Proloog
Hij klampte zich altijd vast aan dat argument.
'Ik kan wel iets.' Iedereen lachtte toen hij dat zei. Op school werd hij vaak gepest omdat hij niets kon.
Niets fysieks toch. Ze hadden hem nog nooit dingen zien doen. Meer mentale dingen, zoals verhalen maken, films en site's, die dingen kon hij als de beste.
O wacht, ik heb je degende nog niet voorgesteld. Rowan is zijn naam. Een redelijk 'lelijke' jongen van elf. Hij had een beetje het kleur haar zoals Ron Wemel uit Harry Potter had. Zijn kleren waren een beetje armoedig: In sommige zaten veel scheuren.
Of die scheuren er per ongeluk in gekomen waren? Nee. De jongens hadden ze verscheurd. Hadden hem tegen de muur geduwd, geschopt en geslagen, en de hele tijd uitgescholden. En waarom? Omdat Rowan tegen een pestkop was uitgevlogen. Dat gebeurde allemaal gisteren,
maar ik zal het nu vertellen ...
Hoofdstuk 1
Rowan stond aarzelend voor de poort van zijn school. Het was een redelijk oude school, dat al uit 1940 ofzow stamde.
De muren waren beklad met graffiti en vele bakstenen zaten los. Het dak was nog in perfecte staat, maar de riolering stond op instorten. De ramen waren ingeslagen en sommige deuren konden niet meer dicht. Op de cour lagen er allemaal glasscherven en er stond geen enkele leerkracht op de cour. En dan waren ze verbaasd dat iedereen dit zo'n slechte school vond ... Het leek wel alsof de school al tientallen jaren niet meer bewoond was. Ik wilde naar binnen lopen maar aarzelde. Plots hoorde ik een geluid naast me en meteen draaide ik me om. Daar zag ik hem. Het was een jongen met vele littekens en zwart haar, zo'n eentje zoals in de films. Zijn kleren waren het beste van het beste, daardoor was hij ook zo balpopulair.
Zijn haar zat een beetje in de war en zijn veters zaten los. In zijn mouwen zaten wel enkele
gaten, maar op andere plaatsen zoals zijn broek en trui was er geen scheurtje te bekennen.
Er kwamen al meteen weer van die vechtersbazen aangehold, zijn lieve(?) slaafjes. De jongen
met het zwarte haar, Cedron, stapte glimlachend op me af en zijn slaafjes stonden vlak naast
hem. Ik lachte, ze konden soms ZO dom zijn. Cedron was misschien wel slim, dat kon Rowan
wel toegeven, maar van goede tactieken kende hij niets. Hij omsingelde Cedron met zijn groepje, waardoor Rowan zogezegd geen kant meer op kon. Maar Rowan had al de hele tijd om zich geen gekeken, en had gezien dat er enkele steken waren waar geen kinderen stonden. Rowan kon er gemakkelijk langs passeren. Hij besloot om langs Efron en Simon te gaan, die waren erg langzaam. Hij keek recht in Cedron zijn ogen en glimlachte. Die kon daar niet tegen en wendde zijn blik af. Maar toen riep hij meteen kwaad: "Nu!" Rowan had dit wel verwacht en liep meteen langs Efron en Simon, die hem verbaasd nastaarden. Rowan liep snel naar de cour, terwijl hij achter zich keek. En toen moest hij glimlachen. De mannen zetten hem een beetje aan te staren.
De aankomst op school was al goed afgelopen, maar in de les maakte Cedron steeds tekens naar zijn vrienden. En soms spiekte hij eens naar Rowan. Die wist wel wat er ging gebeuren. Dit keer zou Rowan zich niet kunnen redden of vluchten, want tijdens de les had Cedron een hele tactiek uitgewerkt. Het was Franse Les, en daarin lette Rowan al sowieso niet op. De les was al snel voorbij en het werd speeltijd. Hij hoorde de vertrouwde bel in zijn oren, en zag dat Cedron meteen opsprong en wegliep, waarna Rowan hem verbaasd nastaarde. Hij zag de leerkracht ook een wenkbrauw optrekken. De vrienden van Cedron waren ook al weg, dus ze zouden waarschijnlijk iets uitvoeren. Toen Rowan langs Cedron's bank liep, zag hij een vreemd document. Hij keek er even naar, en pakte het toen meteen op. Dit was duidelijk uit een blok gescheurd. Hij glimlachte. Cedron's volledige tactiek stond erop. Ze zouden hem, Rowan, opwachten aan de Hoofdingang van de zaal als hij naar buiten zou gaan. Maar Rowan had al meteen een plannetje: hij zou via de Zijdeur naar buiten gaan zodat ze niets konden uitrichten. Rowan grinnikte. Wat zouden die jongens woedens zijn, als ze erachter kwamen dat hij hen weer had weten te ontwijken!
Hoofdstuk 1 is nog niet af. geen zorgen, ik maak hem binnenkort af.