Hey,,
Eindelijk eens een board waar ik me echt thuis voel. :P
Zo nu en dan schrijf ik eens wat verhalen. Verhalen die niet met tijdverdrijver te maken hebben. Ze zijn meestal niet langer dan een stuk of 400 woorden maar af en toe zijn ze wel leuk. Van hele goede kwaliteit zijn ze dus niet maar reacties zijn altijd leuk. Ook schrijf ik soms gedichten, maar die zijn meestal heel vaag. Nou, weer genoeg gekletst voor vandaag.
Enjoy my stories!
Dit is een klein stukje van een verhaal dat ik aan het schrijven ben. het is één van de eerste keren dat ik in ik-vorm schrijf. Ik weet niet of jullie daar al ervaring mee hebben maar als dat zo is zou ik graag horen wat beter kan.
Daar zat ik dan, weer alleen. Soms zou ik willen dat er eens iemand naast mij kwam zitten. Maar als dat gebeurde had ik zou weer ruzie met die persoon. Ik kon het gewoon met niemand uit mijn klas vinden, ze waren zo totaal anders.
De keren dat ik er met mijn moeder over probeerde te praten zei ze dat het aan onze familie lag, dat ik er niks aan kon doen, meer wilde ze er nooit over zeggen. Daarna was ze altijd boos dat ik er weer naar gevraagd, nee, in mijn familie was het niet gemakkelijk te 'overleven'. Aan het geld lag het niet; we hadden een prachtig landhuis, op het weelderigste plekje van het kleine dorpje. Het lag gewoon aan onze familie.
"Mea," zei meneer Reiger. "Wat heb jij opgeschreven bij vraag drie?"
Ik keek vlug in mijn schrift. Vraag drie, niks. Vlug las ik de vraag door. Waar werd de overgave van Duitsland getekend in de eerste wereldoorlog? Ik had werkelijk geen idee. Waarschijnlijk hadden we dit al honderden keren besproken, maar ik lette nooit op. Het was niet interessant genoeg. "Ik, ik weet het niet meneer..."
"Mea, Mea, hoe vaak moet ik het nou nog zeggen. Opletten is heel belangrijk als je later een goede studie wil kunnen doen. Soms vraag ik me af of je niet een niveau lager moet." zei meneer Reiger teleurgesteld. "Youri, weet jij het antwoord misschien?"
"In Verdun, meneer," antwoordde een grote Youri. Hij keek me grijnzend aan. "In een treinwagon om precies te zijn, en in de tweede wereld oorlog werd daar ook de overgave van de Franse getekend."
Meneer Reiger lachte goedkeurend. "Wat goed dat je extra informatie hebt opgezocht over het onderwerp. Wat ben je toch een fijne leerling om in de klas te hebben!"
Ik wist wel beter, Youri stond bekent als de grootste bullebak van de school. Als leraren het niet zagen was hij vaak bezig met het slaan van bruggers, zelfs sommige ouderejaars waren bang voor hem. Arend liep vaak achteraan, hij deed niet mee maar hij keek erna. Misschien wel net zo erg.
De bel ging. Ik zuchtte. Daar kwam weer zou vreselijke pauze...