Nieuws

Je vindt onze discordserver hier!

Welkom, vreemdeling!

Je kunt inloggen middels de velden hieronder, of jezelf registreren als je dat nog niet hebt gedaan.

Gebruikersnaam: Wachtwoord:
Pagina's: 1 ... 9 10 [11]   Omlaag

Auteur Topic: Speltopic #36: De Erfenis van Brandenburg.  (gelezen 17942 keer)

LittleWeird

  • Omnomnivoor
  • Bewoner
  • *****
  • Overwinningen: +17/-41
  • Offline Offline
  • Geslacht: Vrouw
  • Berichten: 3.876
  • Paasroerganger!
Re: Speltopic #36: De Erfenis van Brandenburg.
« Reactie #150 Gepost op: 9 januari 2012, 16:42:44 »

Kendra kon het nog steeds niet geloven. Dat die jongen zomaar alles goed had gevonden! Gelukkig had niemand het door gehad. Hoe lang zou het nog duren voordat hij werd ontdekt in Dufheuvel en haar in Brandenburg zou komen vergezellen? Een maand? Een jaar? Heerlijk had ze die nacht wakker gelegen, denkend aan die lieverd. Toch jammer dat ze niet zijn naam had gevraagd. En als hij er als mens al zo mooi had uitgezien, dan zou hij als wolf uitzonderlijk knap zijn. Hiervoor zou zij alle eer en daarmee hem opeisen, dat leek haar meer dan redelijk.

Glimlachend, maar tegelijkertijd moe liep ze de straat op, op weg naar het café. Even lekker wijn drinken, dat zou haar goed doen. Onderweg hoorde ze echter iets schokkends, wat haar maakte te stoppen en even te gaan luisteren naar wat er nou precies achter zat. Ties Jr. was verdwenen uit Brandenburg en Ilryo was erachteraan gegaan. "Maar waarom? We kunnen elke eerlijke wolf juist nu goed gebruiken!" zei Kendra verbaasd. Hier wist niemand antwoord op, er viel een ongemakkelijke stilte totdat iemand over de onverklaarbare gebeurtenissen met de wolven die op de een of andere manier uit de dood waren opgestaan begon.

Kendra liep maar verder, nu had ze nog meer zin in wijn. "Goedemiddag Romulus, heb je nog een lekker glaasje wijn voor me?" Zonder ook maar een woord te zeggen zette hij het glas voor Kendra neer. "Weet jij toevallig wie de nieuwe Loco-burgemeester is, Romulus?" "Ja, Noura is het geworden." Daar kon Kendra geen touw aan vast knopen, maar ze kende Noura ook niet zo goed. Toch was haar wel iemand opgevallen die raar genoeg deed om op te stemmen, dus zodra ze haar wijntje op had rende ze nog even snel naar de stembus.
Gelogd

Diva Licious

  • Gast
Re: Speltopic #36: De Erfenis van Brandenburg.
« Reactie #151 Gepost op: 9 januari 2012, 17:14:18 »

Roxanne kon het niet geloven. De verraaders vielen met bosjes neer en nu ook nog Ties op de vlucht. INplaats dat Ties haar benoemt had heeft hij iemand anders benoemt.

Ze snapte er niets van en vondt het ook oneerlijk. Eenzaam liep ze door de bossen en had ook totaal geen zin in mensen om haar heen. Ze wilde alleen zijn en op dit moment kon de hele roedel van haar aan het gas. Ze verrtouwde niemand. Eigenlijk dacht ze er aan om ergens anders een heel ander leven op te bouwen. ver hier vandaan. Al haar vrienden en familie zijn al weg en de wolven die over zijn gebleven had ze geen band me. Ze schopte tegen een tak die tegen een boom aan vloog en achter haar hoorde ze geritsel. Snel draaide ze zich om, maar zag niets. Ind e verte hoorde ze wel mensen stemmen.
Snel klom ze in de boom en wachtte het af. Het was een man en een vrouw die elkaar gedag zeiden. De vrouw liep met een kindje weg en die jongen liep met een bijl dieper het bos in.
Roxanne merkte dat ze door alles erg honger heeft gekregen en laatste tijd slecht heeft gegeten. Ze twijfelde of ze achter die vrouw of kindje aan moest, want dat waren er gelijk twee of toch die man alleen.
Haar maag knorde harder en hierdoor besloot ze achter de man aan te gaan, de vrouw en kind moest ze teveel moeite voor doen. wel moest ze uitkijken voor die bijl. Zo lening en stil dat ze was ging ze de man achterna.
De man had een boom uitgekozen en stroopte zijn mouwen op om zich klaar te maken om een boom om te hakken.
Roxanne wachtte haar juiste moment af. De man sloeg met de bijl zo hard als hij kon in de boom en floot er een vreselijk vals deuntje bij.
Roxanne kon het niet aan horen, maar Roxanne wist nog heel even en dat lekker hapje is voor haar.
De haalde zijn bijl uit de boom en sloeg er nog een keer harder in. dit keer zat de bijl zo diep dat hij hem er niet makkelijk uit kreegn.
Dit was het moment, dacht Roxanne. Ze vloog uit de boom en viel de man met veel geweld aan. Ze transformeerde zich in een wolf en beet met haar krachtige kaak de hals en keel open van de man.
Op haar gemak, heeft ze de man smakkelijk op zitten eten.
Gelogd

Gambit

  • Gast
Re: Speltopic #36: De Erfenis van Brandenburg.
« Reactie #152 Gepost op: 9 januari 2012, 17:49:07 »

Na een goede nachtrust waarin alles rustig verlopen was stond hij op en had hij door dat voor iemand niet de nacht goed verlopen was, Ties had zijn voormalige beul niet helemaal vertrouwd en daarom hem aan de galg gehangen, en nou ja je weet hoe het met iemand afloopt die aan de galg hangt, laten we zeggen dat hij niet veel gezonde lucht meer kon inademen. Hij vond het jammer maar ook hij wist niet meer wie te vertrouwen, hij kreeg van alle kanten berichten dat die en die niet te vertrouwen was en hij stond voor de moeilijke keus, maar hij moest wel als beste speurder goed voor de dag komen om Ties te helpen, maar kon hij zijn trouwe metgezel vertrouwen die met hem de bossen ingegaan was en samen gedeeld had van zijn prooi, of zijn oude leermeester die hem de kneepjes van het vak geleerd had, was die niet te vertrouwen, hij had al een tijd niets meer van hem gehoord en alsof hij oud en versleten was. De keus lag er, koos hij voor jong of voor oud, wie moest hij doen, de oude meester of de jonge speurhond. Van de vele boeken en verhalen die hij gelezen had wist hij dat hij altijd dan voor de oude meester moest gaan, die kon hij vertrouwen, want die zou nooit de oude erecode laten vallen, en dat wist je tegenwoordig niet meer met die jonge gasten, dan waaiden ze met die wind mee en dan weer met die, hij had zijn keuze gemaakt.
Gelogd

Erik

  • Gast
Re: Speltopic #36: De Erfenis van Brandenburg.
« Reactie #153 Gepost op: 9 januari 2012, 17:50:12 »

Nu Ties jr. en Ilyrio beiden verdwenen waren, op de vlucht geslagen voor het kwaad, was schijnbaar Noura de nieuwe loco-burgemeester geworden. Niemand in Brandenburg leek te begrijpen waarom juist zij deze positie zou moeten bekleden. Wat had de bange Ilyrio in haar gezien dat hij haar zo sterk vertrouwde? Wantrouwde hij soms het hele dorp nadat hij een meerderheid van stemmen had vergaard? Zou hij ook Nora en hem niet vertrouwen? Het waren vragen die door Lucians hoofd spookten. Wat zou de volgende stap worden? Zijn eigen volgende stap was Lucian wel duidelijk: hij zou aan Nora vertellen wat hij precies voor haar voelde. Hij was klaar met dat gewacht en afgetast, hij was klaar voor de volgende stap. Nadat ze hem gekust had, was er een soort van licht gaan branden in zijn hoofd, zijn hart was in vuur en vlam gezet.
Die avond besloot hij op de bonnefooi naar haar toe te gaan, in de hoop dat ze thuis was en zich niet in de taveerne bevond. Eenmaal bij haar huis zag hij binnen licht branden. Een gevoel van euforie overmeesterde hem voor korte tijd. Het aankloppen leek langer te duren dan het transformeren in wolvengedaante gewoonlijk deed. Hij hoorde binnen een stoel verschuiven – ze was thuis!
Gelogd

Allanon

  • Gast
Re: Speltopic #36: De Erfenis van Brandenburg.
« Reactie #154 Gepost op: 9 januari 2012, 19:10:04 »

Na de expeditie besloot Kiba samen met louisa  naar Romoles zijn kroeg en ze besloten om daar even een feestje te bouwen. Kiba was Noura kwijt geraakt en baalde dat ze er nog niet was. Stiekum hoopte hij ook dat ze snel hun had gevonden. Dan kon hij weer herrenigd worden met haar. Al zijn gedachten gingen over haar terwijl Louisa luidskeel tegen hem aan praten was. De deur van de kroeg ging open en Jake stapte naar binnen. Kiba baalde hij hoopte dat hij Noura was geweest. Jake ging net wat bestellen om vervolgens bij hun aan tafel te gaan zitten toen Noura binnen stapte. Kiba zijn hart sloeg sneller dan ooit tevoren. Jake ging naar haar toe en begon tegen haar te praten, stomme Jake waarom ging hij nu in de weg staan. Ze liep op hem af, Dit zou Kiba zijn kans worden. Noura liet hem de zegel zien van de loco-burgemeester en hij wist genoeg. Oh wat was hij trots op haar! Snel pakte hij haar handen en keek haar aan. En toen kuste Noura haar en zoende hij haar terug. “Hier pak wat lekker van tafel, heerlijke mensenvlees. Wat wil je drinken? Dan haal ik gelijk een glaasje voor je op.” En nog snel knuffeld Kiba Noura.
Gelogd

DdeB

  • Bewoner
  • *****
  • Overwinningen: +5/-19
  • Offline Offline
  • Geslacht: Man
  • Berichten: 737
  • Domste speler in tijden...
Re: Speltopic #36: De Erfenis van Brandenburg.
« Reactie #155 Gepost op: 9 januari 2012, 19:30:48 »

Jake zat weer thuis, hij had geen idee meer hoe de wereld in elkaar zat.
Hij begon maar vast een brief te schrijven die moest bestaan uit minimaal tweehonderd woorden.
Belachelijk eigenlijk, minimaal tweehonderd woorden, maar ergens in zijn hoofd kon hij zich daar niet van afzetten. Want Jake zat namelijk vast aan zijn lijstjesritueel, waar hij zo erg de moeite van had genomen zich nu er eens van af te zetten. Jammer genoeg lukte hem dat maar niet en daarom klampte hij er zich nu zo aan vast dat hij zo erg met zichzelf in de knoop raakte en wanhopig weer lijstjes in zijn hoofd ging maken.
Niemand had vast ooit gedacht dat Jake zo in elkaar zou zitten, maar dit had Jake in de loop der jaren ook geleerd makkelijk voor iedereen te kunnen verbergen.

Wanhopig en helemaal in de war zat hij te tikken met de pen op tafel. Woorden kwamen er niet. Het bleef doodsachtig wit op het papier.
Opeens rolden er wat woorden op zijn tong, maar Jake wist niet of hij ze ook op moest schrijven. Uiteindelijk begon hij maar wat te krabbelen en wist hij doch een aardig stukje tekst op papier te zetten. Met veel voldoening zat hij naar het stukje papier te kijken, maar hij kon zijn gevoel van wanhoop niet drukken,..
Gelogd

Dragonfly

  • Bewoner
  • *****
  • Overwinningen: +28/-49
  • Offline Offline
  • Geslacht: Vrouw
  • Berichten: 3.340
Re: Speltopic #36: De Erfenis van Brandenburg.
« Reactie #156 Gepost op: 9 januari 2012, 19:31:19 »

Het was nu bekend dat het geen wolvenjagers waren maar wolven die verantwoordelijk waren voor de moorden. Nora was geschokt. Het waren wolven van haar eigen soort, uit haar eigen dorp die slinks aan het moorden waren om maar de macht te krijgen. Geen eerlijk gevecht tegen de Alfawolf zoals het hoorde... Een gevecht op leven en dood, dat de sterkste, de beste, de snelste moge winnen. Nee via lafheid werd zich een weg gebaand. Ze was boos en achterdochtig. En ook al wilde ze het liever niet toegeven... Ze was ook bang. Bang dat een grotere, sterkere wolf haar in de rug aan zou vallen, haar uit de weg zou ruimen.

Die avond was ze net aan het eten toen er aangeklopt werd. Ze schoof haar stoel naar achteren en liep naar de deur toe. Even keek ze door het kijkgaatje. Je wist tenslotte maar nooit. Haar hart sloeg een slag over toen ze zag dat het Lucian was. Ze opende haar deur en hij stapte direct naar binnen. Nora sloot de deur en Erik nam haar bij de hand mee naar de bruinleren bank die er stond. Hij duwde haar op de bank en leunde over haar heen om haar te kussen... Verbaasd kuste Nora hem terug. Terwijl zijn gezicht dicht bij het hare was keek hij haar aan.

''Nora ik ben er klaar mee. Ik wil niet meer afwachten, ik wil niet meer aftasten, ik wil niet dat we compleet in beslag worden genomen worden door de situatie waarin het dorp zich bevindt op dit moment. Ik wil jou. En niet alleen voor vannacht... Voor altijd. Het kan me niet meer schelen hoe mijn 'later' eruit ziet. Zolang jij er maar ook bent!'' Vertelde hij haar met een hese stem.
Nora glimlachte... ''Dan ben ik bij deze van jou...'' Zei ze zacht.
Gelogd

Olaf

  • Gast
Re: Speltopic #36: De Erfenis van Brandenburg.
« Reactie #157 Gepost op: 9 januari 2012, 19:52:16 »

Dave werd wakker met stress. Nog meer doden. Hij ging maar verder met waar hij voor gemaakt was, Dat was kranten maken. Hij pakte de dingen die hij nodig had, en ging weer een stuk schrijven. Deze keer ging het over de mensen die nog wél in het dorp woonden en neit dood waren. Over iedereen had hij een stukje geschreven, en hij sloot af met een artikel over dat iedereen een verader kon zijn, en je niet kon weten wie goed en wie slecht was. Overigens was zijn eigen mening ook wel sterk in het blad doordrongen. Hoe kon het ook anders.

Hij maakte ook nog een spotprent over hoe betrouwbaar wolven waren. Niet at all dus. Maar nu zaten zelfs tussen die wolven verraders! De spotprent bevatte een hoop sarcasme, zoals hij zichzelf kende. Hij had overigens geen zeker idee van wie de slechterik kon zijn, alleen een paar vage vermoedens. Hij was neit gemaakt voor intriges, alhoewel de moord die hij in het verleden gepleegd behoorlijk controversieel was. Hij pakte een lap vlees en et het op.

Toen hij bezig was met de krant drukken besefte hij opeens wat hij mistte in zijn leven. Een vrouw. Nouja, dat kwam later wel. Als de kans zich aandeed. Er waren maar weinig leuke Weerwolvinnen hier. Hij had besloten op een weerwolvin te gaan jagen, want hij zou wel eens succesvol kunnen zijn. Hij had eigenlijk nooit eerder echte uitspattingen gehad, Maar het werd tijd.
Gelogd

Ralmuski

  • De Muski-saurus
  • Bewoner
  • *****
  • Overwinningen: +20/-20
  • Offline Offline
  • Geslacht: Man
  • Berichten: 15.144
  • Good cop
Re: Speltopic #36: De Erfenis van Brandenburg.
« Reactie #158 Gepost op: 19 januari 2012, 16:07:19 »

Noura stond met het zegel in haar hand. Trots nu. Het hoefde niet meer geheim te zijn. Ties was weg en de wolven die loyaal aan hem waren in de minderheid. Nu konden ze zich openbaar laten zien zonder meteen onthoofd te worden. Kendra had zelfmoord gepleegd nadat bekend werd dat haar geliefde Romulus de meeste stemmen had en gedood zou worden. Romulus had weliswaar de opstandelingen gesteund, maar zodra Kendra in gevaar kon komen zou hij ze net zo gemakkelijk verraden hebben. Ten minste, zo redeneerden de overige overwinnaars. Lucien, Nora en Kiba stonden naast Noura op het balkon. Beneden hen stonden half in de war, half door krijgende wat er aan de hand was nog Roxanne, Dave, Jake en Louisa. Gambit was verdwenen, ongetwijfeld vermoord en iedereen kon wel raden dat er een zilveren dolk in zijn rug zou zitten. Het was 4 tegen 4, maar de verraders hadden de overhand vanaf het balkon en het initiatief. Ze veranderden in wolfvorm en besprongen de vier beneden. Die probeerden zich zo goed als het kon te verdedigen, maar verder dat het toebrengen van lichte verwondingen kwamen ze niet. Roxanne werd uit elkaar getrokken door Kiba en Noura nadat ze Louisa aan de kant geslagen hadden. Lucien schakelde Jake uit door diens nek te breken nog voor hij in wolf kon veranderen. Daarna kon hij Nora helpen die in gevecht was met Dave. Die was echter geen partij meer voor hen toen ze samenwerkten. Louisa zag dat het verloren was en probeerde te vluchten. Maar ze werd opgewacht door iemand 'onverwachts'. Ze botste tegen niemand minder dan Ayella. Bij de verraders beter bekend als 'A'. Ze kneep met grote kracht de keel van Louisa dicht en gooide haar terug naar de juichende en grommende wolven. "Gefeliciteerd," sprak ze zuinig. "Jullie hebben gewonnen. De zwakste wolven zijn verslagen en Brandenburg kan weer de toekomst met vertrouwen tegemoed zien!"

Ze maakte even snel een einde aan Louisas miserabele leventje en liepen naar Ayella. De oud loco-burgermeester en voormalig rechterhand van Ties Jr. Ze had het verzet opgezet en de wolven gerecruteerd. Nu hadden ze gewonnen. "Er is voor jullie echter 1 klein probleempje," ging ze plots verder.
Noura en Nora knikten. Ties Jr. leefde nog ergens. Maar met zijn vijven zouden ze hem wel aan kunnen! Kiba sprak eerst. "Er is nog een los einde. Maar Ties Jr. kan nooit ver weg zijn. Dus..."
"Inderdaad!" bulderde een stem achter hen. "Ik ben alles behalve ver weg." Vlug draaiden de vier zich om. Maar achter Ties stonden een hoop wolven. Jong en onervaren, maar volledig trouw aan Ties Jr. En Ayella. Want nog voor ze om konden kijken en haar vragen wat nu te doen was Ayella van achteruit gelopen en naast Ties Jr. gaan staan. "Wat? Wat is hier de bedoeling van?!" riep Lucien.

"We moeten jullie bedanken," zei Ayella. "Ons plan is al jaren oud. Veel wolven waren lang in Brandenburg. Te lang." Ties Jr. ging verder. "Om de kracht van de stad te waarborgen, moest er nieuw bloed komen. Maar ook trouw bloed. Als er trouwe wolven die krachtig genoeg waren in Brandenburg zouden zijn nog, dan moesten we die kunnen beoordelen. Dus ging Ayella er lang geleden vandoor om een tijd ondergedoken te zitten. Maar ook om nieuwe wolven te creëren. Enkele weken keerde ze in het geheim terug. Ze zette twee geheime genootschappen op. Een met de trouwste leden van de roedel, die jullie al snel infiltreerden en uitschakelden en dus te zwak bleken, en een met ontevreden wolven. Wolven die aan vervanging toe waren voor de een echte bedreiging konden vormen. Zouden we dit niet gedaan hebben, hadden jullie wellicht verder verspreid onder de nieuwe 'bevolking'. Zoals in elke roedel geldt het recht van de sterkste, dus wees niet bevreesd. Jullie hebben gewonnen en laten zien dat mijn volgelingen te zwak waren geworden. Daarvoor zal ik jullie belonen. 'Toevallig' is Wakkerdam recentelijk leeggeroofd. Jullie kunnen je daar onopvallend vestigen met alle andere nieuwe pioniers. Jullie mogen een eigen leiding instellen, ik zal me niet met Wakkerdam bemoeien. Brandenburg zal een bondgenoot zijn tegen de mensen, maar ongenadig zijn als een van jullie terugkeert zonder mijn toestemming!"

De vier waren lang te verbaasd om iets terug te zeggen en nu lieten ze de woorden bezinken. Ze waren gebruikt! Maar toch had het ze iets opgeleverd. Wakkerdam, het befaamde dorpje was van hen, Ties zou geen wraak ondernemen. Ze waren kwaad, geen misverstand daarover. Maar zeker niet in een positie om te onderhandelen en gezien de situatie op dit moment was het hun aangebodene meer dan schappelijk. Noura stapte naar voren. "Dan," sprak ze. "Dan zal ik deze houden." Ze hield het zegel omhoog. "Dit zal het symbool van de wolven in Wakkerdam worden." Kiba nam over. Hij was het minst tevreden met de uitkomst, maar wist dat enkel een uitdaging van 1 tegen 1 met Ties hem nog een beter resultaat kon geven, maar de kans dat hij dat niet zou overleven was vele malen groter. "Wakkerdam zal geen vasal van Brandenburg worden," waarschuwde hij.
Ties Jr. en Ayella glimlachten.
"Natuurlijk niet. Wakkerdam is van jullie." Hij overhandigde hen zelfs een door hem en Ayella getekend contract. Voor wat dat waard was natuurlijk.

En zo kwamen Noura, Nora, Lucien en Kiba de volgende dag aan in een nog steeds verlaten Wakkerdam. Maar het zou niet lang duren voor de eerste mensen er kwamen kijken. En die werden al snel medewolven/onderdanen van de Raad van Vier, zoals ze zichzelf genoemd hadden. En zo werd Wakkerdam een kleinere versie van Brandenburg. Maar er was ook een nieuwe Koning opgestaan die naburige Hertogdommen en Graafschappen veroverde en verenigde. En met een machtige mensenkoninkrijk aan hun grenzen verbeterde de relatie van de twee wolvenparadijzen aanzienlijk. Vrienden zuden het nooit worden, maar bondgenoten waren ze door het lot tot hun beider einde.

~The End~
Gelogd
Pagina's: 1 ... 9 10 [11]   Omhoog