ze haar meegaven aan iemand die voor haar kon zorgen. De man had beloofd Nore niet uit te leveren als haar gaven zich écht zouden ontwikkelen, en dat deed hij ook niet. Hij gebruikte haar.

De meesterkenner had Nore bedreigt, ook al was ze op dat moment net geen 6. 'Als je niet stopt, dan zal de koning je komen halen! Dan zet hij net zo'n leuke tekening op je hand als je vader hebt. Dat weet je vast nog wel, mormel!' Nore's ouders hadden haar al gewaarschuwd, dachten dat deze man beter voor haar kon zorgen zodat ze ermee om kon gaan. Nore haatte de man om wat hij haar aan deed. Ze liep uiteindelijk weg, met haar dekentje (met een pootafdruk) en haar medaillon. Sindsdien leeft ze dus op straat.

CiteerIk had gedacht dat Nores ouders wel bij het verzet zitten. Haar vader tenminste, want die is MeesterTemmer. Hij heeft het kenmerk en werkt voor de koning, waar hij info verzamelt voor het verzet. Nore weet inmiddels dat haar vader voor de koning werkt, en denkt dat hij een verrader is, want hij werkt voor de koning én heeft haar weggedaan. Ze kent haar familie, kijkt regelmatig naar hen, maar zij weten niet wie zij is. De meesterkenner die haar heeft misbruikt is inmiddels dood, omdat bekend werd wat hij deed met jonge kinderen. Het verzet heeft hem uitgeschakeld.
Nores broertje en zusje wonen nog thuis en hebben beide geen teken van een gave, of toch geen zichtbare gave.

Nore leeft dus op straat, vol met woede en haat jegens haar vader, de meestertemmer die nu dood is, de koning. Ze herinnert zich het teken goed dat haar vader had, maar wist niet wat het betekende toen ze jong was. Haar ouders kennen haar niet, maar ze heeft haar belofte niet verbroken. Ze is groot en komt hen regelmatig, vanop afstand 'bezoeken'.
Ze is boos op haar broer en zus dat zij thuis wonen, maar vooral op haar vader om het leven dat ze nu heeft.


Nore is Meesterillusionist, die anderen kan laten zien en denken wat zij wil, waardoor ze mensen kan sturen. Leuke dingen, maar ook gruwelijke dingen. Ze kan hen laten denken dat ze in lava staan, dat hun voeten verbranden. Die pijn voelen ze dan ook. Of ze kan hen laten denken dat zij er niet is, of dat ze de deur open hebben gelaten, ... Vandaar dat niemand haar opmerkt, tenzij ze het wil. Ze kan natuurlijk niet iedereen alles laten denken, maar wel een paar personen tegelijk.

Het is een beetje chaotisch denk ik xD
Ik heb nog een goede manier/reden nodig om haar in contact te brengen met het verzet.

Oh heel cool personage Suzanne!!! Wow, die achtergrond vind ik echt vet, heftig zeg voor zo'n jong meisje!
Ik vind de naam Nora eigenlijk wel bij je karakterbeschrijving passen, omdat ze me een lief, zachtaardig meisje lijkt die van binnen wel heel sterk is en niet gemakkelijk kapot te krijgen is. Nora klinkt lief en sterk tegelijkertijd. Dus als je de naam nog wilt veranderen, zou ik wel in die richting blijven denk ik.

Verder passen Meesterillusionist, Meestertemmer (maar is haar vader al dus ik weet niet of je dat wilt), Meesterzaaier en Meesterheler (maar is haar zus misschien al) wel bij haar vind ik. Die laatste twee vooral doordat ze me zachtaardig lijkt, de eerste twee omdat die zachtaardigheid ook koppelen aan kracht. Zo kan een Meesterillusionist ook verschrikkelijke dingen doen, die kunnen voortkomen uit de verschrikkingen uit haar jeugd.
Het ligt er denk ik aan welke kant je op wilt. Je kunt ook haar Meesterheler maken en haar zus Meesterfolteraar bijvoorbeeld, dan heb je weer zo'n tegenstelling in gaven bij een tweeling net als bij de koning en prins. Maar een helende gave past misschien minder bij haar achtergrondverhaal, omdat haar gave zich ook openbaarde op haar donkerste momenten zegmaar. Zelfde geldt voor Meesterzaaier.
Ik denk dat bij je personage misschien Meestertemmer en Meesterillusionist het beste passen. Meestertemmer kan cool zijn omdat haar vader dat ook was (al zijn gaven niet erfelijk), Meesterillusionist zou je ook kunnen zeggen dat ze voor zichzelf illusies kan scheppen om de realiteit draaglijker te maken.

Citaat van: PiperWyatt op 29 mei 2014, 20:15:49
Oh en Flore, ik vind dat je écht goed kan schrijven!!

Ah, dankjewel!!! Super leuk om te horen! :)

Ik ben blij dat je het iets vind :p
Nora it is dan  O0 Vind ik ook een heel mooie naam :D

Ik had zelf meesterillusionist in mijn hoofd (zie kleine lettertjes xD), dus ik ben blij dat jij dat ook bedacht had :), dat wil zeggen dat het toch klopt :)
Meestertemmer vind ik ook wel leuk, maar dat heeft haar vader inderdaad al.
Ik denk dat haar zus een Folteraar was, al is Heler natuurlijk wel handig voor het verzet (maar er kan natuurlijk altijd een Heler zijn). Dat ze kleine stroomschokjes afgaf als ze klein was.

Ik had ook al aan die dualiteit gedacht - heler en folteraar - maar ik vind illusionist denk ik beter passen bij Nora's verhaal.
Natuurlijk zijn niet alleen tweelingen meesters, maar omdat het een 1eiige tweeling is, vind ik passende gaven wel leuk. (omdat die toch hetzelfde zijn, alleen een klein beetje anders)
In het extreme zou je kunnen zeggen dat de illusionist met mensen hun geest speelt en ze laat denken dat ze pijn hebben en de folteraar met mensen hun lichaam speelt, en waar de pijn écht is. Nora controleert de geest en haar zus het lichaam. (Ik weet niet of je ooit Heroes hebt gekeken, maar daar was ook een aflevering van een man die mensen als marionet kon behandelen en dus kon dwingen  iets te doen, al waren ze eer met hun hoofd bij, ik denk dat Nora's zus zo'n gave heeft, zij kan mensen hun lichaam besturen als ze naar hen kijkt of aan hen denkt en ze hun omgeving kan bekijken. Al is folteraar dan geen goede naam. Bespeler? )

Citaat van: PiperWyatt op 30 mei 2014, 00:21:55
In het extreme zou je kunnen zeggen dat de illusionist met mensen hun geest speelt en ze laat denken dat ze pijn hebben en de folteraar met mensen hun lichaam speelt, en waar de pijn écht is. Nora controleert de geest en haar zus het lichaam. (Ik weet niet of je ooit Heroes hebt gekeken, maar daar was ook een aflevering van een man die mensen als marionet kon behandelen en dus kon dwingen  iets te doen, al waren ze eer met hun hoofd bij, ik denk dat Nora's zus zo'n gave heeft, zij kan mensen hun lichaam besturen als ze naar hen kijkt of aan hen denkt en ze hun omgeving kan bekijken. Al is folteraar dan geen goede naam. Bespeler? )

Geest en lichaam dualiteit voor een tweeling is vet bedacht!
Bespeler lijkt een beetje op Meesterspreker, of begrijp ik je verkeerd? Die kan namelijk met zijn woorden andere mensen beïnvloeden, oftewel laten doen wat hij wil (als de gave sterk genoeg is).
Of bedoel je echt letterlijk besturen ipv beïnvloeden. Als een soort marionetten? Dat is wel cool, en behoorlijk creepy. Alleen moeten we dan wel even bedenken hoe we die gave kunnen inperken zodat het niet té OP wordt. Maar op zich vind ik het principe wel iets hebben.
Wat denk jij, is wat jij bedoelt een Meesterspreker of een nieuw soort Meester die we nog niet hebben?

Trouwens, Loetje en ik zijn ook een tweeling maar wij hebben ook niet specifiek een dualiteit in onze gaven, dus het hoeft natuurlijk niet. Maar op zich is het wel vet... Sowieso vind ik het super tof dat we weer twee Meesters met een bloedband hebben! ;D

Supervet Piper! Heel interessant personage zo, ben wel benieuwd naar haar kant van het verhaal ^^

Ik denk dat Meesterillusionist inderdaad een supergoede match is bij haar, maar het is wel een gave waar je mee moet oppassen zegmaar, je  moet goed opletten waar je de grens in kracht trekt, denk ik. Want zoals je nu aangeeft kan ze een paar mensen tegelijk 'bespelen', maar ik denk dat je daar wel bij moet oppassen dat als je Nora bijv. in het paleis bij de wachters laat komen, ze eigenlijk geen hulp nodig heeft, omdat ze alles in haar eentje af kan handelen. Snap je wat ik bedoel? Dus misschien kun je dat nog iets verfijnen, want zeker aangezien ze een bloedband heeft, is ze dan wel een beetje overpowered (maar misschien begrijp ik je verkeerd hoor).

Verder zou je ook nog kunnen nadenken of haar zus nog in leven is of niet. Hoe ik je omschrijving las (met de aanvulling van Flore), kwam Nora's zus op mij als best wel kwaadaardig over, dus we zouden er ook voor kunnen kiezen dat zij aan de kant van de koning staat (dat zou een supervette ontwikkeling zijn in het Meestergevecht: Zus tegen zus, maar ze voelen wel elkaars pijn). Maar dat is mijn f*cked up gedachte xD

Loetje, Pipers karakter is niet die 'bespeler', dat zou eventueel haar tweelingzus kunnen zijn. Ben het wel met je eens dat we dan die zus misschien wel wat beperkingen moeten opleggen, zeker als ze aan de kant van de koning staat (maar ook als ze aan onze kant staat trouwens).
Voor Nora om meerdere mensen vanalles te kunnen laten zien is misschien ook OP, maar dat weet ik niet, ligt eraan hoe je het invult denk ik.
Ik heb misschien wel een idee als beperking, maar je moet maar zeggen of het je iets lijkt voor jouw karakter Piper.

Maar je kunt zeggen dat ze (misschien juist door haar bloedband?) wel in staat is om meerdere mensen iets te laten zien. Maar zodra de mensen door hebben dat er iets niet klopt werkt het niet meer. Als een soort instinctieve bescherming. Je kunt de geest beïnvloeden, maar zodra de geest doorheeft dat er een indringer is sluit hij die buiten en wordt de persoon zich weer van de werkelijkheid bewust. Denk dus aan een wachter die tegen een muur aanleunt die er niet is en er dwars doorheen valt waardoor de illusie oplost ofzo? En hoe sterker de geest, hoe eerder mensen in staat zijn om het zich te beseffen wanneer er met hun geest wordt geknoeid? Zelfde zou je dan kunnen doen voor langere illusies. Hoe langer je mensen iets wilt laten zien, hoe moeilijker het wordt om de geest te blijven manipuleren. Goed idee?

CiteerRune zat verveeld op de vensterbank bij het raam. Haar ene been bungelde over de rand en ze liet razendsnel een dun mes  tussen haar vingers door schieten zonder er zelfs maar naar te kijken. Haar blik was naar buiten gericht maar ze zag de uitgestrekte velden niet waar boeren zich verzamelde om de laatste oogst binnen te halen voordat de regen die zich in de lucht verzamelde naar beneden zou komen. Haar aandacht was bij het gesprek in de kamer.
"Het risico is veel te groot,"  mopperde Lhuan. "Ons leger is nog lang niet klaar, zeker niet om tegen de Meesters van de koning te vechten."
"Wanner zijn we ooit wél klaar?" reageerde Tije terecht. "We wachten al dertig jaar op een kans, maar de koning zal zijn troon echt niet zomaar aan ons aanbieden. De mensen lijden honger, gezinnen zijn verscheurd, Meesters worden gevreesd en onderdrukt. Het heeft lang genoeg geduurd. Bovendien weten we nu waar de koning mee bezig is. Het risico als we niets doen is te groot. We moeten actie ondernemen, anders heeft het straks geen zin meer."
"Ik zie in dat we iets moeten doen," zei Kran, als altijd de rust zelve. "Maar Lhuan heeft gelijk, we kunnen de koning op het slagveld niet verslaan. Als we hem werkelijk een slag willen toedienen, moeten we dichterbij komen. We hebben een groep sterke Meesters weten te verzamelen, we moeten bedenken hoe we die zo goed mogelijk kunnen gebruiken."
Rune liet haar mes steeds langs haar vingers flitsen. Ze voelde de ogen van Michael op zich gericht maar keek nog altijd niet om.
"Dus komen we weer uit waar we zijn begonnen," mompelde Devi droog. "De beste manier voor ons is om een groep Meesters tegenover de koning te krijgen om het met één beslissende aanval te beëindigen."
"Jammer dat we niet op sprookjes en dromen kunnen vertrouwen," snauwde Lhuan hatelijk. "Het paleis is ondoordringbaar en de koning is al vijfendertig jaar niet buiten gezien."
Rune snoof onhoorbaar. Ze hoorde Michael opstaan, de houten stoelpoten schraapten over de grond. Het mes stopte tussen haar vingers terwijl ze afwachtte wat hij ging zeggen.
"Heren, ik dank jullie voor jullie advies en overdenkingen. Als jullie mij nu allen willen laten, ik heb veel te overwegen. Er zal op korte termijn een beslissing moeten worden genomen nu we weten dat de koning op het punt staat zijn macht nog meer te verstevigen. Ik verwacht jullie hier terug na het avondmaal om mijn beslissing te horen."
De vier mannen schoven ook hun stoelen naar achteren en mompelden afscheidswoorden. Rune kon voelen dat er verschillende blikken op haar werden geworpen, maar ze bleef stoïcijns uit het raam kijken. Toen Devi als laatste schuifelend en zwaar steunend op zijn stok de kamer verliet en de deur achter zich had gesloten, richtte Michael het woord tot haar.
"Wat denk jij?"
"Een groep Meesters het paleis in sturen om de koning te vermoorden, liefst zo onopvallend mogelijk. Erin en eruit voordat de wachters in beweging hebben kunnen komen."
"Zo gemakkelijk he?"
"Natuurlijk niet gemakkelijk, maar het is de enige manier. Ons leger kan dienen als afleiding om de aandacht en troepen van de koning bezig te houden, maar meer dan dat kan het niet bereiken, dat weet jij ook. We missen discipline en sterke vechters. Het gaat ook niet zozeer om het leger van de koning. Dat valt vanzelf als de koning sterft. We moeten het hoofd van de slang afhakken zogezegd."
"Dus je wilt zo met een groep Meesters het paleis binnen wandelen? Of heb je ook al een plan om de koning naar buiten te krijgen?"
Rune haalde haar schouders op. Ze stak haar mes in de schede en sprong lichtvoetig vanuit haar zitplek naar de grond.
"Het paleis is niet ondoordringbaar. Het is eerder een Meester gelukt om de verdediging te doorbreken."
Michael trok verbaasd een wenkbrauw op. Zijn zwarte krullen zaten door de war. Hij had waarschijnlijk de hele vergadering zijn handen door zijn haren gehaald, zoals hij altijd deed als hij zich over een moeilijk probleem boog.
"Vertel," beval hij haar.
"Ik ken de details niet, maar naar het schijnt is heeft een Meesterdief het onlangs voor elkaar gekregen om uit de kerkers van de koning te ontsnappen."
"Weet je waar deze Meesterdief nu is? Zou hij bereid zijn zich bij ons aan te sluiten?"
"Ik heb geen idee waar hij nu is, maar ik ben er vrij zeker van dat ik hem wel zou kunnen vinden. En als ik hem heb gevonden, zorg ik er wel voor dat hij ons helpt."
"Lukt je dat binnen een week?"
"Dat is wel erg kort. Een Meester die uit de kerkers van de koning is ontsnapt zal er zeker alles aan doen om niet opnieuw te worden gevonden en als een Meesterdief niet wil worden gevonden zal zelfs een Meesterspeurder daar problemen mee hebben. Ik zal mijn best doen, maar ik kan geen garanties geven."
"Doe wat je kan, de tijd begint te dringen. Ik zal in je afwezigheid Dash je taken laten overnemen en Kran zal ons leger klaarmaken. Waarschijnlijk kun je een afleiding wel gebruiken om het paleis binnen te komen."
"Goed, dan vertrek ik nu." Rune drukte Michaels uitgestoken hand en liep met grote passen de kamer uit. Ze deed alsof ze zijn zachte verzoek niet hoorde.
"Wees voorzichtig," mompelde Michael, net voordat Rune de deur achter zich dicht liet vallen en de leider van hun verzet alleen liet. Ze liep vrijwel geruisloos door de lege gangen. Iedereen zou nu wel in de eetzaal zijn voor het avondmaal, als ze tenminste niet waren uitgezonden voor een of andere opdracht. Rune haastte zich naar haar kamer om de benodigde spullen bij elkaar te zoeken. Wapens hoefde ze niet te pakken, die droeg ze allemaal al standaard op haar lichaam. Wel pakte ze haar reisspullen, een goedgevulde beurs en haar mantel. Op weg naar buiten kwam ze langs de keuken en ze wist zich behendig langs de zwetende koks te werken en wat proviand mee te grissen. Via de keuken kwam ze uit in de gelagkamer van de herberg die hun huidige onderkomen verborg. Het verzet was constant in beweging, altijd op de vlucht. Gelukkig hadden ze door het hele land contacten. Eenmaal buiten trok Rune meteen de kap van haar mantel over haar hoofd om haar blonde haren droog te houden. De eerste regendruppels spetterden al naar beneden. Ze liep snel naar de stal om haar donkerbruine merrie te zadelen. Terwijl ze daarmee bezig was overdacht ze haar volgende stappen. Ze had nog altijd vele contacten in de onderwereld en het werd hoog tijd om een paar van hen weer eens een bezoek te brengen.

Wat denken jullie?

Ik wil iets veranderen in mijn karakterbeschrijving. Rune is NIET gevangen door de koning en heeft dus ook GEEN Meesterteken op haar hand staan.
Dat omdat ik het onwaarschijnlijk vind dat Meesters die door de koning zijn gevonden zo gemakkelijk weer weg kunnen komen. Dat maakt het ook nog meer bijzonder dat het Joshua wel is gelukt om te ontsnappen. Bovendien vind ik het achteraf toch ook minder bij mijn karakter passen.
Ik denk ook dat bij het verzet Meesters met het teken op hun hand eerder wantrouwt zullen worden, omdat dat sneller spionnen kunnen zijn. Dat betekent niet dat er helemaal geen Meesters met teken bij het verzet zitten, maar het komt niet veel voor denk ik.

CiteerRune is 22 jaar oud. Ze heeft lang, stijl blond haar en grijsblauwe ogen. Ze draagt altijd een compleet wapenarsenaal bij zichaan pijlen, werpmessen, gifpijltjes, werpsterren, etc.

(http://uploadenfoto.nl/pictures/83dabf4085fd0b408319c4fd036ec406.png)

Verder zit Rune al enkele jaren bij het verzet, daarvoor verkocht ze haar diensten als sluipmoordenaar in de onderwereld. Rune is een wees en weet niet wie haar ouders zijn. Een tante die graag zelf een meisje wilde heeft haar als baby in huis genomen na de dood van haar echte moeder. Zij gebruikte Rune meer als hulp dan als dochter, maar omdat zij alles was wat Rune had, trok ze toch heel erg naar haar tante toe. Toen Rune ouder werd, begon haar Meestergave zich te openbaren. Ze wist wat er met Meesters gebeurde en vluchtte weg voordat haar tante zou ontdekken dat Rune een Meesterschutter was. Rune sloot zich aan bij een kleine groep handelaren en hoewel ze probeerde haar gave verborgen te houden, bleek toch al snel haar grote talent als schutter. Een van de handelaren nam haar onder zijn hoede en begon Rune te trainen als sluipmoordenaar. Hij introduceerde haar in de onderwereld en toen hij vier jaar later, op haar vijftiende, werd vermoord door soldaten van de koning vluchtte Rune en begon ze haar eigen netwerk op te bouwen. Haar gave gaf haar al snel grote bekendheid in de onderwereld, waar het niemand interesseerde of je al dan niet een Meester was. Via haar contacten hoorde Rune voor het eerst over het verzet en over de vele vrije Meesters die zich daarbij aansloten. Ze zocht contact en werd op haar achttiende ingelijfd als lid. Inmiddels geniet ze veel vertrouwen van de leider van het verzet, die al meer dan eens op haar kennis en vaardigheden heeft vertrouwd.

Rune vertrouwt mensen niet snel en houdt voor haar eigen veiligheid mensen zo veel mogelijk op afstand. Ze houdt mensen op afstand door afstandelijk te zijn, niet veel te zeggen, al heeft ze wel haar eigen mening over dingen, en sarcasme te gebruiken. Bij het verzet heeft ze dan ook weinig echte vrienden, al heeft ze wel aanzien. Aan haar gezicht kun je niet gemakkelijk afleiden wat Rune denkt aangezien ze nogal gesloten is. Rune haat de koning en waar hij voor staat. Ze kan genieten van vechten en de kik die het geeft om in gevaar te zijn. Rune deinst dan ook niet terug voor gevaar. Wanneer ze mensen binnen laat, is ze wel trouw en zal eerder zelf sterven dan hen iets laten overkomen.

Zo, met aanpassingen :)

Mijn karakter:

Daimy

Daimy is een dame van adel. 27 jaar en altijd verborgen gebleven voor de rest van de wereld. Haar beste vrienden waren haar Paard Flame, Haar Zee Arend Winger en haar Boskat(puma of luipaard). Daimy was namelijk een meestermorfer. Dit was al duidelijk toen ze geboren werd. Haar ouders weten niet eens zeker of ze nu echt een jonge of een meisje is maar gezien het feit dat Daimy zelf kiest voor een vrouwelijk lichaam om doorgaans te gebruiken hebben ze besloten dat ze een meisje was.

Haar ouders, trouw aan het koningshuis, wilden hun dochter koste wat het kost beschermen. Daarom werd Daimy vanaf haar geboorte verborgen op een landgoed aan zee en vlakbij het bos. Een plek waar weinig mensen kwamen en alleen de belangrijkste getrouwen kwamen van de familie. Zelfs de broers van Daimy wisten niet dat ze bestond, hun was verteld dat hun zusje bij de geboorte overleden was en dat hun moeder mazzel had dat ze nog leefde.

Daimy groeide op als een dwarse meid.  Haar uiterlijk wilde nog wel eens veranderen met haar stemming. Ze was niet echt handelbaar en tegen de instructies in van haar ouders liet het personeel haar vaak de bossen in gaan of naar het strand. Naarmate ze ouder werd, kreeg haar vader het idee om haar voor te bereiden op een leven als meester. Ze leerde vechten. Met zwaarden, messen en speren.
Maar ook leerde ze etiquette, zich te gedragen als een dame, ze werd een meester in toneelspelen en dat zorgde er voor dat ze samen met haar gave heel wat rare trucjes met het personeel uithaalde als ze weer eens gemoft was als een van hen.

In het begin merkte je gelijk als ze zich had veranderd maar nu is het praktisch onmogelijk om te zien of ze nu echt personeel was of gewoon Daimy.

Op het strand leerde ze haar zee-arend kennen. Zo kon al paardrijden en als ze zin had veranderde ze in een paard om samen met Flame over de stranden en door de bossen te racen.

Tijdens zo'n race sprong er ineens een zwart gevaarte voor hun neus op de grond, flame kon niet optijd stoppen en gaf het beest een schop met zijn hoef. Het was een zwarte panter en Daimy besloot het dier te verzorgen waarna ze goed met elkaar op konden schieten.

Ze had niks te klagen, ze had haar vrijheid, kon zich zelf redden, want haar vader had de beste leermeesters ingeschakeld om haar dingen te leren. En als je ze moest leren, kennis of technieken of wat dan ook maar dan veranderde ze in een jongen zodat de leraren niet raar opkeken. Ze was een soort van bastaard van de koning maar niemand mocht het weten. Tenminste zo werd het verteld.

Daimy ontwikkelde zich tot een mooie jonge vrouw. Haar ouders stierven op haar 26e en ze mocht niet eens naar de begravenis. Een of andere huurmoordenaar van de koning had haar ouders vermoord en haar beide broers besloten met hun hele regiment ontslag te nemen in het leger van de koning. Ze gingen op zoek naar hun bastaardbroer waarvan ze pas het bestaan wisten nadat het testament bekend werd gemaakt en ze wilden wraak op de koning.

Zo kwam het dat Daimy, gevonden werd door haar broers. Die raar stonden te kijken dat ze een zusje hadden. De regimenten mochten van niks weten dus ze moest veranderen in een jonge. Ze legde haar broers uit hoe het allemaal zat en omdat zij de groot taktikus was van de drie en ook de slimste, besloot ze wraak te nemen op de koning.

Hoe en wat moest ze nog bedenken maar het was tijd voor actie

Yes, super LM, dan kunnen we gaan beginnen ;D

Paar vraagjes:
Wat is het symbool van een Meestermorf?
Wat gebeurt er met je kleding en andere dingen als je morft?
Zit je al bij het verzet of nog niet?
Is er een grens aan hoe groot en hoe klein je kan morfen? Kun je bijvoorbeeld je lichaam krimpen tot een kat? Of een muis? Of een vlieg? En kun je zo groot worden als een olifant?
Moet je het lichaam waar je naar morft (snap je wat ik bedoel?) al een keer hebben gezien of kun je ook zelf iets nieuws bedenken? (Ik denk dat het misschien logisch is dat je alleen kunt veranderen in lichamen die je al ooit hebt gezien, omdat je anders niet weet hoe je je lichaam precies moet vormen. Maar als je dat doet: Is er dan ook een beperking in hoe goed je het andere lichaam moet hebben geobserveerd?)

En aan de anderen de vraag:
Is Meestermorf zoals het nu is beschreven OP of kan het wel? Ik denk persoonlijk dat het wel moet kunnen. Maar dan valt Meesterspion volgens mij weg, want die gaven lijken heel erg op elkaar (met uitzondering dat Meesterspion alleen in mensen kon veranderen en Meestermorf blijkbaar ook in dieren). Dus schrappen we Meesterspion gewoon (of hebben jullie een idee om het aan te passen, want zo laten staan zou ik niet doen, das heel erg dubbelop).


En nu we toch details aan het uitwerken zijn. Piper, ben jij er al uit wat je wil met de gave van Nore en die van haar zus? En is haar zus goed of slecht?

(http://)

DAt is het teken van de meester morf.

Ik zit niet bij het verzet, dat gaat nog komen en neem dan dus het leger van mijn broers mee.
Door mijn vele studeren en leren kan ik in veel dingen veranderen. Als is de tijd dat ik in grotere dingen kan veranderen korter en veel zwaarder dan van kleinere zaken.  Mijn kleding verdwijnt valt af als ik morf of gaat kapot. Tenzij ik me eerst uitkleed natuurlijk.

Dingen uit studies zijn moeilijker te morfen en kunnen soms dus niet volledig zijn, of de morf mislukt. Stel ik heb een schilderij gezien van de koning en ik verander in de koning dan is de kwaliteit van de morf slechter dan wanneer ik de koning persoonlijk heb ontmoet.

Hoe beter ik iets heb bestudeerd en hoe beter ik iemand ken hoe beter de morf. Ik heb dan ook een paar vormen die ik perfect kan morfen maar ik heb bijv. nooit een koe gezien alleen op plaatjes en uit studie dus dat wordt lastiger morfen,

Laten we zeggen dat normale dieren met een omvang van ong 2-3 meter gewoon goed te morfen zijn maar olifanten of bomen oid veel lastiger.

(http://www.spurgeonworld.com/blog/images/2008/rfidlogo.gif)

Ik zal Nores verhaal ook nog eens herbekijken morgen, dan kunnen we gaan starten. Ik heb echt iemand nodig die me port bij zon dingen xD

Ja, bij mij komt nu ook 331 erbij dat veel tijd kost en volgende week zomerspelen. Maar ik denk dat misschien het beste is om maar gewoon zodra alles echt klaar is te beginnen, als het eenmaal loopt denk ik dat het veel beter zal gaan.
Ik heb er wel al superveel zin in!!! ;D

LM en Piper, hebben jullie al een idee over hoe jullie uiteindelijk bij ons/bij het verzet komen? Of moeten Loetje en ik ook even meedenken?

Ik was aan het denken, als mijn zus bij de koning hoort omdat ze gebrainwashed is ofzo, dat jullie mij ontvoeren omdat jullie denken dat ik bij de koning hoor. zo kom ik er dan achter dat mn zus nog leeft enzo. Maar ik moet het nog ff goed uittypen en bedenken straks/morgen :)

Klinkt super cool!!!! Ik ben heel benieuwd naar de details, maar het lijkt me nu al heel interessant om uit te werken in ons verhaal! ;D

Daimy wist al dat zij anders was dan de rest.  Toen ze haar broers vond, de verhalen hoorde en oprukte tegen de stad waar de koning woonde begon ze zich af te vragen of haar broers ook krachten hadden. Ze begon haar broers uit te horen maar ze wilden niks loslaten. Haar broers waren verstandige mannen en dronken niet, het leger ook niet zodat het altijd nuchter en op volle sterkte was. Ze kochten eerlijk hun proviant en verleende soms diensten bij boeren voor profiant. Tot op een dag Daimy haar broer opschrok en vervolgens flauwviel.

Niemand wist wat er aan de hand was dus er werk bivak opgeslagen. Daimy haar broer werd naar de tent getild en hij kwam weer bij. Maar wel met angst in zijn ogen. Maar alsnog wilde hij niet zeggen wat er aan de hand was. Daimy moest de tent uit en haar andere broer mocht blijven. Daimy morfde in een slang en sloop de tent weer in.

Daar hoorde ze haar broers praten, haar ene broer had het over de aanwezigheid van anderen, hij voelde ze....

En toen drong het door, haar broer had ook krachten, hij kon andere  meesters voelen, maar had haar andere broer ook krachten?

op het antwoord hoefde ze niet lang te wachten, haar andere broer zei: ik scherm ons nogsteeds af. dus ze kunenn ons niet vinden maar ze weten dat het leger er aan komt. We moeten hier weg ik wil niet dat ze ons vinden. Morfers zijn al lang zo goed als uitgestorven we moeten Daimy beschermen.

En toen flipte Daimy. Ze barste los, zonder te merken dat ze naakt was, dat haar broers hadden moeten vertellen dat ze krachten hadden. Ze waren nooit gesnapt omdat ze elkaar konden beschermen. Waarom hadden ze dat niet bij haar gedaan.

Haar broers legden uit dat hun krachten pas naar boven kwamen toe zij al weg was en zij wisten niet dat zij een zusje hadden ook haar ouders wisten niet dat de broers krachten hadden het was hun geheim.

Daimy bedaarde trok haar kleren aan en ze gingen in gesprek over hoe nu verder. Haar broer kon nooit alle meesters afschermen dus ze stelden voor dat de broer die de andere meesters een klein gezelschap van officieren meenam en contact ging opnemen met de meesters in het bos verderop.  Hier houd ik ff op zodat anderen hier ook wat mee kunenn doen

Leuk, LM! Ah ik ben zo enthousiast dat we gaan beginnen! ;D

Ik heb wel een paar vraagjes LM:
- Is dit je begin stukje? Want lezers weten natuurlijk nog niet wie Daimy is, wat de relatie met haar broers is, hoe ze daar is beland, etc. Dus los je dat later in het verhaal nog op (met terugblikken ofzo), of komen er nog wat stukjes voor en heb je dit vast geschreven?
- Dus je ene broer is denk ik Meesterkenner, of niet? Is hij extra sterk, dat hij het over zo'n afstand kan, of is dat normaal voor Meesterkenners? (ik heb in mijn beschrijving dat namelijk niet meegenomen, dus voor de gaven die we gebruiken moeten we dat misschien wel even bedenken)
- Is je andere broer Meesterschild? Dan is hij wel heel sterk dat hij een heel leger kan beschermen tegen andere Meesters.
- Als je andere broer Meesterschild is, hoe doen we dat dan met de rest van het verhaal? Want de reden dat we de prins nodig hebben is ook grotendeels om zijn gaven, omdat hij de koning kan tegenhouden die anders veel te sterk is. En de reden dat we in ons eerste gevecht zo worden ingemaakt, is dat de koning super sterk is en we niet tegen zijn gave op kunnen. Dus dat past niet zo met je broer... Of... hij moet eerder sterven? Ik weet niet hoor, gewoon even aan het brainstormen.
- Ik neem aan dat je broers wel Meestersymbolen hebben, of niet? Want ze hoorden dus eerst bij het leger van de koning, en de koning heeft meerdere Meesterkenners in dienst, dus het is onwaarschijnlijk dat hij twee Meesters heeft gemist... Hoe kan Daimy dan hebben gemist dat haar broers Meesters zijn? Of... heeft de ene broer de ander constant afgeschermd toen ze in het leger dienden aangezien hij een Meesterschild is? (als hij dat nog steeds is tenminste).

Ik hoop dat je dit trouwens niet ziet als kritiek, want zo is het echt niet bedoelt. Ik vind het ten eerste super dat je al bent begonnen, en ten tweede vind ik het heel tof als iedereen meerdere Meesters in hun verhalen verwerkt, omdat dan het thema des te beter tot zijn recht komt. Maar ik zou het persoonlijk wel goed uitdenken als we Meesters gebruiken (ik ben zelf een heel groot fan van fantasie, maar het moet zegmaar wel kloppen binnen de regels van die wereld).

Oke, ik heb Nora's verhaal nog eens herbekeken.
Nora is Meesterillusionist en kan mensen laten denken dat ze dingen zien. Er zijn echter wel voorwaarden aan verbonden.
1)   Nora moet de persoon zien
2)   Nora kan meerdere personen tegelijk iets laten zien/denken (bijvoorbeeld dat de persoon die er loopt een hond is, of dat er juist niemand is of, ... maar dit kost energie. Hoe meer mensen Nora moet beïnvloeden, hoe korter ze dit kan.
3)   Net hetzelfde met tijd: hoe langer Nora iemand iets moet laten denken, hoe meer energie het kost. Sterkere Meesters, Meester met een bloedband,... zijn veel moeilijker om te beïnvloeden.
4)   Ook WAT Nora doet kost energie: Wil ze dat ze pijn hebben/denken dat ze pijn hebben, dan is dit moeilijker dan mensen te laten denken dat ze een hond voorbij zien lopen, omdat de hersenen minder bespeelt moeten worden in het 2e geval.
Doormiddel van training wordt Nora gaandeweg sterker en sterker natuurlijk.

Nora's zus, die ik denk ik Mila ga dopen  omdat ik dat wel een passende naam vind (Of Lena, naar analogie met mijn nichtjes Enora en Elena, maar ik twijfel weer xD), werkt voor de Koning. Ze lijkt als 2 druppels water op Nora, met het enige verschil is dat ze een teken heeft en dat haar 'moedervlek' het spiegelbeeld is als deze van Nora, waardoor het een ster vormt als ze samen komen.  Mila is een Meesterbespeler
Doordat ze identieke tweelingen zijn, zijn hun gaven gelinkt. Ze hebben allebei met de Hersenen te maken: Nora kan de geesten van andere beïnvloeden, Mila beïnvloed via de hersenen het lichaam. Waar Nora, met veel moeite in het begin, mensen kan laten denken dat ze pijn hebben, kan Mila hen dit laten voelen. De pijn die Mila brengt is echt. Ze bespeelt mensen hun lichamen. Ze kan ook, maar daarvoor gelden dezelfde regels als bij Nora, mensen dingen laten doen. Als ze de persoon ziet, kan ze deze bijv. een ander laten slaan, een mes gooien, ... . Mila kan ook meerdere personen tegelijk 'besturen', maar dan doen deze exact hetzelfde. Dan gooien ze allemaal met een mes op hetzelfde moment, of stappen allemaal op hetzelfde moment naar links, ... en dit kost hopen energie.

Mila werkt voor de koning. Ze is door de koning 'gekaapt' en deze heeft haar overtuigd van zijn zaak. Haar vader werkte toch ook voor hem? Haar vader is door het 'verzet' vermoord enz... De koning verdraaid alles waardoor Mila hem zeer loyaal is en alles voor hem zal doen. Ze weet dat ze een zus heeft, en haat haar, omdat zij het gezin moest verlaten en Nora (eerst) niet.  De tijd zal uitwijzen of Mila gedood wordt, of op tijd in ziet dat het verzet wel correct is en de koning niet.


Nora zwerft dus door de stad en iemand van het verzet spot haar. Nora is niet op haar hoede, wordt verrast en raakt in paniek, waardoor ze haar gave maar matig inzet, natuurlijk, door haar levensomstandigheden, heeft ze niet veel energie. Ze kan in eerste instantie ontsnappen maar kan de illusie niet aanhouden en wordt alsnog gevangen. Ze denkt door de koning en het verzet denkt dat ze Mila hebben, tot ze zien dat Nora geen teken heeft. Dan zit Nora bij het verzet, leert ze meer over haar zus en door haar persoonlijk doel (haar vader/ouders/gezin wreken) zorgt ervoor dat ze het verzet méér dan loyaal is. (Eventueel kan ze gechecked worden door iemand die weet wanneer mensen liegen enzo?)

Milas achtergrond verhaal:
Toen Mila ongeveer 2 jaar was, liet ze al merken dat ze een gave had, dat ze een meester was. Nora vertoonde geen tekenen van een gave, en omdat ze bang waren dat Mila vermoord zou worden, besloten ze haar met een Meesterkenner mee te geven. Een Meesterkenner die bij het verzet hoorde en die Mila veilig zou houden, in een omgeving met andere kinderen die tekenen van een gave vertoonde.
Mila kon anderen dingen laten doen. Soms pakte vader ineens een lekkernij voor Mila, of ging moeder ineens het favoriete liedje zingen, zonder dat ze dat wilden of van plan waren. Als Mila boos was, dan kon het zo maar zijn dat je ineens kramp kreeg in je hand of in je been, en het was maar een kwestie van tijd voor ze dit niet alleen bij familieleden, maar ook in het openbaar ging doen.

De Meesterkenner werd echter ontdekt, verraden, en ook de kinderen werden vermoord. Om een voorbeeld te stellen.
Ze werden (bijna) allemaal vermoord, alleen degene die zich konden verdedigen niet. Mila kon zich verdedigen, omdat ze de persoon voor haar nu eenmaal niet toeliet om met dat mes in de buurt te komen. Ze was zwak, de persoon kon  na een paar minuten wel tot haar komen, maar de koning vond haar op dat moment te waardevol om te vermoorden.
Hij nam Mila mee en leerde haar op. Mila was ongeveer 4,5 en kent dus eigenlijk weinig anders meer dan haar leven bij het leger van de koning. Natuurlijk kent ze haar ouders, ook Mila bezit een medaillon en een deken wat ze mee gekregen had, maar de koning vertelde dat het verzet haar vader vermoord had, omdat hij voor de koning werkte. Dat haar vader spion was voor de koning en dat hij ontdekt was (terwijl het net andersom was!). De koning vertelde dat de andere meesters dood moesten omdat ze anders een staatsgreep zouden plegen, en ervoor zouden zorgen dat mensen zonder gaven slaven zouden worden, ... Kortom, allemaal mooie woorden voor een ziekelijke zaak, waardoor een (niet zo heel) weerloos meisje een koele moordenaar zou worden, die de Koning boven iedereen anders stelde.


De MeesterKenner die Nora onder zijn 'hoede' nam, en waarvan het verzet (en Nora's vader) dachten dat deze Meesterkenner (die toch al zeldzaam waren) ook 'goed' was. Hij verzamelde kinderen en gebruikte ze, tot ze te oud werden waarna hij ze uitleverde aan de koning. De koning wist echter niet dat die Kenner een Meester was, of hoe hij aan die kinderen kwam, maar dat kon de koning eigenlijk ook niet schelen. Het verzet kwam achter de dubieuze redenen van de Kenner en lynchten hem. Nu heeft het verzet eigenlijk geen Kenner meer, maar ik zit met het idee dat eventueel het 3e zusje een Kenner kan zijn, of het broertje. En indien dat het geval is, dan heeft heeft nr 4 ook een passieve gave, anders zijn ze allebei gave-loos, maar dan zit het verzet wel zonder Kenner? Al is dat op dit moment mss niet erg omdat we toch de oorlog aangaan.

Het is dus grotendeels hetzelfde gebleven, met een paar aanpassingen/bedenkingen/...
Als we beginnen met schrijven, zit Nora nog niet bij het verzet iig.

Super vet Piper!!!! ;D
Waaah, Mila is ook al zo cool. Ik snap trouwens de naamtwijfel, Lena is ook leuk en past ook goed samen met Nora.
Nora en Mila vs Nora en Lena.
Hmm, ik denk dat ik Mila meer bij het karakter van de zus vind passen, zoals je dat hier beschrijft, maar ik denk dat het ook heel erg een kwestie van persoonlijke voorkeur is, want Lena staat ook mooi naast Nora.

Even voor mijn tabelletje, wat is het symbool voor een Meesterbespeler?
En nu heb ik als symbool voor Meesterillusionist een ruitvorm, maar dat was deels ook omdat ik op een gegeven moment echt geen inspiratie meer had voor symbolen die bij de gaven pasten, dus als je dat nog wil veranderen kan dat ook.

WOW!! Super Piper! Mijn karakter voelt echt als een flop naast jouw ontwikkeling :p

Hmm, vakantie, perfecte moment om te schrijven. Zullen we gewoon maar eens beginnen en zien waar het schip strandt?
We kunnen namelijk onze achtergrond een beetje in beeld laten komen, tussen de regels door wat uitleg geven over Meesters en de wereld en hoe het met de koning zit enzo, terwijl we er in onze verhaaltjes allemaal naartoe werken dat we uiteindelijk bij elkaar komen.

@loetjef (http://www.weerwolvenvanwakkerdam.nl/forum/index.php?action=profile;u=4543)
@PiperWyatt (http://www.weerwolvenvanwakkerdam.nl/forum/index.php?action=profile;u=4122)
CriusXD (Doet die nog mee eigenlijk?)
@Littlemuppets (http://www.weerwolvenvanwakkerdam.nl/forum/index.php?action=profile;u=4609)

Wat denken jullie? Ik maak vast een topic aan.

Loetje, heb jij al een idee over hoe ik jou zou kunnen vinden, want in mijn stukje schrijf ik dat ik op weg wordt gestuurd om jou te zoeken, dus dat is alvast een. Piper en LM, hoe komen jullie bij het verzet, al ideeën?

Ik vertrek zondag voor 2 weken op vakantie, dus ik zal niet (veel) kunnen schrijven.


Mijn idee om bij het verzet te komen (heb ik het al een keer gezegd? Ik heb er iig al wel over nagedacht)


Mijn tweelingzus (Lena, knoop doorgehakt xD, Mila is ook leuk, maar Lena past wel in het middeleeuwse, waarin ik me deze tijd voorstel?) is een 'verrader', ze werkt voor de koning. Iemand van het verzet heeft haar gezien/het verzet wéét dat zij bij de koning hoort. Waarom? Ze is gehersenspoeld door hem. De koning heeft haar vanalles wijs gemaakt, waardoor zij echt geloofd dat 'die andere Meesters' het op onze vredelievende koning gemunt heeft, die alleen maar zo streng is om zijn bevolking te beschermen van het echte kwaad.

Nora is zich echter van geen kwaad berust, doet rustig haar ding, bespied haar familie soms, en is er zo achter gekomen dat haar vader recentelijk gestorven is, waardoor haar moeder achterbleef met 2 kinderen (4 als je Lena en Nora meetelt). Nora laat soms eten dat ze steelt achter, waardoor het gezin het net kan overleven.

Op een dag zwerft Nora, zoals gewoonlijk, door de stad. Meestal laat ze mensen wel denken dat ze er niet is, dat is zoveel makkelijker tijdens het stelen, maar soms is een persoon sterker dan ze denkt of is ze zelf zwakker door ondervoeding (ze steelt wel, maar als er ineens 10 appels verdwijnen, dat valt op. 1 appel dat merkt men meestal niet eens) of doordat ze altijd in weer en wind buiten is. In ieder geval, iemand van het verzet spot haar en denkt dat ze Lena is. Ze wordt gevolgd, en als niemand het in de gaten heeft, wordt ze vastgepakt en mee gesleurd als gevangene naar het hoofdkwartier van het verzet. Daar zijn ze op hun hoede, want ze weten dat Lena een gave heeft. Lena kan namelijk mensen hun geest beinvloeden. Nora weet echter van niets, en kan uiteindelijk het verzet overtuigen dat ze de verkeerde hebben. Nora kent Lena niet, omdat ze toen ze klein waren gescheiden werden. Uiteindelijk beseft het verzet dat Nora erg belangrijk voor hen kan zijn. Ze kan tot Lena doordringen, of zich zelfs voor gaan doen als Lena. Met de nodige training wordt Nora een belangrijk lid van het verzet en zal ze alles doen voor het verzet, op 1 voorwaarde: dat haar moeder en broer en zus steeds voorzien worden van voedsel.

Voor de duidelijkheid:
Nora: Goed,
    Kracht: Meesterillusionist (Afbeelding: oog in een driehoek, Nora heeft geen echter geen teken)
                     Laat mensen DENKEN dat er dingen zijn, kruipt in mensen hun hoofd. (Gaat via hersenen naar de geest, dit ben je je niet bewust)

Lena: Slecht (ik ben bereid Lena te laten sneuvelen als dit moet, maar eventueel kunnen we haar bekeren en zo verder infiltreren bij de koning alvorens we hem uitschakelen?)
    Kracht: Meesterbespeler (Sorry, ik ben helemaal je vraag vergeten te beantwooden xD Afbeelding: een hand in een driehoek? Of is dat te stom? xD)
                      Bestuurd mensen hun lichaam. (Gaat via de hersenen naar het lichaam, dit ben je je wel bewust?)




Hoe meer ik echter over Lena nadenk, hoe 'stommer' ik haar gave vind xD? Wat vinden jullie?

Ik vind het eigenlijk best een coole gave. Beetje het blodsturen van katara (als je avatar kent).
Maar als je het niks vindt, is misschien Meesterfolteraar nog een optie?
Meesterillusionist laat je dingen zien die er niet zijn, Meesterfolteraar laat je dingen voelen die er niet zijn.

Dat kan eventueel zelfs verklaren waarom ze naar de koning trekt. Want zo' gave, waarmee je eigenlijk alleen anderen pijn kan doen, moet een verschrikkelijke last zijn omdat het iedereen om je heen afstoot. Dat maakt een mens erg eenzaam. Als de koning haar benaderde en een uitweg bood, liet zien dat hij niet bang was voor haar gave maar haar er juist om respecteerde kan ze hem daarvoor haar volle toewijding geven. Idee?

Overigens vind ik de bespeler ook nog steeds erg goed bedacht en een coole gave hoor ;)

Dat kan inderdaad Yara, maar het punt van de illusionist is eigenlijk dat het je geest beïnvloed, en je dus ook pijn kan laten voelen als de meester dat wil. Ik vind dit moeilijk xD Omdat het allemaal best leuke en coole gaven zijn xD

Maar dat zou wel een reden zijn natuurlijk waarom ze niet vermoord werd en ze als waardevol wordt beschouwd, want ze kan mensen folteren voor de koning. (en waarom ze zo vroeg weg moest om te leren om te gaan met haar gaven.) Al lijkt het me niet dat een kind van drie jaar 'wil' dat mensen pijn hebben, al kan het natuurlijk wel zo zijn dat ze, als ze verdrietig werd of boos was, onbewust die pijnsensaties projecteerde om mensen en ze naderhand leerde om dat te controleren.
En de gave zijn nog steeds een soort van tegenovergesteld; Dingen laten zien <-> dingen laten voelen.
Goed, laten we dat maar doen dan :)

Lena is Meesterfolteraar :) (Een beetje zoals Jane van Twilight?)

@Yara (http://www.weerwolvenvanwakkerdam.nl/forum/index.php?action=profile;u=4039) Welke afbeelding heb jij voor de illusionist en de folteraar.

Trouwens, ik heb een eerste stukje voor Nora geschreven, maar ik ben bang dat ik soms wat te snel ga xD. Posten we hier eerst onze stukjes voor we ze in het verhaaltopic zetten?

Ik heb trouwens al een inleiding geschreven dat Nora gezocht wordt, of houden we dat voor later?

Nora bevind zich/leeft in de hoofdstad. Ik bedenk me net dat we eigenlijk helemaal geen plaats hebben afgesproken waar het verhaal zich afspeelt? Yara heeft het over ene herberg, waar ligt deze? In een dorpje buiten de hoofdstad? In de hoofdstad?

Ik zie de hoofdstad trouwens voor me als een grote, ommuurde stad waar een rivier doorheen stroomt.
In de buurt van de rijken en in de buurt van het kasteel, zijn er tunnels gegraven waar het vuile water, overtollig regenwater en de ontlasting en dergelijke naar de rivier stroomt, een soort riool dus. Nora woont in de riool, bij het punt waar de riool uitkomt in de rivier. Ze gaat daar naar binnen en er is een kleine ruimte waar Nora een soort van droog zit.

Citeer'Dat is dan 50 cent'. 'Ben je nou alweer opgeslagen, Jozef? 50 cent voor een kilo aardappelen? Het geld groeit niet op mijn rug!' 'Dan koop je het niet, Thomas. Ik heb genoeg klanten die wel geld willen uitgeven om hun gezin de hongersdood te besparen.' 'Nou goed dan, voor deze ene keer.' De man die Jozef heette, een plaatselijke boer die vooral aardappelen teelde, gaf een twintigtal aardappelen aan de man die Thomas genoemd werd. Thomas legde de aardappelen in zijn kar, waar onder meer ook stukken stof en enkele zakken graan stonden. Er stonden ook twee houten kistjes op, waar telkens één kip in zat.

Naast Jozef stond er een klein meisje. Ze leek hooguit een jaar of twaalf maar in werkelijkheid was ze vijftien.  Ze had lang, sluik haar. Haar echte haarkleur, rood, was bijna niet te herkennen onder de dikke laag vuil die erop zat. Meestal dachten mensen dat ze bruin haar had. Met grote, groene, hongerige ogen keek ze naar de berg aardappelen die Jozef op zijn tafel had liggen. "Ik moet me concentreren. Nog heel even." Dacht het meisje in zichzelf. De twee mannen leken het meisje, dat zichzelf Nora noemde, niet op te merken.

Terwijl Jozef de aardappelen overhandigde aan Thomas, pakte Nora er ook een paar. Dan zou het niet zo opvallen, dat er ineens zes aardappelen ontbraken. Nora stopte ze in een oude jutezak, waar al verschillende gaten in zaten. Er zaten ook enkele appelen en een klein zakje graan in, kortom genoeg om het weer een paar dagen uit te houden.

Nora knoopte haar zak dicht, maar ze had niet verwacht dat Jozef een stap in haar richting zou zetten. 'Wat...?' mompelde Jozef tegen zichzelf, terwijl Thomas alweer vertrok. 'Die stomme tafel is ook altijd korter dan ik denk.' Mompelde Jozef in zichzelf, terwijl hij zijn aardappelen weer herschikte. De beste vooraan, en de lelijke achteraan. Een gemakkelijke manier om de koper om de tuin te leiden.

Jozef, die dacht dat hij tegen de tafelpoot gelopen was, was eigenlijk op de voet van Nora gaan staan. Terwijl Nora over haar voet wreef, verloor ze echter haar evenwicht en stootte tegen de paal van het kraampje. Jozef keek op en zag nog net een bruin gewaad de hoek om wapperen. "Vast een of ander rotkind dat langsliep, en die niet goed uit zijn doppen keek." Dacht Jozef.

Toen Nora de hoek om was, stopte ze even. Ze ademde hard, alsof ze verwachtte dat Jozef haar zou volgen. "Gelukkig, mijn cover heeft zich lang genoeg staande gehouden." Nora had zich achter het kraam van Jozef schuil gehouden, wachtend tot er een klant hem af zou leiden, voor ze haar krachten gebruikte.  Ze had hoop en al tien minuten naast Jozef gestaan, maar ze was uitgeput. Nora was net op tijd weg gegaan, haar energie was ze helemaal kwijt en doordat ze haar evenwicht verloor, was ook haar concentratie verdwenen. Er waren gelukkig maar een vijftal mensen in de straat waar Jozef stond, dat vond ze zo leuk aan dit marktje. Dan hoefde ze niet zoveel mensen te 'betoveren', zoals ze het zelf noemde.



Nora was een Meester. Dat wist ze, en daar maakte ze dankbaar gebruikt van, zeker nu ze op straat leefde. Nora leefde al bijna tien jaar op straat, waar ze overleefde door voedsel te stelen. Ze was klein, snel en onopvallend, maar als het kon dan maakte ze zich onzichtbaar. Natuurlijk was Nora niet echt onzichtbaar, ze liet de anderen in de buurt enkel geloven dat ze er niet was. Dat was haar Meestergave. Als ze een persoon kon zien, of wist dat er een bepaalde persoon was, dan kon ze in zijn geest binnendringen. Ze kon mensen laten geloven en zien wat ze wilde, maar dit kostte haar ongelooflijk veel energie. En dat was wat ze amper had, energie, door haar harde levensstijl. Hoe meer mensen ze iets moest laten denken, en hoe langer het duurde, hoe meer energie het haar kostte. Nora gebruikte haar kracht zo min mogelijk, maar soms moest het gewoon, en dan nog deed ze meestal heel erg voorzichtig; ze wist nooit wanneer er een onverwacht persoon om de hoek zou komen.



Nora slenterde door de straten met haar jutezak en stopte voor een huis. Het was een klein huisje. Er speelden twee kinderen in de tuin. Een jongen, wie ze Ibe noemden, en een meisje, Mila genaamd. Een vrouw met lang, rood haar zat aan de keukentafel. Nora kon haar zien vanaf de boom waar ze in geklommen was. De vrouw huilde. Er zat ook een man aan de tafel, hij wreef met zijn arm over de schouder van zijn vrouw. Nora kon een teken zien op zijn hand. Er stond een pootafdruk op. Deze man was ook een Meester. Nora keek naar haar eigen hand. Ze had zelf geen teken, maar wel een moedervlek, in de vorm van een halve ster, onder haar pink. Het meisje, dat duidelijk de oudste van de twee was, nam haar kleine broertje, niet ouder dan een jaar of zes, mee naar binnen. De zon begon onder te gaan en de lucht had een rood -oranje gloed. De man keek naar zijn kinderen en toen naar buiten. Nora zat dan wel in een boom, maar de man keek haar aan. Twee felgroene ogen keken recht in die van Nora. In een reflex trok Nora haar hoofd terug, verschuilde zich achter de takken van de bomen, ontrok zichzelf van het zicht. De man sloot de deur met een harde knal en vergrendelde deze van binnenuit. Nora klom uit haar boom en sloop over het pad naar de deur. Ze liet er vier aardappelen, evenveel appels en het zakje graan achter. Het was niet veel, maar het zou ervoor zorgen dat dit gezin een dag niet zoveel honger zou lijden.

Nora sloop weg, zo stilletjes mogelijk. Ze had de indruk dat iemand haar gezien had, dat ze gevolgd werd. Daarom nam ze een extra lange route naar haar schuilplaats. Ze sloeg af, in een klein steegje, en maakte zich zo klein mogelijk. Een man, in een donker gewaad met een kap op, liep het steegje voorbij. Nora wachtte enkele minuten en hoorde de man in de verte vloeken. Daarna ging Nora voorzichtig op weg naar haar veste stek, een kleine, vochtige ruimte in het riool. Ze was extra op haar hoede, maar ontspande zich volledig toen ze eenmaal binnen was. Niemand, of toch bijna niemand, kende deze plek. Het was een kleine ruimte en als Nora erin zat, was de ruimte eigenlijk al gevuld. Nora kon er niet in rechtstaan, maar dat hoefde ook niet. Ze was hier enkel tijdens noodweer, regenbuien of 's nachts, als ze moest slapen. De ingang bevond zich aan de oever van de rivier, waar de riool uitmondde in de rivier die door de hoofdstad stroomde.
Nora ging naar binnen en hing haar jutezak op, waar nog twee appelen en aardappelen inzaten en pakte haar deken. Het was een deken, gebreid door haar moeder, met een pootafdruk op. Ze ging op de grond liggen, en trok het deken tot onder haar kin, hopende dat ze snel in slaap zou vallen en dat het geen al te koude nacht zou worden.

Ik zie het verzet als een rondtrekkende groep zonder echt vaste schuilplaats, maar met meerdere safehouses zegmaar, voornamelijk in het gebied rondom de hoofdstad. De herberg, in een dorp een paar kilometer van de stad af, is een van die plekken.

Ik vind je stuk geweldig Piper, ik zou het posten! ;D

Voor de Meesterfolteraar had ik als symbool drie bliksemschichten rond elkaar, iets als dit: (Snel en slecht getekend in paint, maar dan krijg je een idee)
(http://uploadenfoto.nl/pictures/24426f4affb63fe3ee1c7febe3e8e3b2.png)

Voor de Meesterillusionist had ik een ruitvorm of misschien vliegervorm (uitgerekte ruit), maar dat was meer omdat ik op dat punt redelijk inspiratieloos begon te worden. Dus voor zowel de Meesterillusionist als de Meesterfolteraar geldt: Als je een beter idee hebt maf je het gerust veranderen!

Ik weet zo niet welke intro voor Nora je bedoelt, heb je die hier al gepost?

Citaat van: Yara op 25 juli 2014, 20:48:33
Hmm, vakantie, perfecte moment om te schrijven. Zullen we gewoon maar eens beginnen en zien waar het schip strandt?
We kunnen namelijk onze achtergrond een beetje in beeld laten komen, tussen de regels door wat uitleg geven over Meesters en de wereld en hoe het met de koning zit enzo, terwijl we er in onze verhaaltjes allemaal naartoe werken dat we uiteindelijk bij elkaar komen.

@loetjef (http://www.weerwolvenvanwakkerdam.nl/forum/index.php?action=profile;u=4543)
@PiperWyatt (http://www.weerwolvenvanwakkerdam.nl/forum/index.php?action=profile;u=4122)
CriusXD (Doet die nog mee eigenlijk?)
@Littlemuppets (http://www.weerwolvenvanwakkerdam.nl/forum/index.php?action=profile;u=4609)

Wat denken jullie? Ik maak vast een topic aan.

Loetje, heb jij al een idee over hoe ik jou zou kunnen vinden, want in mijn stukje schrijf ik dat ik op weg wordt gestuurd om jou te zoeken, dus dat is alvast een. Piper en LM, hoe komen jullie bij het verzet, al ideeën?

Wow shit haha. Ik was dit níet vergeten, maar wegens echt een enorme hoeveelheid tijdgebrek sowieso momenteel wat minder tijd voor WvW... Ik laat de Zomerspelen ook nogal verwateren, oeps... Maar ik ga woensdag op vakantie voor een week, dus dan kan ik sowieso niet schrijven. Hooguit daarna, maar ik weet niet wanneer anderen weggaan?

Ik ben nu een week weg, maar ik dacht, ik start het gewoon eens, YOLOstyle :D

@Yara (http://www.weerwolvenvanwakkerdam.nl/forum/index.php?action=profile;u=4039) Dat was de intro zo'n beetje xD veel over Nora achtergrond zal duidelijk worden naarmate het verhaal vordert. Ik ben ook van plan Noras vader te laten sterven, en het broertje en zusje te integreren ofzo.

De intro dat ze gezocht werd, daar bedoelde ik de achtervolging mee. Het verzet denkt de Lena undercover is, om zo andere meesters op te sporen. Dat Nora richting het kasteel liep, versterkt dit gevoel voor het verzet. Eventueel kan de meesterdief die je vind Nora herkennen op straat, en dan laat ik de achtervolging even weg, waarna er jacht wordt gemaakt op Nora.


De bliksemschichten zijn leuk! De ruit op zich vind ik iets minder, dan zou ik er een oog inzetten ofzo. Ik bedenk later nog wel iets :)



Ik ben nu ook 2weken weg  :)

Is het dan misschien een idee om te beginnen als we allemaal terug zijn? xD aangezien we toch ongeveer tegelijk weggaan :P

Ik had mijn laptop bij me op vakantie en kreeg schrijfkriebels, dus heb ik geschreven tot het moment waarop ik een ander karakter (namelijk Joshua) tegen kwam en niet meer verder kon zonder overleg.

Dit is het eerstvolgende stuk:

CiteerRune boog haar hoofd naar de wachters en kruiste haar handen met gespreide vingers voor elkaar, de duimen weggestopt in haar palm, in het gebaar van de opkomende zon. Naast haar deden de andere zusters hetzelfde. Bij een van de zusters stond een Meestersymbool op de rug van haar hand. In zwarte inkt was een zon in haar huid geëtst. Het was enkel te danken aan het feit dat de koning een gezond ontzag had voor de sterke zusterorde van Vrouwe Ayanna en hen niet tegen zich in het harnas wilde jagen, dat hij de Meesters onder hen niet had gerekruteerd voor zijn eigen doeleinden. Hij had haar echter wel laten merken met een Meestersymbool, zodat voor iedereen duidelijk was wat ze was. Sinds de vorige koning was gestorven en de jongste van de twee prinsen zijn tweelingbroer had vermoord om zelf de macht te grijpen, was er veel veranderd. De grootste verandering was wat er met de Meesters gebeurd was. Vroeger stonden die in hoog aanzien en vele mensen kwamen voor hulp bij de Meestergildes. Wie gewond was kon natuurlijk een heler met kruiden en andere middeltjes laten komen, maar liever lieten ze een Meesterheler helpen, die met een enkele aanraking kon genezen. Waar een gewone spion met veel moeite infiltreerde in legers en paleizen, kon een Meesterspion zijn gezicht naar believen veranderen om tijdelijk het uiterlijk van een vertrouwd persoon aan te nemen. Normale dieven werden ingehuurd om dingen te stelen, maar wie geld had huurde natuurlijk een Meesterdief in, voor wie sluipen een tweede natuur was en die zich kon hullen in schaduwen om onzichtbaar te worden. Zo stonden de Meesters vroeger in hoog aanzien, en genoten ze ook veel vrijheid door middel van hun Meestergildes. Rune had die gildes al niet meer persoonlijk meegemaakt. Voordat zij geboren was waren die ontbonden. Rond diezelfde tijd kwam ook het bevel dat alle Meesters gemerkt moesten worden met een inktzwart Meestersymbool op de rug van hun rechterhand. Zo was voor iedereen meteen duidelijk wie een Meester was en had de koning overzicht over welke onderdanen er over speciale gaven beschikten. De beste Meesters rekruteerde hij voor eigen doeleinden en van het helpen van mensen met hun gaven was vrijwel geen sprake meer. Sommige Meesters wisten onder te duiken en zo te voorkomen dat ze gemerkt werden, maar de koning stuurde nog altijd Meesterkenners op pad die andere Meesters konden herkennen en met één blik zagen wat hun gave was.
"Moge het licht van de Vrouwe op uw pad schijnen en u de weg wijzen in het duister." De spreekster, een jonge vrouw met donkere haren en een rond gezichtje, haalde Rune met haar zachte stem uit haar overwegingen. Ze sprak de twee wachters vriendelijk toe. "Ik ben zuster Miriana, spreekster voor de Vrouwe. Mijn zusters en ik zijn hier om ons over de armen en gewonden in uw stad te ontfermen." De wachters wierpen elkaar een lichtelijk ongemakkelijke blik toe, maar ze konden de zusters onmogelijk toegang tot de stad ontzeggen. Als de bevolking dat te horen zou krijgen, zou er een burgeroorlog volgen in de straten van de hoofdstad.
"Allemaal kappen naar beneden," riep een van de wachters na een ongemakkelijke stilte. Hij schoof zijn handen heen en weer over de schacht van zijn hellebaard.
De zusters reageerden eendrachtig en ook Rune sloeg de kap van haar zustergewaad naar achteren. Ze streek zogenaamd haar kleding glad en het stelde haar gerust om al haar messen en andere wapens te voelen.
"Naam," snauwde de wachter met de hellebaard naar de eerste zuster.
"Zuster Charonne, draagster voor de Vrouwe," antwoordde een knap meisje met oranje haren.
"Zuster Levinia, priesteres voor de Vrouwe," ging een oudere zuster verder.
"Zuster Veerle, schikster voor de Vrouwe," zei Rune op haar beurt.
"Zuster Kiara, genezeres voor de Vrouwe," sloot de Meesterheler de rij.
De tweede wachter wees naar de kar achter hen. Een jongen in een eenvoudig grijs tempelgewaad zat op de bok en stuurde het oude grijze ezeltje ervoor, die nu met hangend hoofd stond te wachten.
"Wat zit daarin?" vroeg hij.
"Geneesmiddelen, voedselpakketten, kleding, van alles eigenlijk," zei de spreekster. De wachter gebaarde dat de jongen van de bok af moest komen.
"We zullen de kar doorzoeken . Ik neem aan dat u naar de tempel gaat. U kunt vast door, dan sturen we de kar door na onze inspectie."
De spreekster knikte en de zusters zetten hun kap weer op. Rune liep tussen hen in de stad in. Onmiddellijk werd haar onbehaaglijke gevoel sterker. Dit was een gevaarlijke plek om te zijn. Het liefst meed ze de hoofdstad, maar dit keer had ze geen keuze. Terwijl de zusters door de stad liepen, kwamen overal mensen naar hen toe. Ze strekten hun handen om de zusters aan te raken en smeekten om genezing en zegening.
"Zuster," smeekte een vrouw met een ingevallen gezicht van de honger. Ze klemde zich aan Rune's arm vast. "Alstublieft, bid voor ons."
"Moge het licht van de Vrouwe u hoop en kracht schenken, en de schaduwen van zorgen verdrijven," mompelde Rune een algemene wens. Er verschenen tranen in de ogen van de vrouw.
"Gezegend zij de Vrouwe," mompelde ze, waarna ze Rune's arm losliet. Rune dook dieper weg in haar kap en ging meer in het midden van de groep zusters lopen. Gelukkig bereikten ze snel de tempel en Rune schoot naar binnen. Zodra de deuren zich achter hen sloten, werkte Rune zich uit het zustergewaad. Ze drukte de vier echte zusters van de Vrouwe de hand.
"Dank jullie wel, zusters," fluisterde ze.
"Geen dank, Rune," lachte Miriana, de spreekster. "Succes met je missie. Kom je wel zelf de stad uit, of wil je weer met ons meereizen? Dan zul je wel even moeten wachten, wij zijn van plan hier zeker twee weken te blijven." Rune schudde haar hoofd.
"Dat duurt te lang voor mij, helaas. Ik wil hier niet langer blijven dan nodig is, te gevaarlijk. Maar bedankt. Voor alles." Rune liet haar vingers ongemakkelijk langs haar werpmessen glijden. Ze voelde zich niet thuis in bedankjes of in praten over haar gevoelens. Ze voelde zich nog meer opgelaten toen Miriana haar omhelsde en vervolgens ook de andere zusters om beurten hun armen om haar heen sloegen.
"Goed, nou, ik zie jullie vast nog wel eens. Dag," zei Rune. Ze haastte zich de tempel uit voordat de zusters nog iets konden zeggen. Op straat begon zich al een menigte mensen te verzamelen. Hoofdzakelijk vrouwen, aangezien het overgrote deel van de volgelingen van Vrouwe Ayanna vrouwelijk was. Vrouwe Ayanna was al lang geleden gestorven, maar in haar naam werden nog altijd honderden goede daden verricht.

Rune haastte zich door straten en langs huizen die een steeds armzaliger uiterlijk kregen. Uiteindelijk stopte ze bij een winkel. Wie door de etalage naar binnen keek, zou in eerste instantie denken dat het pand al lang verlaten was. Over de uiteenlopende rariteiten voor het raam lag een dikke laag stof waarin op sommige plekken afdrukken van kleine pootjes stonden. Het uithangbord was zo versleten dat de letters niet meer te lezen waren en de deur hing lichtelijk scheef in zijn hengsels. Rune controleerde of de steeg verlaten was en klopte toen op de deur. Twee keer. Een keer. Een keer. Toen deed ze een stap achteruit, zodat de man die achter het vuile raam op de eerste verdieping was verschenen goed kon zien wie voor zijn deur stond. Armund tuurde door dichtgeknepen varkensoogjes naar beneden. Toen knikte hij kort en verdween weer. Verbazingwekkend geruisloos zwaaide de oude deur open. Erachter stond een beer van een man; lang, gespierd, met handen als kolenschoppen die rustten op het zwaard aan zijn zij en een dreigend gezicht met een scheve neus, die duidelijk ooit gebroken was en nooit goed gezet. De man stapte zwijgend opzij en Rune schoof langs hem heen de winkel in. De deur werd achter haar dicht gedaan, waardoor de gang waar ze in stond aardedonker werd. Het was lang geleden dat Rune hier was geweest. Onverwacht kwam een herinnering naar boven, van toen ze acht jaar oud was en verwonderd alle vreemde voorwerpen in de etalage een voor een in haar handen nam. Toen waren ze nog niet bedekt onder centimeters stof. Devin had haar meegenomen hiernaartoe, als deel van haar opleiding. De meeste contacten die ze had in de onderwereld, had ze via Devin gekregen. Terwijl ze op de tast door de gang liep, gunde Rune zich een kort moment om te treuren om haar meester. Toen stootte ze met haar schoen tegen de eerste trede van de trap en viel bijna om. Ze slaakte een geïrriteerde zucht – wat was er mis met een beetje verlichting? – en liep toen voorzichtig naar boven. Ze kon niet zien in wat voor staat de trap verkeerde en hield zich stevig vast aan de leuning, totdat die ineens losliet van de muur en een stuk naar beneden schoot. Rune vervloekte Armund binnensmonds. Ineens werd het licht, doordat Armund boven de deur naar zijn kantoor had geopend, waarschijnlijk om te zien waar ze bleef. Rune sprong over de laatste trede, waar een rafelig gat in zat, en stond toen voor de handelaar. Ze moest iets omhoog kijken om Armund recht in zijn varkensoogjes te kijken. De handelaar gromde een onverstaanbare begroeting en ging haar voor naar zijn kantoor.

"Je zou hier niet moeten zijn," gromde Armund.
"Ik kom voor informatie," zei Rune, zijn woorden negerend.
"Er is een Meesterkenner in de stad. Hij doorzoekt alles op zoek naar Meesters. Als hij je hier vindt, ben ik er geweest. En jij ook trouwens." De handelaar liet zijn grote lichaam voorzichtig in een stoel zakken. Zijn buik paste net tussen de armleuningen. Rune liet niet merken hoe zijn woorden haar angst aan joegen. Het liefst zou ze onmiddellijk weer de stad verlaten, maar ze mocht haar missie niet zomaar laten vallen. Zenuwachtig wreef ze over de rug van haar rechterhand. Armund zag het natuurlijk. Er ontging hem maar weinig.
"Als die Meesterkenner je ontdekt, blijft je mooie huidje niet lang meer ongetekend. De koning zal je een zwarte pijl geven, nietwaar. En dan smijt hij je in zijn kerkers, of vermoord je gewoon."
Rune liet haar handen losjes langs haar lichaam hangen en onderdrukte de neiging om haar vingers over haar wapens te laten glijden.
"Over de kerkers van de koning gesproken," zei ze, haar stem kalm en luchtig. "Ik heb gehoord dat het iemand is gelukt om daaruit  te ontsnappen."
"Ha, onmogelijk!" zei Armund schamper. "Niemand ontsnapt uit die kerkers. Dus zorg maar dat je hier niet meer bent als die Meesterkenner komt, anders zul je zelf wel ontdekken hoe onmogelijk dat is. Dan zul je het zonlicht nooit meer zien."
Rune onderdrukte een zucht. Dit was allemaal show, Armund draaide om de kern heen en daar had ze geen tijd voor. Tegelijkertijd hoorde dit er allemaal bij voor de handelaar. Dus ging ze erin mee.
"Onmogelijk voor vrijwel iedereen. Tenzij je de gave hebt om op te lossen in de schaduwen, tenzij je zo vingervlug bent dat je de sleutels van je kerker kunt stelen, of zo handig dat je het slot kunt kraken met een stokje. Een Meesterdief zou dat misschien wel kunnen klaarspelen, denk je niet."
"Mogelijk, maar waarom zou ik daar iets vanaf weten?"
"Als het in jouw stad gebeurd, weet jij er alles vanaf. Ik wil weten waar ik deze Meesterdief kan vinden."
Armund lachte uitbundig en sloeg met zijn hand op de schrijftafel. Zijn vingers waren net dikke worstjes. "Inderdaad, je hebt gelijk, een Meesterdief zou het misschien nog wel kunnen klaarspelen. Maar goed, zo iemand verdwijnt natuurlijk zo snel mogelijk. Een gevangene die de vrijheid heeft geproefd, zal zich niet gemakkelijk meer laten vinden. Deze Meesterdief vinden kan wel eens bijzonder moeilijk worden."
"Hoeveel?" vroeg Rune met een uitgestreken gezicht. Ze had genoeg van Armunds gedoe. Voordat Armund echter zijn prijs kon noemen, voelde Rune dat er iemand achter haar kwam staan. Ze draaide zich razendsnel om, in iedere hand een mes geheven. De man die de deur had bewaakt stond bovenaan de trap. Eén blik op zijn gezicht vertelde Rune genoeg. Ze legde een handvol munten op tafel. Jaren van zakendoen met deze handelaar maakte dat ze zijn prijs onderhand wel kende.
"Vertel me wat je weet. En toon me je achteruitgang."
Armund trok het geld naar zich toe. Rune zag zijn gezicht betrekken.
"Ik weet zelf niet waar hij zich momenteel bevindt, maar ik weet wel wie je dat waarschijnlijk wel kan vertellen. Maar zij zal die informatie niet zomaar op willen geven."
"Natuurlijk niet." Rune lachte schamper.
"Hij is ontsnapt aan de koning. Zou dat niet moeten betekenen dat jullie aan dezelfde kant staan?" Rune bespeurde lichte twijfel in Armunds ogen. Ze haalde haar schouders op.
"Zou je denken?" Het was niet moeilijk te raden waar Armund op dat moment aan dacht, maar ze was niet van plan zich te verduidelijken. Het was niet zo vreemd dat hij ervan uitging dat ze de Meesterdief zocht om hem te vermoorden. Dat was immers wat ze meestal deed, al jaren lang. Eerst onder leiding van Devin, toen voor zichzelf – edelen waren bereid veel geld te betalen om elkaar door haar te laten uitmoorden, wat Rune af en toe best vermakelijk vond – en nu vaak voor het verzet. Maar het was niet aan Armund om over haar acties te oordelen, en dat besefte hij ook. Welke twijfels hij ook koesterde, hij zette ze van zich af en gebaarde dat Rune hem moest volgen. Terwijl ze zich achter hem aan door een nauwe gang haastte, sprak hij over zijn schouder snel verder.
"Ga naar Lanesh, zoek Bran, je vindt hem waarschijnlijk in De Blauwe Maan. Vraag hem naar Merle."
"Waarom wil ik Merle vinden?"
"Omdat zij de dochter is van de laatste gildemeester van het Dievengilde en aan het hoofd staat van een groot spionnennetwerk. Zij weet waar je de Meesterdief kunt vinden die je zoekt. Zijn naam is trouwens Joshua." Rune struikelde naar voren toen Armund ineens stil bleef staan voor een muur.
"Dat kan niet," reageerde ze. "De families van de gildemeesters zijn uitgemoord, samen met de Meesters zelf."
"De dochter van een Meesterdief heeft vast wel wat trucjes geleerd, ondanks dat ze zelf geen Meester is. Hier, snel, zo kom je op het dak uit. Links van je ligt de zuiderpoort, aan de andere kant van de rivier. Zorg dat je bij je volgende bezoek een beter tijdstip uitkiest. En zeg Bran dat ik nog geld van hem tegoed heb."
Met die woorden duwde Armund haar naar buiten en sloot in dezelfde beweging het luik weer achter haar.

Rune verloor geen tijd. Ze haastte zich half glijdend over de gladde dakpannen en sprong over een steegje naar een volgend dak. Terwijl ze aan de andere kant op straat sprong, hoorde ze achter zich mensen roepen. Ze keek niet om maar zette het op een rennen. Haar voeten roffelden over de straatstenen. De avond viel, de schemerige straten waren verlaten. In de verte hoorde Rune het ruisen van de rivier die door de stad stroomde, maar dichterbij klonken rennende voetstappen.
"Jij daar, stop!" schreeuwde een man. Rune dwong haar benen nog iets sneller op en neer te gaan en sprintte een volgende hoek om. Daar liep ze recht in de armen van vier wachters, die gelukkig net zo overdonderd waren als zij was. Voordat ze konden reageren hadden Rune's werpmessen al doel gevonden. De mannen zakten zonder een kik te geven in elkaar. Rune was al weer verder gerend. De koude lucht gierde door haar longen. Na de volgende hoek kwam ze uit op een brede straat en in de verte zag ze de brug over de rivier. Er liepen twee wachters op. Het geschreeuw achter haar alarmeerde hen. Rune trok twee nieuwe messen tevoorschijn.
"Pas op, ze is een Meesterschutter!" klonk het achter haar. Dus de Meesterkenner had haar gepeild. Rune vloekte buiten adem en wierp haar messen van zestig meter afstand. Ze zag beide wachters neergaan en draaide zich om. Kleine werpsterren verlieten haar handen en boorden zich in haar achtervolgers. Ze wist twee mannen te doden voordat de rest haastig dekking had gezocht. Rune snoof tevreden. Die wachters zouden meer respect moeten hebben voor een Meesterschutter. Zij miste nooit, in tegenstelling tot normale schutters, wat ze ook gooide of afschoot. Rune trok zich terug in een donker portiek en wachtte af. De adrenaline die door haar bloed raasde gaf haar een kik. Misschien zou het haar wel lukken de Meesterkenner te doden, dat zou pas een overwinning zijn. Het duurde niet lang voordat haar achtervolgers voorzichtig weer in beweging kwamen. Een heel stuk zorgvuldiger trokken ze op, zich haastend van de ene naar de andere veilige plek. Rune liet hen even begaan en zette toen een stap naar voren. Ze had net een mes gegooid toen er een enorme muur voor haar verscheen, waardoor ze haar achtervolgers niet meer kon zien. Rune draaide zich onmiddellijk om en begon weer te rennen. Vlak voor de brug schoot ineens een kolom van vuur omhoog die de doorgang versperde.
Het is niet echt het is niet echt het is niet echt het is niet echt het is niet echt
Rune bleef het als een mantra in gedachten herhalen terwijl ze doorrende. Vlak voordat ze het vuur in rende wat haar zeker zou verbranden, sloot ze haar ogen. Pas toen haar voeten over het brugdek stampten opende Rune haar ogen weer en liet ze haar ingehouden adem los. Natuurlijk ging een Meesterkenner niet alleen op jacht. Een Meesterillusionist was al vervelend genoeg, maar wat nu als er ook een Meesterspeurder bij was? Rune vloekte en liet haar vingers over haar overgebleven wapens glijden, zoekend naar steun, terwijl ze nog steeds door rende. Ze kon de stadsmuur al boven de huizen uit zien torenen, ze was bijna weg uit deze vervloekte stad. Maar als een Meesterspeurder haar spoor had opgepakt, zou dit nog maar het begin van haar problemen zijn.

Hierna kunnen weer wat anderen schrijven en dan volgt stuk twee in de volgende post.

Stuk twee, waarin ik uiteindelijk Joshua ontmoet. Loeka, ben je het eens met de manier waarop ik dat heb gedaan en de manier waarop ik Joshua heb neergezet? Als ik beter iets kan aanpassen moet je het zeggen hoor, das geen enkel probleem, vond het gewoon leuk om alvast wat te schrijven ;)

Citeer"Ben je een Meester?" vroeg de rechtse van de twee enorme bewakers die voor de deur stonden. Rune liet uitdagend de rug van haar rechterhand zien.
"Dat je geen Meestersymbool hebt, wil nog niet zeggen dat je geen Meester bent," zei de andere bewaker. Er liep een rafelig wit litteken van zijn voorhoofd over de rug van zijn neus naar zijn kaak. Rune wilde net sarcastisch zeggen dat dat een verassend intelligente opmerking was voor iemand die zo dom was om met zijn gezicht tegen een slagzwaard aan te lopen, maar ze slikte haar woorden net op tijd weer in. Ze was hier niet om tegen kleerkasten te vechten.
"Ik ben geen Meester," loog Rune met een uitgestreken gezicht.
"Leg je wapens af," zei de rechter bewaker. Ze leken elkaar af te wisselen en zelf nooit twee zinnen achter elkaar te zeggen. Rune zuchtte geërgerd, maar had van te voren al bedacht dat ze anders nooit voor Merle zou mogen verschijnen. Ze haalde drie messen tevoorschijn en legde die op een laag tafeltje tegen de muur. Drie messen waren in haar ogen niets te veel voor een vrouw alleen op reis. Al haar andere wapens had ze achter gelaten. Toch leken de wachters haar niet te vertrouwen.
"De wegen zijn gevaarlijk, ik wil mezelf kunnen beschermen," legde Rune uit toen de wachters bleven zwijgen. "Mag ik nu door?"
"Omdraaien en stil blijven staan," was de reactie. Natuurlijk was het nu de linker man die sprak. Rune draaide zich om en spande onbewust haar spieren, maar de man die haar op wapens controleerde deed dat snel en zorgvuldig. Zijn handen bleven nergens langer hangen dan nodig was.
"Ga maar naar binnen," zei de man rechts schoorvoetend toen bleek dat Rune verder geen wapens droeg. De twee reuzen deden een stap opzij en Rune kon eindelijk bij de deur komen. Het kantoor daarachter lag vol met boeken en perkamentrollen, maar maakte toch een opgeruimde indruk. Door het hoge raam scheen de dalende zon naar binnen en wierp een rechthoekige baan van licht op de stenen vloer en muur voor het bureau dat helemaal achterin het vertrek stond. Erachter zat een vrouw met in korte pieken geknipte nachtzwarte haren een brief te schrijven, met een veer die al net zo zwart was als haar haren. Merle was een passende naam voor deze vrouw, bedacht Rune. Met haar spitse gezicht, snelle en korte bewegingen en natuurlijk donkere haar had ze wel iets weg van een merel. Ze was vast een vaardige dief, al miste ze de natuurlijke aanleg van een Meester ervoor. Merle schreef nog even door toen Rune dichterbij kwam. Met een zwierig gebaar zette ze haar handtekening onder het document, wat ze vervolgens oprolde. Ze goot er een druppel hete was op en drukte er een stempel op. Een hand met een veer, zag Rune. Merle legde de rol voorzichtig opzij en keek voor het eerst op, recht in Rune's blauwe ogen.
"Vertel." Merle had een stem die geen tegenspraak duldde.
"Ik ben op zoek naar een Meesterdief."
"Om in te huren?"
Rune haalde haar schouders op. "Zijn naam is Joshua."
"Als je wil dat hij iets voor je steelt, waarom moet het dan per se deze Meesterdief zijn?"
"Maakt het wat uit? Ik moet hem gewoon spreken, het is belangrijk. Weet u waar ik hem kan vinden?"
"Nee," zei Merle stellig. Ze schudde haar hoofd. "Het spijt me, ik ken geen Meesterdief genaamd Joshua. Maar als je een Meesterdief zoekt, kan ik je wel met een ander in contact brengen."
"Nee dank u." Rune schudde nu ook haar hoofd. "Dan vrees ik dat u mij niet kunt helpen. Ik zal morgenvroeg verder reizen."
"U overnacht niet in het dorp." Het was geen vraag.
"U bent goed op de hoogte."
"Dat is mijn werk."
"Ik houd van de openheid." Rune haalde haar schouders op. "De kamers in herbergen benauwen me. Ik dank u voor uw tijd, vrouwe." Merle knikte en boog zich over een nieuw vel perkament. Begeleid door het krassen van haar veer verliet Rune de kamer. Ze stak haar messen terug in hun holsters en verliet tevreden de hoeve. Merle had gelogen, ze kende de Meesterdief wel degelijk, maar dat maakte niet uit. Het belangrijkste was dat ze zeker contact met hem zou zoeken om hem te vertellen van haar komst. Dat was precies waar Rune op had gehoopt. Ze reed van het erf af en liet haar paard bij een klaterend beekje in het bos halt houden. Hier had ze de vorige dag kamp op geslagen. Ze haalde haar wapens uit verschillende bergplekken en gespte ze weer om. Pas toen ze dat vertrouwde gewicht weer voelde, kon ze zich helemaal ontspannen. In het afnemende licht haalde ze wat brood uit haar zadeltas als avondmaaltijd. Ze spetterde ijskoud water uit het beekje in haar gezicht en borstelde haar paard. Ten slotte maakte ze haar slaapplek klaar en kon het wachten beginnen.

Rune hield haar ogen gesloten en ademde langzaam en diep, alsof ze vast in slaap was. Ze wist niet precies hoe goed het nachtzicht en gehoor van een Meesterdief was en wilde geen enkel risico nemen. Als hij zou vermoeden dat er iets niet klopte, zou Joshua meteen weer verdwenen zijn. Het was al diep in de nacht toen er eindelijk iets gebeurde. Rune had niets gehoord, zelfs haar paard had niet gereageerd, maar ineens hing er een gedaante boven haar die zijn mes tegen haar keel drukte. Rune schoot half overeind en greep de arm met het mes vast. Een gesnauwde waarschuwing deed haar weer verslappen. Ze bleef doodstil op de grond liggen en wachtte af.
"Ik hoorde dat je wilde praten." De stem was fluweelzacht. Rune kon het gezicht van de Meesterdief niet onderscheiden in het donker.
"Dat klopt."
"Praat dan maar."
"Het praat gemakkelijker zonder mes op mijn keel."
Een kort lachje was de reactie, maar de Meesterdief verminderde wel lichtelijk zijn druk op het mes.
"Wat wil je weten?" vroeg Rune.
"Waarom ben je naar mij op zoek?" Ineens richtte de Meesterdief zich met een ruk op. Hij had gemerkt dat er iets mis was. Om hem heen bewogen de schaduwen en ineens was hij verdwenen. Aan de andere kant van de open plek schoten de schaduwen ineens weer terug naar hun oorspronkelijke plek en kwam Joshua weer tevoorschijn. Hij struikelde nog twee passen naar voren en zakte toen met een kreun in elkaar. Rune kwam met een klein lachje rond haar lippen overeind en liep naar hem toe. Vanuit het niets kwam plotseling een grote vogel uit de lucht gevallen. Hij stortte zich krijsend met klapperende vleugels op haar. Rune had geen tijd om een mes te trekken. Ze gooide het kleine pijltje dat ze nog altijd tussen haar vingers hield geklemd op de geklauwde wolk veren af, net voordat de vogel tegen haar gezicht vloog. De klauwen en snavel schraapten over haar gezicht en het beest krijste oorverdovend. Toen verslapte het lijfje. De vogel viel op de grond, trok nog even met zijn vleugels en lag toen stil.
"Vervloekt," mompelde Rune gesmoord vanachter de hand die ze tegen haar bloedende lip had gedrukt. Gelukkig had er nog genoeg gif op het pijltje gezeten om ook die vogel nog te verlammen.  Rune liep voorzichtig naar het beekje. Haar zicht werd wazig door het bloed dat gestaag van haar voorhoofd in haar ogen stroomde. Ze blies haar adem sissend uit toen het ijskoude water in de vele snijwondjes prikte. Gelukkig waren ze ondiep. Toen Rune het meeste bloed had weg gewassen liep ze naar de Meesterdief, die nog altijd in hetzelfde hoopje op de grond lag. Hij droeg zwarte kleding en een zwarte kap die door de val naar achteren was gevallen, waardoor hij nog steeds vrijwel onzichtbaar was in het donker, ook al kon hij zich door het gif niet langer in schaduwen hullen. Hij had donker haar en lichtere, priemende ogen, hoewel Rune van beiden de kleur niet goed kon zien. Wel zag ze een litteken over zijn rechteroog lopen, een kleine imperfectie in een knap gezicht.
"Wat ben jij, een Meesterdief en een Meestertemmer in een?" vroeg Rune geërgerd terwijl ze over het verlamde vogellijfje heen stapte. Even overwoog ze het beest de nek om te draaien voordat het gif uitgewerkt raakte, maar ze besloot het toch niet te doen om de Meesterdief niet nog bozer te maken. Hij volgde al haar bewegingen met een kwade blik terwijl Rune een touw uit haar zadeltas tevoorschijn haalde en zijn armen achter zijn rug vastbond. Als ze ook nog zijn vogel vermoordde, kreeg ze straks niets meer van hem gedaan.
"Mijn naam is Rune en ik weet dat jij Joshua heet, dus nu we elkaar kennen kunnen we praten. Of eigenlijk zal ik praten, zoals je wilde, en jij mag luisteren," zei Rune, die de woedende blikken van Joshua negeerde. "Misschien is dit niet de beste manier van aanpak, mijn excuses daarvoor, maar we hebben nu eenmaal niet zo veel tijd. Ik ben in INSERT NAAM HOOFDSTAD een Meesterkenner tegen het lijf gelopen en ik vrees dat die een Meesterspeurder op me af heeft gestuurd. Dus voordat die hier is, moet ik jou hebben overgehaald om met me mee te komen."
Joshua zond haar een protesterende blik.
"Wat, je vindt dit geen goede manier om je over te halen? Nou goed, waarschijnlijk heb je ook gelijk. Maar bedenk even dat in plaats van verlammend gif er nu ook dodelijk gif in je bloed zou kunnen zitten. Zo moeilijk is het niet voor me om je nu te doden. Maar dat wil ik helemaal niet." Rune wachtte even. "Ik heb gehoord dat het je is gelukt om te ontsnappen uit de kerkers onder het koninklijk paleis."
De Meesterdief fronste zijn wenkbrauwen.
"Hoe ik dat weet? Dat doet er nu niet toe. Punt is dat je met die ontsnapping hebt bewezen dat het mogelijk is om uit het paleis te komen. En als het mogelijk is om eruit te ontsnappen, moet het ook mogelijk zijn om binnen te komen. Ik ben lid van het verzet, wij strijden al jaren tegen de koning."
Joshua's mondhoek trok licht omhoog.
"Ja, ik geef toe, we maken tot nu toe nog niet echt grote vorderingen. Maar we zijn van plan dat te veranderen. We hebben een aanzienlijke groep Meesters weten te verzamelen die bereid zijn het tegen de koning op te nemen. Het enige probleem is dat de koning sinds zijn kroning voor zover bekend nog nooit zijn paleis heeft verlaten. Dus moeten wij een manier zien te vinden om er binnen te komen zodat we het tegen de koning kunnen opnemen. En dat is de reden dat jij en ik nu hier zijn. Dus wat heb je hierover te zeggen?"
Joshua staarde haar zwijgend aan.
"Oh alsjeblieft, ik weet dat je al kunt praten, al kun je de rest nog niet bewegen. Zo lang blijft het gif nu ook weer niet werkzaam. Je wil je misschien niet bij het verzet aansluiten, uit angst of om andere redenen, en dat is je goed recht, maar je moet toch tegen de koning zijn. Wat deed je anders in zijn kerkers? Dus waarom zou je deze kans om tegen hem op te treden niet grijpen? Kun je ons helpen het paleis binnen te komen? En belangrijker nog: ben je ook bereid om dat te doen?"
De ogen van de Meesterdief schoten naar een punt achter haar. Rune draaide zich razendsnel om en trok een mes. Een schaduw rees achter haar op. Ze voelde een scherpe klap tegen haar slaap en de wereld draaide terwijl ze viel. Toen werd alles zwart.

Alle commentaar op mijn twee stukjes is weer zeer welkom :)

@PiperWyatt (http://www.weerwolvenvanwakkerdam.nl/forum/index.php?action=profile;u=4122)
@loetjef (http://www.weerwolvenvanwakkerdam.nl/forum/index.php?action=profile;u=4543)
@Littlemuppets (http://www.weerwolvenvanwakkerdam.nl/forum/index.php?action=profile;u=4609)

Zijn jullie eigenlijk al terug van vakantie?  (A)

Ik wel :) heb het eerste stukje gelezen en dat vond ik erg leuk :)

Citaat van: PiperWyatt op 10 augustus 2014, 22:13:49
Ik wel :) heb het eerste stukje gelezen en dat vond ik erg leuk :)

Thanks :)
Hebben jullie momenteel ook tijd om te schrijven?  (A)

Weinig  :D maar straks of morgen schrijf ik nog een stukje. Ben pas na 7u thuis namelijk xD

Ik een soort van xD Ik ga namelijk donderdag weer weg (weekendje Lowlands :3)  Daarna ben ik weer haaartstikke thuis ::)

@loetjef (http://www.weerwolvenvanwakkerdam.nl/forum/index.php?action=profile;u=4543)
Allereerst veel plezier! ;D

Verder: Als je ooit weer eens tijd krijgt en mijn stukjes hebt gelezen, zou je dan kunnen zeggen of je het eens bent met de manier waarop ik jou vind en vooral met de manier waarop ik Joshua heb gebruikt en beschreven?



Ik begin dit verhaal steeds maar leuker en leuker te vinden, ik blijf maar schrijven merk ik :D Ik heb voor later al weer anderhalf stuk klaar :)

Zo, bingo! Ik heb bijgelezen (zoveel was het niet toch? Of was het meer dan die ene die in het losse topic??  :-[ )

Maar ik ga ook even schrijven vrees ik :#

Ik heb er hier nog twee gepost, in grote citaten.

JAAAAAAAAA GA SCHRIJVEN ;D
Ik ben benieuwd :)

WOW! Supergoede stukjes! Ik vond onze ontmoeting echt episch! Het is ook echt heerlijk hoe jij mijn personage door hebt: Zo iemand die het liefst zo min mogelijk praat, vooral als hij iemand niet kent..

Anyway: Zoals beloofd! Hier het stukje wat zegmaar na jouw eerste stukje zou moeten komen! Het is nog niet heel veel, maar ik moet ook nog een beetje inkomen ;)

Citeer 
Joshua

Joshua veegde zijn bebloedde handen af aan zijn broek, terwijl hij nog een keer achterom keek naar het lijk dat aan het einde van de steeg lag. Hij had hem niet gekend, maar het was vast geen leuke man geweest, aangezien Joshua een flink bedrag voor de moord had gekregen. Hij knikte de dode toe, wat een soort gewoonte voor hem was geworden. Een soort laatste betuiging van respect voor degene wiens leven hij zojuist had afgenomen. Het was een macabere gedachte, maar toch hielp het hem om zijn bijbaantje wat dragelijker te maken. Joshua draaide zich om en trok de kap van zijn mantel over zijn hoofd, floot even kort en verdween toen in de schaduwen. Vlug en behendig schoot hij door de schaduwen naar de plek waar hij had afgesproken met zijn opdrachtgever. Hij hoorde het vertrouwde geluid van klapperende vleugels schuin achter zich en versnelde zijn pas, nog dieper de schaduwen in.

Met een kort knikje begroette hij zijn opdrachtgever.
'Het is gedaan,' zei hij.
'Waar is hij?' antwoordde de man. Hij was klein en dik, maar Joshua had begrepen dat hij voor hem moest oppassen. Hij kon sluw uit de hoek komen.
'De steeg bij de bakker.' Joshua had geen zin in een lang gesprek, dus zijn antwoord was kortaf. De man haalde zijn schouders op en overhandigde hem het geld.
'Dit is te weinig. We hadden 40 afgesproken, dit is 30,' zei Joshua kil. Weer haalde de man zijn schouders op. Dit keer draaide hij zich om en maakte hij aanstalten om weg te lopen.
'Hé!' Joshua greep de man bij zijn schouder en voor de man kon begrijpen wat er gebeurde stond het lemmet van Joshua's dolk al tegen zijn keel.
'We handig 40 afgesproken, dit is 30,' herhaalde Joshua. De man bewoog zijn hand naar zijn zak, maar voordat hij het mes dat er zat kon pakken, haalde Joshua de dolk met een soepele beweging langs de keel van de man. Het bloed stroomde naar buiten en de man viel naar de grond. Terwijl de man op de grond lag te gorgelen, omdat het bloed zijn luchtpijp vulde, greep Joshua in de zak waar de man zojuist in had geprobeerd te grijpen. Hij pakte het mes eruit en drukte het in de borst van de man. Wees blij dat ik je uit je leiden verlos, dacht hij. Hij stopte zijn hand in de ander zak van de man en greep het resterende geld. Hij hoorde geluid in de verte en concentreerde zich op de naderende voetstappen. Tijd om te gaan. Terwijl hij de hoek om rende, hoorde hij een gil. Ze hadden hem gevonden.

Hij plofte neer op het gras naast zijn schuilplaats en greep de munten uit zijn zak. 40 voor de eerste moord en een bonus van 20 op de tweede. Hij liet de munten in het zakje bij zijn middel glijden en bewoog zich naar zijn schuilplaats. Het waren niet meer dan een paar takken aan elkaar gebonden als een dak, maar het voldeed aan de basisbehoeften. Klauwen zetten zich in zijn schouder en hij hoorde een hoog gilletje naast zijn oor. Eye.
'Hé maatje.' Joshua stak zijn hand uit naar de havik en aaide hem voorzichtig over zijn kop. De vogel maakte gelukkige geluidjes en bewoog zich naar zijn schoot, terwijl Joshua een stuk brood uit zijn heuptas haalde. Hij had vanavond nog weinig gegeten, dus dit kon hij goed gebruiken. Hij bood Eye een stuk aan, maar de vogel weigerde eigenwijs en bewoog zijn kop richting het restje konijn wat er lag. Joshua grinnikte. Zo kon hij zijn dagen best slijten.

Een felle straal zonlicht maakte Joshua wakker. Hij had de afgelopen nacht blijkbaar niet volledig onder zijn dak geslapen en dat moest hij nu bekopen met een korte nachtrust. Vervelend, maar bovenal gevaarlijk, aangezien hij nu dus ook niet beschut lag, waardoor eventuele speurders hem zo te pakken zouden kunnen hebben. Hij schudde het restje slaap van zich af en stond wankel op. Hij maakte zijn schouders los, wat voor Eye blijkbaar een teken was om zich weer op zijn schouder te nestelen. Ondanks dat het eigenlijk een nachtdier was, waren de twee zo met elkaar vergroeid dat ook het slaappatroon van de vogel gelijk was afgestemd met die van Joshua. Joshua streek de overeind staande veren glad en wreef in zijn ogen. Tijd om aan de slag te gaan. Hij griste het restje brood van de grond en sprintte naar de dichtstbijzijnde boom. Ja, wandelen was ook een optie, maar dat ging nou eenmaal trager. Met soepele bewegingen hees Joshua zichzelf de boom in, waar Eye al vrolijk op hem zat te wachten. Hij trok zichzelf nog sneller op, tot een van de middelste takken en sprong vervolgens van boom naar boom. 's Nachts kon hij wel via de grond door de schaduwen bewegen, maar nu de zon fel was, bleef hij toch liever hoog in de bomen. Bij de rand van het bos liet hij zich voorzichtig zakken, in de schaduw, zodat niemand hem kon zien en sprintte vervolgens over de open weide naar de hoeve die verderop lag.

'Joshua.' Merle glimlachte gemaakt toen ze hem zag. Ze was de dochter van de oude gildemeester, Yaehr, en sinds zijn dood regelde ze zowat alles voor de gilde van de Meesterdieven. Joshua knikte haar toe.
'Bespaar me je vriendelijkheid. Zijn er nog ontwikkelingen?' vroeg hij direct. Hij was nooit iemand geweest om over koetjes en kalfjes te praten, en aangezien Merle dat ook niet was, wisten de twee altijd de meest effectieve gesprekken te voeren. Dat kwam eigenlijk ook wel goed uit, want ze konden elkaar niet luchten of zien. Ze schudde haar hoofd.
'Niet dat ik weet. Tot zover ben jij de enige die vrij heeft weten te komen.'
Een schamper lachje kwam uit zijn keel voor hij er erg in had. Hij draaide zich alweer om en maakte aanstalten om weg te lopen.
'Wacht,' zei Merle. Een deel van zijn lichaam draaide hij terug en hij keek haar vragend aan.
'Pas goed op jezelf, Joshua.' Haar plotselinge zorgen baarde hem zorgen.
'Wat is er aan de hand?'
'De wachten in de stad zijn aangescherpt. Er loopt een Meesterspeurder rond, onder begeleiding van een Meesterkenner. Althans, dat is wat ik er tot nu toe van weet.'
'Dank je,' mompelde hij. Toen liep hij de deur uit.

Super stukje, geeft meteen al een goed beeld van Joshua.
Ook cool dat je al meteen de relatie met Merle hebt aangestipt, nu sluiten onze stukjes op steeds meer vlakken perfect aan.
Dit is echt zo leuk om te doen ;D

Yay moooi ^^ Oke haha nu heb ik ook fire in m'n ass zitten xD na Lowlands meteen weer aan de slag :D

Ik ga alleen niet zegmaar de stukken die jij beschrijft ook nog eens vanuit Joshua omschrijven, want dan wordt het zo dubbelop en komt er echt geen schot in haha xD Mee eens? :)

Helemaal mee eens, zou ik ook niet doen nee. Je zou het een enkele keer kunnen doen, als het verschil in hoe we iets ervaren echt belangrijk is of je wil beschrijven wat Joshua van een ander zijn gedrag vindt, maar ik zou in de meeste gevallen gewoon verder schrijven idd.
Ik denk dat er in dit geval ook wel genoeg overblijft ervoor en erna om te schrijven.
Jij mag bijvoorbeeld bedenken hoe we ontsnappen aan de Meesterspeurder doe mij knockout heeft geslagen XD
(Ik denk trouwens dat de Meesterkenner in de stad is gebleven, omdat die te waardevol is en mij toch al als Meesterschutter heeft geidentificeerd, dus dan zouden ze niet kunnen weten dat jij een Meesterdief bent).

@loetjef (http://www.weerwolvenvanwakkerdam.nl/forum/index.php?action=profile;u=4543)
Als jouw stukje zo af is, dan kun je hem vast in ons 'verhaaltopic' posten he ;)

Komt voor de bakker haha! Ben pas net weer thuis  ::)

Ik heb misschien een idee voor t proloog.
Ik vind nog steeds het idee van een latere scene als proloog ook heel erg cool, maar we kunnen ook in het proloog laten zien wat eraan vooraf is gegaan, hoe deze kwade koning aan de macht is gekomen.
Ik heb hieronder een opzetje gemaakt (al ben ik zelf nog niet helemaal tevreden). Ben benieuwd wat jullie van dit idee denken.
Oh, en iemand een betere naam voor Nate/Nathaniël. Ik vind Nathaniël op zich nog wel cool voor een prins, maar Nate dan weer minder, wat denken jullie? En bij Alec vind ik juist weer zijn afkorting cooler dan zijn volledige naam XD

Maar goed, dit is mijn eerste opzetje:

Citeer
Nathaniël zat naast zijn vaders bed, diens krachteloze hand in de zijne. Niet lang geleden was de oude koning nog vol kracht en levenslust geweest, maar de afgelopen weken had Nate machteloos moeten toezien hoe zijn vader steeds sneller achteruit ging. In eerste instantie leek het een griep, ook de koning was ervan overtuigd dat hij binnen de kortste keren weer het bed uit kon, was ondertussen gewoon doorgegaan met het regelen van alle regeringszaken. Maar de ziekte ging niet over en de dokters konden het niet verklaren. Ze vreesden dat het een van de onbekende zuidelijke ziektes was, ongeneselijk. Nate had gezien hoe zijn vader steeds zwakker en bleker werd. Zijn grijsachtige huid spande strak over zijn botten, zijn ogen lagen diep in zijn kassen, praten werd een steeds grotere uitdaging. Nate boog verslagen zijn hoofd. De deur ging geruisloos open.
"Nate," zei Alec zacht. Hij kwam de kamer in en ging aan de andere kant van het bed staan. Nate keek op in het gezicht dat zo op het zijne leek, maar toch verschilde. Zijn tweelingbroer had licht blond haar, zoals hun moeder, terwijl Nate donker was, zoals hun vader. Maar ze hadden allebei dezelfde grijze ogen en dezelfde knappe gelaatstrekken.
"Nate, kom, je moet wat eten, rusten," zei Alec bezorgd.
"Vader maakt het niet lang meer," mompelde Nate tegen zijn tweelingbroer. "Ik wil hem nu niet alleen laten."
"Natuurlijk laat je hem niet alleen," zei Alec gefrustreerd. "Ik blijf bij hem. Ik laat je roepen zodra er ook maar iets veranderd. Je moet hier even weg, Nate."
Nate knikte lusteloos en stond moeizaam op, zijn spieren stijf van het lange zitten. De twee broers hadden elkaar steeds afgelost en Nate was Alec dankbaar voor de rust die hij daardoor kreeg. Hij ging naar zijn vertrekken en merkte toen pas dat hij honger had. Met een bel liet hij een dienstmeid komen.
"Prins Nathaniël," zei het meisje met een beleefde buiging. "Wat kan ik voor u doen, hoogheid?"
"Ik zou graag wat te eten willen, maakt niet uit wat, kijk maar wat de kok nog heeft."
"Natuurlijk hoogheid, ik zal meteen naar de keukens gaan, wenst u anders nog iets?"
"Nee, dankjewel," zei Nate met een vermoeide glimlach. Het meisje glimlachte blozend terug en maakte zich toen snel uit de voeten. Nate sloot de deur en plofte neer op de bank. Hij liet zich achterover zakken en sloot een moment zijn ogen.

Nate schrok wakker van een harde klop. Hij sprong van de bank en haastte zich naar de deur. Op het kleine tafeltje naast de deur stond een dienblad met eten, daar neergezet toen hij sliep. Nate opende de deur, net toen een paleiswacht opnieuw wilde kloppen. De man sprong haastig in de houding.
"Hoogheid, prins Alexander heeft mij gestuurd. Hij zegt dat het niet goed gaat met de koning en vraagt u zo snel mogelijk te komen."
Nate pakte snel een klein zacht broodje van het dienblad met eten en haastte zich toen langs de paleiswacht, die hem op de voet volgde. In drie happen had hij het brood naar binnen gewerkt. Hij rende door de gangen naar de koninklijke vertrekken. De wachters daar zagen hem komen en hielden de deur voor hem open. Nate stormde naar binnen. Alec stond op van zijn plek bij het bed en maakte plaats voor zijn broer. Nate knielde op de grond en greep zijn vaders hand. De oude koning had zijn ogen gesloten, maar Nate zag meteen waarom Alec hem had laten roepen. Zijn vaders ademhaling ging rochelend en er stroomde bloed uit zijn neus. In de korte tijd dat Nate weg was geweest, leek het gezicht van de koning nog meer ingevallen. Nu begon de koning te schokken in zijn bed. Het rochelen werd een natte hoest en er vlogen bloeddruppeltjes op de dekens.
"Vader," fluisterde Nate. "Vader, ik ben hier. Kunt u mij horen?"
"Nathaniël," fluisterde de koning. Hij hoestte nog wat bloed op. Zijn ogen gingen knipperend open, maar de koning staarde zonder iets te zien omhoog. Er lag een melkachtig waas over zijn ogen. "Mijn zoon, waar ben je?"
"Vader, ik ben hier," Nate kneep voorzichtig in zijn vaders hand. De koning draaide zijn hoofd, maar staarde dwars door Nate heen.
"Nathaniël, mijn zoon, je zult een goede koning zijn," fluisterde de koning. Hij eindigde in een hoestbui en spuwde bloeddruppeltjes in het rond. Toen verstrakte hij, zijn hand greep in de lakens. De koning haalde nog één keer rochelend adem en verslapte toen. Zijn ogen bleven naar het plafond staren. Nate boog zich over zijn vader en drukte de oogleden zachtjes dicht.

"Hij is dood," fluisterde Nate.
"Eindelijk," zuchtte Alec. "Dat heeft nog lang genoeg geduurd. Ik had verwacht dat hij al veel eerder zou bezwijken aan het gif. Taaie ouwe man."
"Wat..?" Nate draaide zich geschokt om en verstijfde toen hij zeven kruisbogen op zich gericht zag. De wachters keken hem uitdrukkingloos aan. Achter hen leunde Alec tegen de muur, ogenschijnlijk goed op zijn gemak. Zijn grijze ogen stonden afstandelijk.
"Alec... jij... Nee, dat kan niet," Nate schudde ontkennend zijn hoofd.
"Natuurlijk wel," zei Alec monter. "Ik plan dit al lange, lange tijd. Dat moet natuurlijk ook."
"Waarom?" vroeg Nate vertwijfeld.
"Wat bedoel je, broertjelief?" zei Alec kil. "Waarom ik onze vader heb gedood? Wat dacht je van: omdat ik het kon? Mijn ambities reiken ver, verder dan slechts de tweede in lijn zijn. Ik heb het koningschap altijd geambieerd. En nu is het zo dichtbij. Ik kijk al heel lang uit naar het moment dat vader zijn laatste adem uit zou blazen."
"Vader was een goed man," fluisterde Nate. Alec haalde zijn schouders op, ongeïnteresseerd.
"Een goed man, misschien. Maar geen goede vader voor mij. En geen goede koning voor dit rijk. Hij was te zwak, te... goed, zoals jij het noemt. Het was zo gemakkelijk om de macht van hem af te nemen, zelfs terwijl hij leefde al."
"Vader hield van je!"
Alec lachte schamper. "Nee, mijn broeder. Vader heeft altijd maar van één van zijn zoons gehouden, en dat was ik niet. Hij gaf niets om mij, zag me niet eens staan, had alleen maar oog voor zijn geliefde troonopvolger, die hij moest voorbereiden om het koningschap. Maar waarom moest jij dat zijn? Wat maakt jou een betere troonopvolger dan mij? Die drie minuten die je eerder uit onze moeder bent gekropen?" Alec spuwde op de grond, zijn onverschillige masker gebroken. De woede was nu duidelijk op zijn gezicht te lezen. "Waarom zou ik geen koning kunnen zijn? Waarom bereidde vader alleen jou voor, zag hij mij niet eens staan, wat ik ook voor hem deed? Ik zal bewijzen dat de drie minuten niets uitmaken. Ze maken mij geen mindere koning. Ik zal bewijzen dat ik een betere, sterkere koning ben dan vader. Een betere en sterkere koning dan jij ooit zou zijn, broer. Niet dat men ooit het verschil zal kunnen zien."
Nate schudde zijn hoofd. "Wat ga je doen?"
"De enige overgebleven hindernis op mijn weg naar de troon opruimen. Het spijt me, geliefde broer van me, maar je staat in de weg. Hoe kan ik nu koning worden, als de oudste prins nog leeft?"
"Alec, alsjeblieft," zei Nate zacht. "Je hoeft dit niet te doen. We kunnen er samen uitkomen. Dit is niet de manier."
"Dat zie je verkeerd," zei Alec, zijn grijze ogen kil als ijs, zijn gezicht vertrokken tot een masker van haat. "Dit is de énige manier."




Emile ging de andere raadsleden voor naar de troonzaal. Het was een droeve zaak dat de koning dood was, Emile had die koning bijna zijn hele leven trouw gediend. Gelukkig had hij alle vertrouwen in de kroonprins – of nu dus eigenlijk koning – Nathaniël.  Hij zou samen met de andere leden van de raad alles rond de kroning regelen en zorgen dat de wisseling van koning zo soepel mogelijk door het gehele rijk zou worden voltrokken. Daarna zouden ze de nieuwe koning nog jaren met goede raad bijstaan, zoals ze ook al jaren hiervoor voor de vorige koning hadden gedaan. Emile knikte naar de wachtposten voor de deur naar de troonzaal.
"De raad is hier voor de nieuwe koning. Wij zijn geroepen."
De wachters knikten kort en openden de deuren. Emile ging de kleine groep van vijf voor en liep tussen de dikke pilaren door, zoals hij al zo vaak had gedaan, naar de verhoging met de troon erop. Ineens sloegen zijn gewrichten op slot. Geschokt bleef Emile staan. Hij staarde met wijd open ogen niet begrijpend naar de man op de goud met rode troon.
"Raadsleden," riep prins Alexander. "Kom, en buig voor jullie nieuwe koning."
De raadsleden achter hem mompelde zacht, maar Emile kon enkel staren. Ineens kwamen er van weerszijden wachters tevoorschijn uit de schaduwen.
"Raadsleden, ik besef dat dit een schok voor jullie is, te weten dat niet alleen mijn goede vader maar ook mijn geliefde broeder in dezelfde nacht zijn overleden." Emile voelde zijn bloed in ijs veranderen terwijl de jongste prins verder sprak. "Ach het noodlot. Maar er is nu een nieuwe koning. Zouden jullie niet naar voren komen om jullie respect te betuigen aan jullie nieuwe vorst?" De dreiging in zijn stem werd nauwelijks verhuld. De glimlach om zijn mondhoeken paste niet bij zijn kille, grijze ogen.
De raadsleden kwamen aarzelend dichterbij. Een voor een lieten ze zich op een knie zakken en bogen ze hun hoofd. Emile was de laatste die knielde. Zijn gedachten schoten wild alle kanten op.
"Sta op," zei hun nieuwe koning kil. De raadsleden gehoorzaamden zwijgend. Emile zette een aarzelende stap naar voren.
"Hoogheid, mag ik u namens de gehele raad onze condoleances aanbieden, voor zowel uw vader als uw broeder. Het verlies is zwaar voor ons allen, maar voor u natuurlijk nog het meest."
De koning keek Emile lange tijd zwijgend aan, zijn mond een harde streep. Uiteindelijk sloeg Emile zijn ogen neer.
"Natuurlijk," fluisterde de koning ijzig. Emile knikte, zonder de man voor hem aan te kijken, en zette snel weer een stap achteruit.
"Beste raadsleden," zei de koning. "Ik dank u voor uw diensten de afgelopen jaren aan de koninklijke familie, maar ik vrees dat zij niet langer nodig zijn. Ik ben van plan verschillende dingen te veranderen in mijn koninkrijk, en dit is er daar één van. Voordat ik de raad officieel zal ontbinden, geef ik jullie nog één laatste taak. Jullie zullen ervoor zorgen dat woord van de dood van mijn vader en broer door het land zullen worden verspreid en dat iedereen op de hoogte wordt gesteld van mijn aanstaande kroning, die binnen een week zal plaatsvinden. Dat was het, jullie kunnen gaan."
De raadsleden bogen opnieuw voor hun nieuwe koning en liepen zwijgend achteruit terug.
"Raadsmeester," riep de koning. "U blijft nog even."
Emile verstrakte.
"Zoals u wenst, hoogheid," bracht hij moeizaam uit. Hij bleef naar de grond staren terwijl hij wachtte.
"Raadsmeester, voor u heb ik een andere taak," zei de koning. "Ik wil alle gildemeesters spreken. Zorg dat er een boodschapper naar ieder Meestergilde wordt gestuurd. Ik verwacht hen morgenavond allemaal hier in het paleis."
"Zoals u wenst hoogheid," zei Emile opnieuw. "Kan ik anders nog iets voor u doen?" Zijn stem trilde licht. Hij betwijfelde of het de koning ontging.
"Hmmm," de koning wachtte even. "Nee, dat was het. U kunt gaan, raadsmeester."
"Dank u, hoogheid," fluisterde Emile. Met knikkende knieën verliet hij de troonzaal, in het besef dat alles wat hij kende op het punt stond te veranderen. Hij vreesde voor wat deze nieuwe koning met het rijk zou doen.

Ik heb de laatste tijd niet meer geschreven, maar ik zal vanavond proberen iets te schrijven :)  Ik'nvind het ook wat lastig omdat ik 'alleen' moet schrijven xD

Wat vind je daar precies lastig aan dan? Kunnen wij op de een of andere manier helpen?

We moeten trouwens wel even kijken wat we hiermee gaan doen wanneer de groepen gereorganiseerd worden...  :-\
Ik wil echt heel heel heel heel graag doorschrijven met jullie! Dus misschien moeten we het dan laten verplaatsen ofzo.

Citaat van: Yara op 27 augustus 2014, 14:09:09
Wat vind je daar precies lastig aan dan? Kunnen wij op de een of andere manier helpen?

We moeten trouwens wel even kijken wat we hiermee gaan doen wanneer de groepen gereorganiseerd worden...  :-\
Ik wil echt heel heel heel heel graag doorschrijven met jullie! Dus misschien moeten we het dan laten verplaatsen ofzo.

@PiperWyatt (http://www.weerwolvenvanwakkerdam.nl/forum/index.php?action=profile;u=4122)
@loetjef (http://www.weerwolvenvanwakkerdam.nl/forum/index.php?action=profile;u=4543)
@Littlemuppets (http://www.weerwolvenvanwakkerdam.nl/forum/index.php?action=profile;u=4609)

Ik heb even een poll aangemaakt in dit topic om te kijken wat we na 1 september doen.

Als er nieuwe groepen gemaakt worden, kunnen we ev vragen om bij elkaar te blijven en anders of dit board open mag blijven/topics verplaatst mogen worden.

Ik weet niet of we bij elkaar mogen eigenlijk, aangezien er staat dat het random wordt verdeeld. Plus, ik moet nog even kijken of ik sowieso bij een groep ga aansluiten ivm mijn nieuwe opleiding :/

Citaat van: loetjef op 29 augustus 2014, 14:12:07
Ik weet niet of we bij elkaar mogen eigenlijk, aangezien er staat dat het random wordt verdeeld. Plus, ik moet nog even kijken of ik sowieso bij een groep ga aansluiten ivm mijn nieuwe opleiding :/

Ik heb precies hetzelfde, ik weet niet of ik bij deze nieuwe groepen nog wel meedoe. Ik vond de oude groepen heel erg leuk, vooral ook omdat ze zo groot waren. In YOLO zitten ook mensen die ik amper spreek, maar daarnaast genoeg forummers met wie ik - ook mede door YOLO - heel leuk contact heb gekregen. Maar met ongeveer zes mensen in een groep, ik weet niet, dat trekt me iets minder aan.
Bovendien weet ik niet goed wat de nieuwe groepen inhouden. De reden dat ik YOLO zo'n leuke groep vind, is niet het competitie-element. Ik heb nooit meegedaan aan de spelletjes (al zocht ik wel braaf mee naar aids) en vond het ook niet echt belangrijk waar onze groep stond. Ik heb het idee dat de nieuwe groepen zich veel meer richten op het competitie-element en dat het ook veel meer vast staat wat er wordt gedaan. Dus ik verwacht geen ruimte voor wat wij hier doen: verhalen schrijven, spelletjes spelen, snelspellen binnen de groep starten, etc. Dat vond ik juist het leuke van YOLO en ik denk niet dat de nieuwe groepen dat gaan hebben, dus ik denk niet dat ik me ga opgeven.

En loetje heeft gelijk, je mag niet opgeven met wie je in een groep wilt, dat wordt gewoon random ingedeeld, dus de nieuwe groepen zijn sowieso geen oplossing om ons verhaal af te maken.
Ik denk dat we moeten vragen of het verplaatst kan worden naar het verhalenboard. Er is een subboard voor 'verhalen van meerdere personen', daar past het volgens mij wel. Ik wil alleen wel dit overlegtopic houden, maar dan het liefst alleen voor ons en niet voor mensen die niet meeschrijven, dus ik wil ook even navragen of het mogelijk is dit topic dan te verbergen ofzo.

Ja precies! De omschrijving deed mij heel erg denken aan een soort mega Zomerspelen ofzo. En dat vind ik op zich wel leuk, maar daar hoef ik niet aan 'vast' te zitten zegmaar. Dus voor mij wordt het hem waarschijnlijk ook sowieso niet.

Hmm, het nadeel is even dat alles(zowel het overleg als het verhaal) in dit topic staat. Anders had ik dat alvast kunnen verplaatsen naar het Creatief gedeelte

Citaat van: Stefano op 29 augustus 2014, 15:25:59
Hmm, het nadeel is even dat alles(zowel het overleg als het verhaal) in dit topic staat. Anders had ik dat alvast kunnen verplaatsen naar het Creatief gedeelte

Nee hoor, het verhaal voor zover klaar (en dat is nog maar één hoofdstuk) staat in een apart topic.
http://www.weerwolvenvanwakkerdam.nl/forum/index.php?topic=22879.msg1549346#msg1549346 (http://www.weerwolvenvanwakkerdam.nl/forum/index.php?topic=22879.msg1549346#msg1549346)

Dus als je dat vast met je übercoole krachten kunt verplaatsen naar Creatief is dat alvast heel fijn ;D

Citaat van: Yara op 29 augustus 2014, 16:03:14
Nee hoor, het verhaal voor zover klaar (en dat is nog maar één hoofdstuk) staat in een apart topic.
http://www.weerwolvenvanwakkerdam.nl/forum/index.php?topic=22879.msg1549346#msg1549346 (http://www.weerwolvenvanwakkerdam.nl/forum/index.php?topic=22879.msg1549346#msg1549346)

Dus als je dat vast met je übercoole krachten kunt verplaatsen naar Creatief is dat alvast heel fijn ;D

Als @loetjef (http://www.weerwolvenvanwakkerdam.nl/forum/index.php?action=profile;u=4543) haar stuk daar dan ook inzet, hebben we al twéé hoofdstukken  ::) *hinthint*  (A)

Maar hoeft dat wat er in de eerste post staat ook niet heen :P Dat bedoelde ik ook :P

Nouja, dat wil ik eigenlijk sowieso wel houden, maar hoeft niet in het verhaaltopic zelf te staan, want dat is info die lezers nog niet hoeven te weten, dat is puur voor ons een schema. Dus ik weet niet of het mogelijk is, maar het meest ideale zou zijn om dit topic ook in Creatief te hebben, maar dan afgeschermd, dus alleen toegankelijk voor ons.
Maar in ieder geval hoeft wat hier staat allemaal (nog) niet in t verhaaltopic.

Haha ja ik zal het er even in proppen (:0

@Stefano (http://www.weerwolvenvanwakkerdam.nl/forum/index.php?action=profile;u=1655)

Citaat van: Ralmuski op  4 september 2014, 13:27:59
Volgens mij moet er wel wat te verzinnen zijn om in het verhalen met meerdere personen plek te maken voor (onzichtbare) overlegtopics. Wat mij betreft mag je dat ook aan Stefano vragen. Mijn zegen heb je.  O0

Kun jij dit voor elkaar krijgen?

Moet je alleen even zeggen wie er op moeten :)

Ik, LoetjeF, Yara en LittleMuppets, al komt die laatste volgens mij niet meer online xD

Done :)
En de laatste keer dat LM actief was, was 30 juli. Dus denk het ook niet idd

DANKJEWEL!!!!

Je bent echt super, Stefan, top!

Citaat van: Stefano op  4 september 2014, 20:42:03
Done :)
En de laatste keer dat LM actief was, was 30 juli. Dus denk het ook niet idd

Maar ehm, zou hij er nu dan al moeten staan?

Hmm, hoe bedoel je? Dat het overlegboard+het verhaaltopic daar al staan? Sure, why not. Als het hier ineens verdwijnt, dan ben je alles kwijt :P En nu kan je daar gewoon verder, zonder in je achterhoofd te houden dat het mss verloren kan gaan :)

Nee, ik bedoel, heb je hem al over gezet, want ik kan hem nergens vinden?

Joah, het topic van Meesterstijd zelf is hier te vinden:

http://www.weerwolvenvanwakkerdam.nl/forum/index.php?board=143.0

Ja, het verhaaltopic wel, maar dit overlegtopic niet toch?

Ow, je wilde deze er ook op xD
Ik dacht dat je daar gewoon een nieuw topic wilde maken :P Maar dan verplaats ik deze ook wel :)

Oh, haha, nee, mijn idee was om deze te verplaatsen, maar dan dus af te schermen daar (als dat mogelijk is).
Want hier staan nog steeds wel handige dingen in om te bewaren.

EDIT: nu staat hij wel bij verhalen van één persoon, ik weet niet of dat erg is?  (A)

Willen we het eigenlijk afwisselen (alsin ik - loetje - piper - ik - loetje - piper - etc.), of maakt dat niet uit?

Want op zich heb ik iets klaar staan, maar ik weet niet of ik even op jou moet wachten, @PiperWyatt (http://www.weerwolvenvanwakkerdam.nl/forum/index.php?action=profile;u=4122) ?

Sorry xD ik zal het stuk wat ik had er even inzetten :)

Hoe zit het hier eigenlijk mee?  (A)

Ik vergeet altijd dat ik hieraan meedoe xD het is ook zo verstopt op het forum dat mijn oog er niet in 123 op valt xD Maar ik wil zeker een extra zetje doen om meer hieraan te gaan werken :)

Misschien als iemand hier iets post, met het  @-je werken? Dan lees ik het sneller xD

Ik heb iets nieuws bedacht voor Meesterdieven als symbool.
Nu is dat een hand, maar persoonlijk vind ik dat niet geweldig. Dan krijg je een hand op je hand getatoeëerd, das toch ook krom...
Dus ik stel voor het symbool te veranderen naar een masker. Wat is jullie mening daarover?

Vooral gericht aan @loetjef (http://www.weerwolvenvanwakkerdam.nl/forum/index.php?action=profile;u=4543) aangezien die een Meesterdief is.


@PiperWyatt (http://www.weerwolvenvanwakkerdam.nl/forum/index.php?action=profile;u=4122), om over te schrijven kun je misschien denken aan (dit zijn maar ideeën he, hoef je zeker niet te doen, maar omdat je aangaf vast te lopen helpt dit misschien om inspiratie te krijgen):
Misschien ken je iemand in de stad die je kan waarschuwen dat er momenteel een Meesterkenner rondloopt en besluit je een tijdje dekking te zoeken op een veilige plek.
Of misschien loop jij ook de Meesterkenner tegen het lijf en moet je weg zien te komen.
Je kunt schrijven dat je 'herkend' wordt door verzetsmensen die je proberen te vangen en meenemen naar het verzet (waar een Meesterkenner van het verzet je controleert en ontdekt dat je een Meesterillusionist bent in plaats van een Meesterfolteraar).
Je kunt ook een stukje over je achtergrond schrijven, dat er iets is waardoor je daaraan terug denkt.

Ik zal eens nadenken of er meer opties zijn, misschien heeft Loeka ook nog een leuk idee?

Wauw. Ik heb wel het Meesterstrijd-verhaaltopic als favoriet staan, maar dan nog er steeds een beetje langs gekeken. Ik ben echt momenteel wat minder bezig met internet, maar ik zal hier binnenkort weer eens voor gaan zitten :D

Haha, wij hadden daar allemaal een beetje last van geloof ik...
Maar meer doen met het @-je was een geniaal idee van Piper :)

Wat vind jij van het Meesterdief symbool Loetje? Als symbool de hand houden, of veranderen naar masker, of veranderen naar heel iets anders?

@PiperWyatt (http://www.weerwolvenvanwakkerdam.nl/forum/index.php?action=profile;u=4122) @loetjef (http://www.weerwolvenvanwakkerdam.nl/forum/index.php?action=profile;u=4543)

Paar vraagjes...
- Wat is jullie mening over het Meesterdiefsymbool? Hand, masker, iets heel anders?
- Wie weet er een coole naam voor de hoofdstad?
- En nu we het toch over namen hebben... Wat zijn goede namen voor de koning en de kroonprins?

- En iets heel anders, maar willen we de stukjes verhaal blijven afwisselen, of gewoon posten als je iets hebt, of afhankelijk van het verhaalmoment, of nog iets anders...?

@Yara (http://www.weerwolvenvanwakkerdam.nl/forum/index.php?action=profile;u=4039), een masker vind ik persoonlijk niet geweldig. Ik zou dan eerder een sleutel of zo'n geldbeugel ofzoiets nemen.

ivm schrijven, gewoon schrijven wat goed voelt en wanneer het goed voelt. Soms zijn sommige hoofstukken van de ene iets belangrijker of groter dan van e andere, als het in totaliteit maar ongeveer gelijk loopt. En we kunnen via editen nog wel hoofstukken hier of dqar ertussen plaatsen als dat moet?

ik weet dat ik niet meer geschreven heb, maar ik ga me er toch weer aan wagen volgende week :)

Over namen. Ik ga er nog eens over nadenken :D ze moeten wel cool zijn :p

@PiperWyatt (http://www.weerwolvenvanwakkerdam.nl/forum/index.php?action=profile;u=4122) @loetjef (http://www.weerwolvenvanwakkerdam.nl/forum/index.php?action=profile;u=4543)

Ik heb weer een stuk verhaal gepost. Mochten jullie een stuk hebben wat beter tússen mijn twee stukken past dan erna, kan ik t altijd aanpassen, maar ik hoop dat er zo weer eens iets gebeurt ;)

Oh, ik heb trouwens het Meesterdiefsymbool in mijn stuk omschreven als een sleutel en de hoofdstad Athea genoemd, als jullie betere ideeën hebben hoor ik t wel, anders is het bij deze bepaald XD

Ik heb dit nogmaals verzuimd xD ik ga echt mijn best weer doen!

@PiperWyatt (http://www.weerwolvenvanwakkerdam.nl/forum/index.php?action=profile;u=4122) @loetjef (http://www.weerwolvenvanwakkerdam.nl/forum/index.php?action=profile;u=4543)

En we zijn weer terug!  :D

(misschien hadden jullie het trouwens nog niet eens gemerkt, maar dit topic was een tijdje weg. Maar de geweldige Ralmuski heeft ervoor gezorgd dat het weer terug staat op zijn plek. Applaus! ;D )