Wel, dames en heren, hier is het dan! Het welbekende "Koekoek", een verhaal van Armogohma!
Hopelijk is dit het meest onzinnige verhaal dat je ooit gelezen hebt. Zo niet, dan moet ik het een en ander aanpassen.
En nu staat het volledige verhaal (up to date) op het WvW Forum!
Yay!
Here is...
Koekoek!
De eend zei tegen de man: 'Hallo! Ik ben een eend! Wist je dat kibbeling lekker is?' De man zegt terug: 'Ja, dat wist ik. Wist jij trouwens ook dat schnitzels lekker zijn? Vooral met champignons!' De eend dacht even na, schudde zijn hoofd en zei toen: 'Hm, dat wist ik niet. Nou ja, ik moet gaan! Doei!' De eend liep weg. De man bleef achter. Hij schudde zijn hoofd, dacht 'Wat een aardige eend.' en liep ook weg.
De volgende ochtend ging de man terug naar de plek waar hij de eend had ontmoet. Maar toen schrok hij; in plaats van de eend, zag hij een grote bloedvlek, en een van de poten van de aardige eend! Hij schreeuwde en rende weg, naar de politie.
Toen hij daar aankwam begon hij tegen de agent te praten: 'Agent! Agent! Help! De eend is dood!' De agent schrok meteen en riep het hele corps. 'Agenten! Er is een eend vermoord!' Alle agenten schrokken zich dood en riepen meteen: 'Een eend?! Oh nee! We moeten de moordenaar snel vinden!' Toen renden ze allemaal het politiebureau uit en gingen op zoek naar de eend, en de moordenaar.
Ze kwamen aan op de plek van de misdaad en zagen daar het pootje liggen. De agenten schrokken zich een hoedje, vroegen zich af welk monster zoiets verschrikkelijks zou doen en renden paniekerig in het rond.
Één van de agenten keek achter een struik, waar nog een poot van de aardige eend lag. 'OH EM EF GEE!!' De andere agenten renden ernaartoe, en schrokken toen ze ook de andere poot zagen.
Maar verderop kotste een agent! Een van de agenten zag dit, en vroeg wat er was. 'Blaargh... Eend...' De agenten liepen er op af en toen ze achter de struik, gedrenkt met bloed, keken, vonden ze...
DE KOP! De kop van de aardige eend! De oogballen waren er uit gepikt door kraaien en de schedel was opengebroken, en uit de hersenen kropen allerlei maden. Ook de snavel bleek een madenparadijs te zijn, aangezien die niet werd overgeslagen door de maden. De andere agenten moesten ook kotsen bij dit gruwelijke aanzicht.
De agenten besloten dat dit alleen maar het werk van een psychopaat kon zijn. En daarom schakelden ze de EF BEE AI in. Deze getrainde Elite Bijen vlogen naar de plaats der misdaad, en onderzochten deze. 'Bzz, bzz. Wat verzchrikkelijk! Het hoofd is er duidelijk af gezaagd. De poten zijn er vanaf getrokken. Maar we moeten nog de vleugels en het lijf vinden om goed te kunnen onderzoeken. Let's try... CEE ES AI!!!'
*CSI Liedje (Who are you)*
Één van de bijen vloog rond. Hij verzamelde de veren voor een DNA-onderzoek, ook al hadden ze genoeg DNA van de liters bloed die uit het hoofd kwam. Een andere bij had een haar gevonden, en vloog daarmee naar de Bijenkorf (HQ). Daar onderzochten ze de haar. Het bleek van een vos te zijn. 'Maak een lijzt van alle vozzen van de stad.' Commandeerde de commandant. 'Jha, baaz.' Één van de bijen ging aan de slag, en na tien minuten had hij een lijst van alle vossen uit de stad.
Een andere bij ging op bezoek bij de vrouw van de aardige eend. Hij klopte aan, en vroeg of hij wat vragen kon stellen over de eend.
'Ja, natuurlijk. Is alles wel goed met Pietje?' 'Bzz. Ik ben bang van niet. Zziet u, uw man iz dood.' 'OH NOEZ!!! Echt waar?! Pietje!!' Ze barstte in huilen uit. 'Ik had hem nog zo gezegd dat hij dat niet moest doen!' 'Wat moezt hij niet doen?' 'Hij moest niet naar... Nee. Als ik dat vertel, vermoordt hij me!' Dat werd dus een probleem.
Een paar dagen later hadden ze alle contacten van Pietje de Eend van de laatste tijd op een lijst gezet. Ze hadden alles gebeld, en door middel van super-mega-CSI-tactieken hadden ze de vleugels en de romp gevonden.
Deze hadden ze in een speciaal lab neergelegd, om later te onderzoeken.
Maar dat kwam er niet van. Rond middernacht sloop een geheimzinnige figuur het lab binnen. Hij pakte de onderdelen van de lichamen en stopte ze in de zak, waarna hij weer naar buiten sloop, naar zijn eigen lab.
Daar legde hij de stukken eend op de goede plek, en naaide ze één voor één aan elkaar. Toen pakte hij een boek, en las een stuk tekst voor...
*LET OP. HET VOLGENDE IS GEEN LATIJN.*
'Via, nianum, alia est. Zun annadum laiko numoi, loppasi.
Enfarane, hujaliko mias niw. Polaas ideena mijin huasi!!'
Pietje de Eend mompelde langzaam. Langzaam stond hij op, in zichzelf mompelend. De mysterieuze vos (want dat was het!) lachte. Een gemene lach. Een EVIL lach.
Het was gelukt. Pietje de Eend was een ZOMBIE.
*Dum, Dum, Dum.*
De volgende ochtend liep er een agent buiten, op patrouille. Hij hoorde iets ritselen tussen de struiken, en liep er op af om te kijken wat het was. Toen hij er bijna was werd hij gebeten! Hij werd gebeten door de eend. De agent viel meteen op de grond, waarna hij weer opstond. Hij was ook een zombie geworden...
Foute boel! De agent beet weer andere mensen en na een paar uur was een heel deel van de stad bewoond door zombies!
Op dat moment hoorde de EN CEE AI ES van dit probleem, en besloot mee te helpen. Ze gingen op onder zoek uit en besloten dat er niets anders op zat. De mensen waren al zo goed als verloren, en om zichzelf te kunnen redden moesten ze de zombies harteloos doden.
De man (KAREL) was een van de eerste die zich aanbood. Hij was degene die dit allemaal was begonnen (dacht hij), dus hij zou het ook moeten verhelpen. Nadat hij bij de legerbasis een machinegeweer in de handen gedrukt kreeg, werd hij per vliegtuig getransporteerd naar de zombies.
Daar aangekomen kreeg hij meteen de eerste zombie in het oog, en hij schrok. Niet van de zombie, maar van wie deze was. Het was Pietje! Pietje de Eend! Maar toen werd Karel uit zijn dromen geholpen door de sergeant van het leger, die naast hem stond. 'Sta niet te dromen en SCHIET!' Karel schoot, met tranen in zijn ogen, Pietje aan flarden met een minigun.
En toen begon het. Toen Pietje dood neerviel kwamen er allerlei zombies op Karel en het leger afrennen. Ze schreeuwden, maar Karel en het leger knalden ze allemaal zonder pardon neer.
Zombie voor zombie, ze gingen allemaal dood. Sommige mensen van het leger werden toch gegrepen, doordat ze niet opletten, en werden ook gezombieficeerd. Het nadeel hiervan was dat deze ook geweren konden bedienen. Gelukkig werden ze wel allemaal op tijd neergemaaid.
Net toen ze dachten dat er een einde kwam aan de eeuwige zombies, keken ze geschrokken naar boven. Daar daalde er een gigantisch ruimteschip naar beneden. 'OH EM EF GEE! ALIENS!!' Riep de Sergeant geschrokken.
Uit het grote ruimteschip kwamen er tientallen kleine ruimtescheepjes. Ze begonnen te schieten, alleen was het nadeel dat ze schoten op zowel de zombies als de mensen. Karel begon terug te schieten met zijn minigun, en schoot diverse scheepjes uit de lucht.
Net toen de mensen alle hoop hadden verloren, kwamen er opeens vanuit de grond rare, kleine, zwarte elfjes. Het grootste elfje riep luid: 'Wij zijn de Gothic Elfjes! Wij hebben lang onder de grond geleefd, maar alleen om de mensheid te dienen! Wij zullen die Aliens wel eens een lesje leren!'
Daarna vlogen ze omhoog, allemaal vlogen ze om een ruimtescheepje, mompelde een paar magische woorden en even later explodeerden de ruimtescheepjes.
Toen alle ruimtescheepjes kapot waren gingen ze allemaal naar boven, naar het gigantische ruimteschip. En dat gingen ze ook slopen.
*BOOM!!!*
Het gevolg van deze verwoesting was een I.F.Z.E.E.P.N.K.O.G. (Interne Fatale Zonne-Energie Explodatie Processerende Nucleus Kernramp met Onleuke Gevolgen.)
De kippen die op het land eieren zaten te leggen, schrokken zó van deze I.F.Z.E.E.P.N.K.O.G. dat de eieren chemisch werden. Dus toen de vrouw van Pietje de (aardige) Eend de dag daarna een eitje nam veranderde ze plotseling in een mandarijn.
Toen kwam er plotseling de buurzwaan (buurvrouw dus) van de vrouw van Pietje, om suiker te halen. Omdat de vrouw van Pietje niet open deed, liep de buurzwaan via de achterdeur naar binnen, naar de keuken, waar een mandarijn op tafel lag. De buurzwaan zag de vrouw van Pietje nergens, dus pakte ze de mandarijn en at hem op, ondanks de vele protesterende kreten van de mandarijn.
Nadat de buurzwaan haar buikje had gevuld liep ze weer naar buiten (door korte termijn geheugen vergat ze over de suiker), maar in de achtertuin struikelde ze over een fietspomp. De fietspomp begon te piepen, en de buurzwaan liep er naartoe. Er verscheen een kleine display met daarop een paar cijfers. 7... 6... 5... 4... De buurzwaan dacht even na, en toen dacht ze terug aan één van de actiefilms die haar man altijd keek. Daar was er altijd zo'n soort bom, die ook altijd begon te piepen en af te tellen. Was dit een bom? De buurzwaan wist het niet.
Te laat. De hele buurt was al ontploft. Gelukkig was Karel, de hoofdpersoon, nog steeds bij de legerbasis. Hij was Pietje de (Nu Zombie-)Eend aan het begraven, zodat hij daardoor een dienst kon bewijzen aan de vrouw van Pietje de Eend. Karel wist namelijk nog niet dat Pietje's vrouw in een mandarijn was veranderd en opgegeten was door de buurzwaan. Maar ja. Hij wist ook niet dat Pietje's buurt ontploft was.
Het aantal doden dat was gevallen in de afgelopen paar dagen was vergelijkbaar met het dodental van de Sims (als Manon en Marloes het spelen). ERG GROOT. De halve stad was uitgemoord door zombies (die dan weer geëlimineerd waren door het leger), het leger was vermoord door de zombies en door de aliens, die weer vermoord waren door de Gothic Elfjes.
De Gothic Elfjes waren nu op zoek naar het verloren diadeem van Ravenklauw, maar toen ze in de toren kwamen zagen ze Herrie Potje die het probeerde te vernietigen. Waarom probeerde Herrie Potje het diadeem te vernietigen? Omdat Jeweetwel dan niet vrijkwam.
Toen werd mijn laptop dicht gedaan en kon ik niet verder schrijven.
The End?
Njet. De Gothic Elfjes gingen naar beneden, naar de eetzaal. Die werd wonderbaarlijk genoeg overgenomen door badeenden! De rubberen eendjes probeerden de pannenkoeken te stelen die door Herrie Potje zelf werden gebakken. Dit lukte ze helaas niet, omdat Perkamentus ook een zombie was en deze een paar verboden vloeken uitsprak op de rubberen badeendjes.
Toen de Gothic Elfjes weer naar buiten gingen werden ze overvallen door drie regendruppels. De regendruppels kregen snel versterking door duizenden andere regendruppels. Allen droegen ze geweren, maar het probleem was dat de regendruppels naar beneden vielen. Ze hadden dus nauwelijks tijd om te schieten op de Gothic Elfjes. Waarom wilden ze de Gothic Elfjes dood hebben? Dat weet niemand. Zelfs ik niet. En ik ben nota bene de schrijver van dit verhaal...
Maar ja, terug naar Karel. Karel was van plan om naar Pietje's huis te gaan, alleen merkte hij dat de buurt ontploft was. Karel liep de krater in, en zag allerlei lijken van vogelachtige dieren; blijkbaar was deze buurt voor gevederde beesten. In het midden van de krater zag hij een zwaan, of in ieder geval, wat er van over was. Een paar kleine, lieve eekhoorntjes waren gemuteerd door de I.F.Z.E.E.P.N.K.O.G. en knabbelden nu lekker aan het hoofd van de zwaan.
Karel ging naar de ruïne van Pietje's huis. Daar zag hij de overblijfselen van een geverderde mandarijnenschil, die dus was opgegeten door de zwaan. Karel bad voor de vrouw van Pietje, en hij begroef de mandarijnenschil.
'Sla mij niet!' zei de vrouw van de Politiechef opeens. De Politiechef zat zijn vrouw te slaan met een paraplu omdat ze had ontbeten met karnemelk en toen naar de wc was gegaan. 'Auw! Auw! Kappen! Ok! Ik zal het al niet meer doen! Ik ontbijt de volgende keer wel weer gewoon met cornflakes! Sorry!' De Politiechef snoof en legde de paraplu neer. 'Als je maar onthoud dat ik niet van karnemelk houd.'
Toen werd de Politiechef gebeld door het hoofdkantoor. Ze waren van plan om een levensverhaal te schrijven over de Politiechef, en ze wilden vragen of de Politiechef mee kon doen.
Plotseling werd ik (de schrijver) verdoemd rijk door de verkoop van dit verhaal. Ik weet niet hoe, en ik weet niet wie de f*ck mijn boek koopt, maar ik vind het fijn. Bedankt, mensjes die mijn boek kopen. Nu ben ik rijk. En nu kan ik een Alienware Area-51 ALX kopen. Nu ben ik blij.
Nogmaals bedankt.
Anyways, verder met ons verhaal. Sneep veranderde door chemische (ja, ja, de I.F.Z.E.E.P.N.K.O.G.) ballonnen plotseling in Stephan. Toen kwamen wij er aan, maar omdat Marloes lucht tekort had lachte ze heel erg vaag. Stephan merkte het en zei: 'Jullie moeten maar niet melig worden, men zou denken dat je plannetjes smeedt.' En toen kwam Dick er aan en toen zeiden we: 'Wat. Een. Idioot.'
Robbie had geen flauw idee wat ik in mijn verhaal moest verwerken. Toen kwam Gerben er aan, en sindsdien had ik een lijstje van mensen waarvan ik inspiratie kon verwachten.
De Politiechef zat samen met Karel een paar pizza's te eten. Sinds het incident waren Karel en de Politiechef dikke maatjes geworden. Ze zaten dus bij Karel thuis pizza te eten op de bank, en tv te kijken. Ze zaten te kijken naar autosport. Maar toen Karel's favoriet verloor, zapte hij boos naar een programma waar ze zaten te kunstschaatsen. De Politiechef zuchtte, pakte nog een stukje pizza en keek verder.
Even later gingen de lantaarnpalen ineens uit. En nog geen tien seconden later verscheen er, uit de grond, een heus piratenschip! Karel en de Politiechef renden naar het raam, en keken aandachtig naar het gigantische, spookachtige piratenschip. Er viel de eerste paar minuten niets te zien, dus pakte Karel de wiebelpudding die nog op het aanrecht stond. Langzaam lepelden de Politiechef en Karel de wiebelpudding op. Hij smaakte naar slagroom.
Toen de Politiechef naar huis ging, zweefde het piratenschip nog steeds in de lucht. Hij keek er naar, en toen hij even op de kerkklok keek naar de tijd, bleek het al bijna twaalf uur te zijn. De Politiechef schrok en merkte dat hij snel naar huis moest. Hij liep naar de bushalte om op de bus te wachten, en daar aangekomen merkte hij dat hij naar de wc moest. Wat zou hij doen? Zou hij terug gaan naar Karel's huis? De bus kwam zo, dus dat was niet zo'n goed idee... toen viel hem dat piratenschip in de lucht op. Daar zouden ze vast een wc hebben.
De Politiechef was net van plan om het piratenschip in te klimmen, toen hij een stem hoorde. 'Ga hier niet naar boven... Ga naar huis!' De Politiechef moest zo nodig naar de wc dat hij de spookachtige stem negeerde en de ladder opklom. Eindelijk boven aangekomen keek hij rond, en rechts van hem stond een klein hokje met erop: "MEN". Hij liep naar binnen ging naar de wc. Toen hij klaar was ging hij naar buiten, maar toen zag hij ineens een doorzichtige piraat die op een trombone zat te spelen. Toen deze piraat de Politiechef zag, riep hij: 'Arr! Ik ben de Vliegende Hollander!' Hij speelde weer op zijn trombone, en toen hij klaar was met zijn liedje, pakte hij een zakje dropjes van het AH Huismerk.
De Vliegende Hollander gooide de zak dropjes naar de Politiechef, en die begon deze lekker op te peuzelen. 'Hmbl, dankuwel.' Zei de Politiechef met zijn mond vol. Maar toen ging de Politiechef weer eens naar huis, want zijn oma kwam op bezoek, en hij moest zijn website nog aanpassen.
Maar de Vliegende Hollander hield de Politiechef tegen! 'Arr, ga je nou al weg? Moet je niet eerst eens aan de... DRUGS?? Hohoho! Arr!'
De Politiechef duwde de stonende Vliegende Hollander weg en liep de ladder af. Hij had geen zin om geesten te arresteren om een paar harddrugs.
Ondertussen zat Karel thuis te genieten van een stukje oude kaas. In de koelkast had hij nog wat kipsaté staan, maar omdat het zo laat was had hij er geen zin in. Hij kon het wel gaan opeten, maar alsnog. Koude kipsaté is niet lekker rond elf uur 's nachts. Hij zette nog even een filmpje op (De Vloek van de Verloren G-Toets) en toen het afgelopen was ging hij naar bed.
Toen hij wakker werd stapte hij in zijn nieuwe W22 (supersnelle auto), maar hij was vergeten om zijn autoband te verwisselen waardoor hij ineens de schuur van de buren in reed.
Gelukkig waren de buren zombie's geworden en door het leger gedood, dus maakte ze er geen probleem van. Karel verwisselde de band en ging op weg naar zijn werk.
Wel, dat was mijn verhaal.
Also, ik ben nog steeds op zoek naar inspiratie.
Dus, als je mij wilt helpen aan inspiratie, dan post je een paar woorden in dit topic, en daar kan ik dan een verhaal mee schrijven. Meestal doe ik ongeveer één alinea met 3 woorden.
Maar het komt meestal wel terug, in de rest van het verhaal.
Please post something in the comments below and/or rate and subscribe! Thanks, y'all!
Armogohma.
PS: Het beslaat momenteel 3 pagina's.