Ik hoop binnen enkele uren, dagen of weken het eerste deel af te hebben hier alvast een kleine samenvatting
Samenvatting:
1943 in héél Europa is een oorlog aan de gang, later zou deze de 2e wereldoorlog worden genoemd. De Duitse bezetter is al lang niet meer zeker van de overwinning en de sfeer in de lage landen wordt killer, alles is gerantsoeneerd en zelfs de rijken hebben honger. Vincent is 16 jaar als zijn opa bij wie hij woont sterft, vanaf dan is Vincent op zichzelf aangewezen. Tijdens het opruimen van zijn grootvaders kamer komt hij echter achter een geheim dat zijn en het leven van een hoop andere mensen voorgoed zal veranderen.
Het was 1943 en de oorlog die europa nu al enkele jaren in zijn greep hield gaf nog geen vooruitzichten om er mee op te houden. De nacht van 22 november was er één zoals velen in die periode: koud, kil en regen of zelfs stormachtig. Vincent zou de dag altijd blijven herinneren, gewoon omdat zijn leven in die nacht pas echt begon, het zou nog even duren voor hij dat zou ontdekken. Jozef, Vincents opa zou zoals elke maandag zeer vroeg naar zijn werk vertrekken, hij was baas van de plaatselijke conservenfabriek en aan het begin van de week moesten er altijd veel papieren klaargemaakt worden voor de Duitse bezetter. Het was dan ook geen uitzondering als hij omstreeks 4 uur al vertrok naar het werk.
Vincent zou om half 6 vertrekken zodat hij vanaf 6 uur kon helpen bij de gewone arbeiders, niemand kon echter weten dat Vincent nooit zou aankomen in de fabriek, net voordat Vincent op zijn bestemming zou aankomen zag hij dat de veldwachter de grote weg van Heist naar Westerlo aan het afzetten was, het was één van de belangrijkste wegen in de omgeving en er zou dus iets ergs gebeurt zijn. Toen hij iets dichterbij kwam gewandeld zag Vincent tot zijn grote verbazing en verdriet wat er was gebeurt, aan de kant van de weg zag hij het dode lichaam van zijn grootvader liggen, compleet doorzeefd met kogels. Vincent wilde er naartoe rennen en zijn grootvader in de armen nemen maar veldwachter Van Hove had hem bij de kraag vast nog voor hij zijn opa nog maar kon aanraken. De veldwachter probeerde hem te kalmeren maar Vincent had zojuist zijn laatste familie verloren, zijn ouders waren beide gestorven en zijn andere grootouders had hij nooit gekend, het waren gewoon Vincent en Jozef. De veldwachter was altijd een goede vriend van zijn Opa geweest en dus voelde hij enorm veel sympathie voor de jongen en stuurde hem naar zijn bureau, hij zou hem volgen van zodra er versterking zou komen van een naburig dorp. Westmeerbeek was maar een klein puntje op de kaart waardoor het dorpje maar één veldwachter had.
Enorm tegen zijn zin ging Vincent dan maar naar het kantoortje van de veldwachter in het centrum van het dorp, hij wilde bij zijn opa blijven want dat was zijn plaats, de man had zoveel voor hem opgegeven en nu mocht hij niet eens bij hem blijven. Toen Vincent langs huis kwam nam hij snel even zijn fiets om naar het kantoor van de veldwachter te gaan, het was een klein gebouwtje dat meestal in de schaduw van de kerk lag. Vincent nam plaats op één van de 3 eikenhouten stoelen die in het kantoortje stonden, na ongeveer een half uurtje kwam veldwachter Van Hove het kantoortje binnengewandeld. Hij hing zijn jas en pet aan de kapstok waarna hij zich even ging opwaren aan de Leuvense stoof die in de hoek stond, hij nam een blok hout vast en gooide die bij op het vuur. Daarna richtte hij zijn aandacht op Vincent, zijn eerste zorg was proberen Vincent een beetje gerust te stellen, hij zag dat de 16-jarige zich sterk wilde houden maar dat hij het enorm moeilijk had. Van Hove probeerde Vincent uit te leggen wat er gebeurt was, een dronken Duitse soldaat op verlof had zijn grootvader neergeschoten,er was geen meer willekeurige manier om te sterven, had het Vincent geweest die daar had gepasseerd had waarschijnlijk zijn opa in tranen op het bureeltje van de veldwachter gezeten. De soldaat was al afgevoerd naar de lokale commandopost in Westerlo en zou waarschijnlijk een zware straf krijgen maar nadien zou alles worden vergeten, iets wat zelfs niet een beetje troost gaf aan de jongen.
De weken die volgden waren zwaar voor Vincent, eerst moest hij zijn grootvader laten begraven, Vincent had voor een simpele begrafenis gekozen omdat hij wist dat zijn grootvader het zo gewild zou hebben, hij was altijd een simpele man geweest die niet wilde opscheppen met wat hij had. De dorpskerk had vol gezeten met de begrafenis, Jozef was ook altijd een geliefd man geweest, hij groette iedereen die hij tegenkwam, op straat, bij de bakker en zelfs in de fabriek als hij controle ging doen. Het moeilijkste voor Vincent was het moment dat Jozef bij in de familietombe werd gelaten, iedereen die hem ooit lief was geweest lag daar en hij was de enige uit zijn familie die nog rondliep over aarde, Vincent had vaak gewenst dat hij bij zijn familie kon blijven daar op het kerkhof maar het was nog niet zijn tijd.
Verder had Vincent ook alles geërfd: de conservenfabriek, het huis en alles wat er in stond. Vincent was op slag één van de rijkste mensen van het dorp maar dat wilde hij niet laten merken, hij gaf niet meer uit dan nodig was, net zoals zijn grootvader het hem had geleerd, zo zou hij altijd nog iets over hebben als de oorlog nog lang duurde. Na 2 weken had Vincent eindelijk genoeg moed bijeengeraapt om de kamer van zijn grootvader binnen te wandelen en daar een beetje op te gaan ruimen, hij zou waarschijnlijk niets weggooien omdat hij nog te gehecht was aan dingen die van zijn grootvader waren. Vincent was van plan gewoon plaats te maken voor enkel van zijn spullen zodat hij in zijn grootvaders bed zou kunnen slapen, hij kon niets bedenken om dichter te komen bij het onbereikbare. Helemaal onderaan in één van de kasten vond Vincent een eikenhouten kistje, het kistje zat op slot maar Vincent had geen idee waarom zijn grootvader het zo verstopt had en hij zou het ook niet weten tenzij hij de sleutel wist te vinden. Het kistje woog redelijk veel dus er moest iets inzitten, in de bovenkant was er een ongelofelijk mooi kruis ingekerfd, waarschijnlijk door zijn grootmoeder die ook een mooi Christusbeeld uit hout had gesneden op de lange kast in de woonkamer stond. Verder moest Vincent niet nadenken, zijn grootvader zou de sleutel dicht bij het beeld verstopt hebben gewoon door de symboliek die voor hem enorm belangrijk was. Vincent spurtte naar de woonkamer hij gleed nog bijna uit toen hij van de trap af liep en in de woonkamer tilde hij het beeld op om te zoeken naar een sleutel. Die vond hij onderaan in een holte die er waarschijnlijk altijd al had gezeten. Toen Vincent het kistje opende was hij enorm geschokt om te zien wat er in zat...